Vergeet het nooit

Paulus schrijft aan Timotheüs, die werkt in de vreselijke drukke handelsstad, Efeze.

Het was maar een handjevol christenen, die de Christus beleden, als de enige Naam onder de hemel en op aarde gegeven tot zaligheid. Er stond ook de prachtige afgodstempel van Diana, met het z.g.n. uit de hemel gevallen beeld, dat door duizenden werd vereerd.

Voelt u iets van de moeilijkheden van Timotheüs? Hij kende ook de perioden van inzinking: 'wat helpt me al mijn werken ...'. ­

Zo zit hij moedeloos in zijn kamer. Dan wordt Hem deze brief van Paulus bezorgd, die zelf leefde uit de kracht van de levende en opgestane Christus. En hij wijst Timotheüs op Hem: 'houdt in gedachtenis, dat Christus is opgewekt'. Vergeet het nooit.

Wij vergeten zo gauw. Daarom hebben we een agenda nodig om te onthouden.

Ook Gods kinderen vergeten zo makkelijk. Daardoor hebben ze het vaak zo moeilijk in het geloofsleven. Want dan leeft het niet voor ons, dat we een levende Heiland hebben, die de zonde en dood overwon. We moeten er telkens aan herinnerd worden, dat we alleen in Zijn kracht sterk staan.

Vergeet geen van Zijn weldaden, vergeet ze niet, het is God, die ze u bewees.

Houdt in gedachtenis.

Dat geldt ook vandaag. We leven in een ontzaggelijke tijd. We zitten met vragen: wat komt er van de kerk terecht? Waar gaat het naar toe?

Als het van de kerkmensen afhangt, heb ik geen enkele verwachting. We vliegen achteruit.

Maar gelukkig hangt het niet van de mens en van ons werk af, maar van God, die een levende Christus gaf.

Voor veel mensen is de waarheid van Pasen een rechtzinnig leerstelsel. Wij geloven dat wel, maar de vrijzinnigen niet.

Daar kom je echter niet veel verder mee. Dan geloof je het wel, maar in de praktijk, van het leven heb je er niks aan. Daarom zegt Paulus: vergeet het nooit, geloof het met je gehele hart, dat Jezus werkelijk leeft en dat Hij de raad Gods dwars door de donkerste historie heen tot vervulling brengt.

Het is geen vraag voor Gods Kerk, hoe het zal aflopen. De laatste vijand, die te­ niet gedaan wordt, de machtigste vijand, waar geen mens tegen opgewassen is met al zijn kennen en kunnen, is de dood.

De opstanding van Christus heeft nog niet zijn volle beslag gekregen. De Openbaring van Johannes laat ons duidelijk zien, dat er nog 7 zegelen moeten geopend worden. En als je bij het 7e zegel denkt: nu is het einde vlakbij, dan komen er nog 7 engelen met 7 bazuinen. Bij de laatste engel denk je dan: nu is het wereldeinde. Maar nog is het einde niet. Er komen nog 7 andere engelen met 7 fiolen vol toorn Gods, die worden uitgegoten op de aarde. Er staat dus nog heel wat te wachten.

In dit alles lijkt het paasevangelie een fictie, een droom. Je lijkt dwaas om nog vast te houden aan een andere wereld dan de tegenwoordige.

Maar de werkelijkheid zal zijn, dat er ook dan een overblijfsel naar de verkiezing der genade Gods zal zijn, die in gedachtenis houdt, dat Jezus Christus leeft en dat Hij alle macht heeft.

Ook dan blijft waar:

Hij is een schild en schutsheer voor de vromen/ voor wie tot Hem de toevlucht heeft genomen.

De jonge Timotheüs, die lichamelijk niet sterk was en tobde met een maagkwaal, had het in Efeze nooit kunnen volhouden, als hij had vergeten, dat Jezus leeft.

Paulus kende Efeze. Elders schrijft hij: ik heb er tegen beesten gevochten.

Als Timotheüs vergeet, dat Jezus Christus is opgewekt, kan hij zijn ambt wel neerleggen. Daarom bindt Paulus hem die ene waarheid van Pasen zo op het hart. Houdt dat vast, Timotheüs. Want: dan ben je gewapend, dan sta je niet weerloos. Want dit geloof is het schild, waarmee je alle vurige pijlen van de boze kunt uitblussen..

Die levende Christus is ten schild in het strijdperk van dit leven, uw Koning is van Israëls God gegeven.

Het enige wat ook u, beste lezer(es) nodig heeft, is het ware geloof in een levende Christus. Zoals ook Paulus zelf heeft ondervonden, dat hem dat kracht gaf om voor het evangelie te lijden.

De Heer is bij mij, ik zal niet vrezen./ Daar Gij mijn hulp en schild wilt wezen,/ Wat zal een nietig mens mij doen?

Paulus en Timotheüs, de oude schrijver en de jonge lezer, hebben elkaar op deze wereld na deze brief nooit meer ontmoet.

Aan Paulus werd spoedig het doodvonnis voltrokken en Timotheüs is onder een van de volgende keizers de marteldood gestorven. Maar beider triumfzang was: Jezus Christus heeft door Zijn opstanding het onverderfelijke leven aan het licht gebracht. Zij wisten in wie zij geloofden. Ze wisten, hoe zwak ze in zichzelf waren, maar ook hoe sterk in de Heere.

En de kerk mag ook vandaag nog zingen:

Ik zal door vijands zwaard niet sterven/ Maar leven...

Houdt in gedachtenis ... We zeggen soms: stom, dat ik dat vergeten ben. Dan is het een kwestie van ons geheugen en ligt het in het intellectuele vlak.

Maar Paulus bedoelt: Hij leve in uw hart. Denk er na Pasen nog eens goed over na, wat de zin en de betekenis van de dood en de opstanding van Christus is. Denk je eens goed in, wat God er mee bedoelde.

Houd in gedachtenis; dat we een levende Christus hebben, waar je terecht kunt met al je zorg, ellende moeite en verdriet. Bij Hem kun je het echt kwijt.

Vergeet het niet.

We vergeten onze doden niet zo gauw: je vader, je moeder, je vrouw, je man of je kind.

Maar een mens kan met de doden als doden onmogelijk leven. Daarom worden onze doden begraven. Je gaat nog eens naar het graf toe. Maar wat vind je er?

Abraham zei van zijn lieve vrouw Sara: doe de dode van mijn aangezicht weg.

Maar met Christus kan een mens wel leven, want Hij is dood geweest, maar zie Hij leeft in alle eeuwigheid. Hij leeft voor de Zijnen om voor hen te bidden. Hij volbrengt Zijn kracht in onze zwakheid. Hij is hun roem, de kracht van hunne kracht.

Vergeet Hem nooit.

Want uw eigen leven leven en uzelf bedoelen en zoeken en niet wat van Christus is, betekent de dood.

Je krijgt een dorre ziel, als je Hem vergeet. Dan kan ook het geloof niet bloeien.

Beste mensen, u mag denken wat u wilt, u mag vergeten wat u wilt, maar dit ene, houdt het in gedachtenis en houdt het vast tot de allerlaatste snik van je leven, dat Jezus Christus uit de doden is opgewekt en dat we een levende Christus hebben. Kent u Hem al? Hebt u Hem al nodig gekregen? 'Als u met uw mond zult belijden de Heere Jezus en met uw hart geloven, dat God Hem uit de doden heeft opgewekt, zo zult ge zalig worden'.

Dat geloof, dat de Heilige Geest door middel van de verkondiging van het Evangelie in uw hart werkt, zal uiteindelijk blijken de wereld te overwinnen.

Voelt u zich schuldig? Zo vaak de Heere vergeten? Maar God maakte zijn wonderen een gedachtenis. Dacht u, dat de Heere Zijn volk ooit zou vergeten? Ik ben met u al de dagen tot de voleinding der wereld.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen