Kroniek

'kerk onderweg'

Wat ouderen onder ons, die vooral vatbaar zijn voor de anderen nog al verontrustende epidemie van de 'verontrusting', zijn opgegroeid in het statische. Geen wonder dat we het allemaal niet vlot kunnen bijbenen. We herinneren ons heel goed hoe we ons kort na de oorlog bezig hielden met het thema: 'statisch en dynamisch'. De beweging kwam er goed in. Intussen is de statica gedag gezegd. We moeten het toch nog maar niet al te definitief beschouwen. Het is zonder meer niet uitgesloten, dat we goede morgen zeggen tegen wat we gister groetten. Onze kerkorde heeft in de gang van zaken een ferme bijdrage geleverd. In gehoorzaamheid aan de Schrift en in gemeenschap met de belijdenis der vaderen beweegt de kerk zich in de weg van het belijden naar de toekomst van Jezus Christus. De indruk ontstaat dat een fors spoor wordt getrokken van toen via nu naar wat komt.

van de hak op de tak

Toch krijg je vaak het onbevredigend gevoel dat de route leidt door ondiepe maar jachtige stroomversnellingen, die dwingen van een steen her naar een steen der te springen, zonder zicht of we erg veel vorderen en waar we terecht komen. De hemelreis is vandaag wel een heel andere dan de tocht naar de maan, want raketten worden minitieus in hun koers gecorrigeerd. Trouwens we zouden niet weten waar we de hemel moeten zoeken. 'Je moet niet proberen in de hemel te komen, maar ervoor zorgen dat de hemel in jou komt', las ik. Als het zo gelegen is moeten we geen rechte paden maken voor onze voeten en hoeven we geen zorg te hebben over trage handen en slappe knieën. De pelgrims weleer onderweg naar Sion gingen vastberaden van kracht tot kracht immer voort, tegenwoordig heeft het er alles van dat de kerkelingen van aktualiteit naar aktualiteit dartelen. Geen wonder dat je kroniek uitvalt als een caleidoscoop, die in de kwadraatuur is verheven.

Graham

'Graham komt weer', las ik heel recent hier of daar. Graham ... Graham? Billy Graham, o ja, ik weet het weer. Wat een drukte, toen hij voor het eerst overkwam! Een grote interkerkelijke wolk van getuigen rondom hem op het podium. Ik treed niet in een beoordeling van Grahams werk aan de overkant. Daarin is daarginds allicht wat meer bestand. O.a. fungeert Graham als Witte Huis prediker. Sommigen vinden zijn verkondiging te min tijd gebonden, lees: Vietnam-geëngageerd. Wanneer Graham echter naar dit continent overvliegt krijgen we wel eens de idee dat hij zichzelf komt herdenken. Zo snel leven we nu eenmaal.

computer

Hoewel het even erop leek, stapt de kerk toch niet uit de dure computer. Als je voor SMRA SARA leest klinkt het bijbelser en vertrouwder en waarom dan niet? Bij een kostenberekening halverwege is de beslissing moeilijk, omdat bij een negatieve beslissing bestede sommen weggeworpen zijn. De Loosduinse zwaluw, te weten een geslaagde financiële aktie per accept-girokaart, schiep de zomerse beslissing om het experiment voort te zetten. Afgezien van de niet geringe kosten rendeert een computer, wanneer hij voldoende 'gevoed' wordt en dat is de vraag of wat er uitkomt ook gewillig is om er weer in te gaan. Het pastorale hart — Ik ken de Mijnen en word van de Mijnen gekend — moet niet te veel opgaan in de computer, dan wordt het een kunsthart.

porno

De plak-kruistocht tegen sex en porno van Hoekendijk met de klemmende suggestie om de meerderheid in het kwade niet te volgen, riep veel protest op. Is het niet farizeïstisch te ageren tegen dit éne kwaad? Is er niet meer en is er niet erger? Moeten we niet storm lopen tegen de bewapeningswedloop, Vietnamoorlog en vietnamisering van die oorlog? Lopen er geen belastingontduikers op grote voeten vrij rond? Het is toch al een droevig misverstand dat velen bij zonde uitsluitend denken aan sexueel vergrijp. Hoe moeilijk om de duivel en zijn ganse rijk te bestrijden. Een globale aanval wordt belast met het verwijt dat het te algemeen is, te weinig gericht en niet concreet genoeg. Een aktie, die mikt, heet weer hypocriet, omdat de schijn wordt gewekt dat er anders niets is. Het is hiermee als met de verkiezingsprograms van vele, zeer vele politieke partijen. Dezelfde wensen en beloften staan op alle lijstjes, het verschil zit evenwel in de prioriteiten, wat de een bovenaan zet acht de ander veel minder urgent. In feite is veel discussie zuiver orde-debat. We zijn te zeer gespecialiseerd.

De kerk gaf inmiddels een nota af over het vraagstuk van de pornografie. De no­ta onderkent wel het grote motief in deze en ook andere literatuur of hoe we dit geschets en geschrijf noemen willen, namelijk de verachting van de vrouw. Overigens hinkt de nota voor mijn besef op twee gedachten. Voor heel veel lezers kan de pornografie een tijdelijke of blijvende oplossing bieden, zodat sexuele misdrijven dalen, terwijl het toch niet hoeft, want pornografie kan ook een gevaar zijn of worden. Kan uit één pornomond zegening en vervloeking voortkomen? Welt ook een fontein uit eenzelfde ader het zoet en het bitter?

antithese

We zijn deze laatste jaren de anti-thesekoorts te boven, lees ik. De verschijnselen zijn ernaar dat is inderdaad zo. Het behoort tot het hak-op-de-takkerige dat we dan eens deze factor en dan van de weeromstuit die te zwaar benadrukken. Ik geloof dat in het verleden de antithese wel eens te gekunsteld en te gewild is nagejaagd. Dat er — om een typische uitdrukking uit geheel andere contekst te gebruiken — te veel verschil is gemaakt waar geen verschil was in werkelijkheid. De antithese is ver (af) good. De antithese is meer als doel nagestreefd dan als gevolg beleefd. Want wezenlijk is wel de wereld gekruisigd voor de christen en hij voor de wereld. De verdrukking in de wereld is toch wel passieve antithese, die behoort tot het lijden als een christen. Maar dit laatste luistert heel erg nauw. Zelfs christenen kunnen vaak menen te lijden als een christen, terwijl dat absoluut het geval niét is.

Inderdaad moeten we op weg. De vraag is echter welke weg we gaan. De brede of de smalle? Het zijn wel twee wegen, maar ze lopen dooreen, dat is de moeilijkheid. Want als dat niet zo was zouden we uit de wereld moeten gaan. De smalle weg is een pad middendoor en dwarsover, dat voor het vlezen oog niet waarneembaar is. Een terugtocht naar de toekomst, omdat Hij aan het eind staat, die zegt: Ik ben de Eerste en de Laatste, het Begin en het Einde. Daarom moeten we ook niet al te zeer naar links en rechts afwijken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen