In gesprek met het gezin

Een practisch probleem

Om direct maar met de deur in huis te vallen en problemen uit de praktijk van de zondagsbesteding aan de orde te stellen, het volgende:

Een groot gezin, vader en moeder en zes kinderen, woont in een enorme flat ergens in randstad Holland. Het is een onafzienbaar gebied van straten en huizen en flats.

Het is een positief Christelijk gezin, zeer trouw kerkelijk meelevend. Ook wat de kinderen betreft, vormt de kerkgang geen moeilijkheden. Vader en moeder zijn daar dankbaar voor. Je hoort wel eens hele andere geluiden. Waar ze echter wel mee zitten, is het grote probleem van de besteding van de zondag en met name gedurende de zomermaanden.

Het is een erg warme zondag. Voor de zoveelste maal vragen de kinderen: 'Vader, laten we nu toch als 't u belieft even met de auto de stad uitrijden naar het bos of naar een mooi plekje in de polder om daar in de natuur een paar uurtjes rond te wandelen. Het is toch niet om uit te houden hier in die flat. Wat kan daar nu eigenlijk voor kwaad in zitten, 't Is toch maar een kilometer of 15 a 20 en we zijn er. Straks neemt u ook de auto om er mee naar de kerk te rijden.'

Vader stapt tenslotte over de 'drempel' heen en rijdt met zijn gezin de stad uit. Op een plek in de vrije natuur stappen ze de auto uit. Ontspannen geniet het gezin van een flinke wandeling, die ze samen maken. Voldaan arriveren ze voor de avondkerkdienst weer in huis en welgemoed gaan ze naar de kerk.

Geen gespannen sfeer, geen bedrukte gezichten, 's Avonds zegt de jongste: 'Moeder, wat hebben we een fijne zondag gehad'.

Enige tijd later ontmoet vader een goede kennis uit een ander oord van het land en spreekt er met hem over. Vooral ook, omdat hij er zelf nog wel wat mee zat.

Het werd er niet gemakkelijker op. Die autorit op de zondag werd streng veroordeeld. 'Ik snap niet, hoe je dat hebt kunnen doen. Wat zouden je ouders er wel van gezegd hebben. Ze zouden het zich niet hebben kunnen voorstellen. Nee man, je bent helemaal mis met voor je plezier autorijden op zondag.'

Vader weet er niet veel op te zeggen op het eerste moment. Hij zit er erg mee.

En waar hij ook wel een beetje mee zit, is de simpele en probleemloze afwijzing, die hij van zijn kennis te horen kreeg. Deze woont namelijk in een vrijstaand huis met een grote tuin en vijf minuten van het bos. En ook op de zondag wordt door het gezin van de kennis een veelvuldig gebruik gemaakt van deze faciliteiten. Ze hebben daar helemaal geen auto voor nodig.

Vader komt, verder nadenkend, van het éen op het ander. Wat zijn er al een mensen in de gemeente, die de beschikking hebben over een caravan of een tent (of zelfs al een tweede huis), waar ze vele weekends, van 's vrijdagsavonds tot 's maandagsmorgens, in doorbrengen, heerlijk in de natuur.

Zou het nu echt niet goed zijn, wat hij doet met zijn gezin in het opzoeken van een stukje natuur gedurende een gedeelte van de zondag? Dominee, wat vindt u er van?

Ja, wat vindt u er van?

U begrijpt, dat dit zo juist beschreven geval regelrecht uit de praktijk komt. Ik heb er alleen enkele veranderingen in aangebracht. Wat vindt u er van, is de vraag, die ons moet bezig houden.

Graag wil ik eerst nog een paar algemene dingen over deze materie zeggen, voordat we dit voorbeeld uit de praktijk nader onder de loupe nemen.

We zijn met onze gezinnen in een leefsituatie terechtgekomen, die enorm verschilt met die van vroeger. Moderne woonkazernes of wel woonpakhuizen rijzen als paddestoelen uit de grond. Er aan te ontkomen, schijnt onmogelijk, , teneinde aan het woningvraagstuk enigszins het hoofd te kunnen bieden. Maar intussen schept deze woonstituatie enorme problemen. Geen mogelijkheid meer van een eigen stukje grond bij het huis. In de flat moeten de kinderen worden geremd in een beetje te luidruchtig spel om geen narigheid te krijgen met de buren. Het probleem van de luchtvervuiling in grote delen van vooral het westen van ons land. Geen wonder, dat de trek naar recreatiegebieden stormachtig is toegenomen. De uitdrukking: 'Het is nergens beter dan thuis', doet het bij velen in zo'n leefsituatie niet meer.

Een tweede woongelegenheid op het platte land, hetzij in de vorm van een huis, hetzij in de vorm van een caravan of tent, wordt met beide handen aangegrepen, indien het door het gezin te financieren is.

Een groot aantal gezinnen brengt op deze wijze de weekends door in recreatiegebieden.

Een nog veel groter aantal gezinnen is echter van deze mogelijkheid van een tweede woongelegenheid verstoken.

Wel, dan 's zondags er maar met de auto op uit? Ons gezin uit de praktijk is er toe gekomen.

Ja, wat vindt u er van? Zowel ten aanzien van het hele weekend elders doorbrengen als een gedeelte van de zondag de natuur in te trekken.

Nu moeten we vooraf duidelijk stellen, dat het in beide gevallen gaat om gezinnen, die bewust de zondag als de dag des Heeren in ere willen houden. Trouwens, anders zou men helemaal niet met deze vragen en problemen zitten.

Wilt u er zich al vast op bezinnen? Tussen twee haakjes, uw visie en reactie zijn hartelijk welkom. De volgende keer willen we er dan nader op ingaan: ons verplaatsend in de moeilijke situatie en de gevaren onder ogen ziende, die er aan verbonden zijn.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen