Zoeken

De aandacht voor het stoffelijke is zo sterk bij ons mensen, dat we aan het geestelijke niet toe komen. Het gaat ons niet om de eeuwige dingen, maar om de tijdelijke. We praten veel meer over de mens dan over God. We zoeken veel meer de aarde dan de hemel.

We lijken op Napoleon, aan wie gevraagd werd of hij de zonsverduistering had gezien. Hij antwoordde: 'Nee, ik heb het zo druk met de dingen der aarde, dat ik me met de dingen van de hemel niet kan bemoeien'.

Dat antwoord geven ook vandaag duizenden. De bijbel is ook vandaag ontstellend waar: onze dagen lijken op die van Noach: eten, drinken, kopen en verkopen is het een en al geworden.

Ook bij Gods levende kerk liggen de accenten zo vaak op de dingen van deze aarde. Veel te weinig is er, wat God tot Abraham zei: 'zie op naar de hemel'.

‘Indien gij dan met Christus zijt opgewekt, zoekt de dingen die boven zijn’.

Het hoofd omhoog, het hart naar boven, hier beneden is het niet, het ware leven, lieven, loven, is daar waar men Jezus ziet.

Sursum corda: dat staat op menig vaandel.

Het hàrt naar boven.

Zoekt, wat boven is.

Zoeken is een door en door bijbels woord. ‘Zoekt de Heere en leeft'. 'Zoekt en gij zult vinden.’

Ieder mens zoekt. God had ons zo geschapen, dat we op Hem waren aangelegd en Hem zochten.

We zijn dat door de zonde kwijt geraakt. Daardoor ging de echte levensvulling verloren. En toen is de mens gaan zoeken en we zoeken het vandaag nog overal, maar we vinden het nergens.

Paulus zegt: je moet het boven zoeken.

Al wat werkelijk leeft, zoekt zijn houvast naar boven. Zie maar hoe de ranken van een klimplant zich omhoog werken en steeds hoger steun zoeken.

Leven en zoeken hoort bij elkaar.

Wat dood is, zoekt het niet boven. Daarom moeten we met Christus levend gemaakt worden. Als je met Christus leeft, zoekt het boven.

Maar men kan vragen: moet je dan nog zoeken? Je hebt het dan toch gevonden.

Maar een kind van God is er nog niet. Gearriveerde christenen zijn er niet. Een levendgemaakte zal blijven zoeken. Niet wat beneden is, maar wat boven is.

We moeten wel even zeggen, dat Paulus niet bedoelt, dat de gelovige in het zoeken van de dingen die boven zijn, zich helemaal moet onttrekken aan de aardse roeping en kluizenaar zou moeten worden, die zich terug trekt met een boekje in een hoekje, want hier beneden is het niet. Integendeel: Paulus geeft zoveel voorschriften en wenken voor het gewone en alledaagse leven. Maar ook: ons domicilie is in de hemel.

De kanttekening van de statenvertaling merkt op: Christus heeft in de hemel de geestelijke gaven tot zaligheid en deelt die mee aan Zijn kerk. Dat houdt voor ons in, dat we uit die volheid van Christus moeten leren leven, die Hij door Woord en Geest aan armen en nooddruftigen mee deelt.

'Zoeken wat boven is' d.i.: je in diepe afhankelijkheid neerbuigen voor de Heere: ik hef mijn ziel o God der goden, tot U op.

Dan worden we als Maria, die neerzat aan de voeten van de Heere Jezus om de woorden des eeuwigen levens te horen.

Dan willen we niets liever, dan dat ons de wegen des Heeren bekend gemaakt worden.

Zoeken.

Maar het mag in dat zoeken niet alleen gaan om de weldaden, doch het moet gaan om de persoon, zoals Paulus duidelijk zegt: 'waar Christus is'.

U zoekt mijn oog, mijn hart blijft op u staren. Waar liefde is, zoekt men de geliefde. Niet iets van hem of haar, maar je moet de persoon zelf hebben. Dan is de godsdienst pas echt.

De Psalmdichter zei:

Wien heb ik nevens U omhoog?/ Wat zou mijn hart, wat zou mijn oog,/ Op aarde nevens U toch lusten?

Dat zoeken is geen eenvoudige zaak. Het gaat niet om een gevoeligheidje of vrome stemming, maar om een brandende begeerte.

Zoeken is er, als er gemis is. Je zoekt, als je iets kwijt bent.

Waar een echt missen is, daar is een zoeken. Een mens, die ontdekt wordt door Woord en Geest, dat hij God mist, omdat hij door de zonde God is kwijt geraakt en daarom een alles-missend zondaar is geworden, die in al zijn leegheid en armoe niets anders heeft dan ongerechtigheid, zo'n mens zal gaan zoeken.

Dat is heel wat anders dan zondags even naar de kerk gaan en op maandag weer volop bezig zijn met de dingen van de aarde.

Maar wie echt mag zoeken, die zal vinden, meer nog, die zal de Heere vinden en trekt een welgevallen van de Heere.

Het woord ‘zoeken’ houdt in, dat het niet zomaar gaat. Hoe zocht die vrouw naar de verloren penning: ze zette het hele huis op de kop, alles moest onderste boven. Dat is zoeken.

Zalig de zoekers, gelukkige mensen. Maar wie ver van u de weelde zoekt, vergaat eerlang.

Wat baat het een mens, als hij de hele wereld wint in zijn zoeken, maar schade lijdt aan zijn ziel.

Uw ziel verloren, alles verloren.

Bent u met Christus opgewekt? Ook dan is het nodig telkens vermaand te worden om Hem te zoeken, want er is zoveel, wat ons van Hem aftrekt. Bedenkt de dingen die boven, niet die op aarde zijn.

Uw antwoord zij:

'k Houd oog en hart geheven/ waarheen mijn zuchten zweven;/ naar Christus, naar mijn leven,/ verborgen bij mijn God.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen