In gesprek met het gezin

Reacties

Het is duidelijk gebleken uit de vele reacties op het practische probleem, dat we de vorige maal aan de orde stelden, hoe sterk dit leeft in onze gezinnen. Vele facetten zijn in de brieven naar voren gebracht. Zelfs zoveel, dat het nodig is er nog een paar artikelen aan te wijden.

Het is me ook opgevallen, dat de reacties uit zo verschillende delen van ons land kwamen. O.a. Onstwedde, Den Haag, Nunspeet, Ridderkerk.

In dit en het volgende artikel willen we graag nader op de ontvangen reacties ingaan. Op deze wijze gaat onze rubriek nog duidelijker het karakter van een gesprek krijgen, hetgeen ook de bedoeling is.

Ontspanning en recreatie op zondag

De vragen, die zich direct aandienen zijn: Hoe moet je staan tegenover de ontspanning en recreatie op zondag? Is daar plaats voor in het kader van de christelijke zondagsviering? Zo ja, krijgen we dan niet te maken met de grote gevaren, dat je toch het karakter van de zondag dreigt te verliezen?

Toch wil ik graag eerst positief over de ontspanning op de zondag met u spreken. Misbruik heft nl. het goede gebruik niet op. 

Ons opnieuw bezinnend op de bedoeling van de Heere met de zondag, die Hij geheiligd heeft, apart gezet heeft van de andere dagen, dacht ik deze bedoeling in twee woorden samen te kunnen vatten: inspanning en ontspanning.

Onder inspanning moeten we dan verstaan: met de meeste ernst bezig zijn met het Woord van God en de dienst des Heeren in een zeer getrouwe kerkgang, in gesprekken over het gehoorde en geziene in de kerkdienst, in gesprekken over wat in het bijbellezen tot ons komt.

Om deze inspanning nu ook werkelijk te kunnen verwezenlijken en tot zijn hoge doel te brengen in een dienen en vrezen van de Heere, hebben we de ontspanning zo nodig. Deze ontspanning is dus geen doel in zichzelf.

Daar vindt nl. de ontsporing en grensoverschrijding plaats, waar de ontspanning en de recreatie losgemaakt is van het dienen van de Heere.

Waar gaat het dan concreet om?

Wat onze vaderen, naar ik meen op de Dordtse synode, gesteld hebben in deze trant: Tracht door de nodige ontspanning (recreatie) toch vooral weer verfrist en verkwikt naar de tweede kerkdienst te gaan. 

Ze bedoelden hiermee te zeggen: het echte bezig zijn in de dienst des Heeren is zo'n inspannende zaak. Ontspant u van te voren. Uw geest moet fris en helder zijn. Anders gaat een groot gedeelte van de inhoud van de kerkdienst langs u heen.

Kijk, daar gaat het nu juist om.

Dan is een flinke wandeling met het gezin in de natuur in dit verband geen zondagsontheiliging, maar staat in het teken van de zondagsheiliging. Met de kinderen wat ontspannen spelletjes plegen is nodig in het gezin om te komen tot het doel van een positieve zondagsviering. Wat zijn er niet een gezinnen in verleden en heden, waarvoor deze positieve ont­spanning geen oog was en is. De hele zondagsviering is zo negatief gesteld. Een sfeer, die vaak zo bitter weinig aan het wezen van de zondag beantwoordt. In één van de vorige artikelen hebben we daar reeds op gewezen en ook de erge gevolgen onder ogen gezien.. Uit de brieven, die we hebben ontvangen wordt ook met nadruk gewezen op de gevaren van wetticisme en krampachtigheid in de zondagsheiliging.

Iemand schrijft: Betracht de nodige soepelheid in gebruiken en gewoonten, die meer op traditie dan op bijbeluitspraken berusten.

Ik ben er mij van bewust, dat ik met dit artikel heel wat vragen en problemen oproep in onze gezinnen.

Waar ligt de grens van die ontspanning? De één legt die weer anders dan de ander. Inderdaad. Neem alleen al het wel of niet gebruiken van de auto om naar de kerk te gaan en voor doeleinden, die op zichzelf niet verkeerd zijn. Ik herinner u even aan het practische geval van de vorige keer. We kunnen u onmogelijk regels geven voor de stroom van vragen op het terrein van 'wat wel en niet mag'. Denkt echter wel om deze grens: alles, wat het  karakter en wezen van de zondag aantast, is grensoverschrijding. Om enkele duidelijke voorbeelden te noemen: Voor een ieder, die werkelijk ernst maakt met de zondagsheiliging, moet het toch duidelijk zijn, dat de wedstrijdsport op zondag, het zwembad en sportveldbezoek op zondag zonder meer het karakter van de zondag aantast.

Ja, zegt iemand, dat zijn voorbeelden, waarover niet eens behoeft gediscussieerd te worden. Het gaat juist om die grensgevallen, waar we zo mee zitten.

Ik kan maar één advies ten aanzien hiervan geven. Spreekt er in de gezinnen telkens over met elkaar, wat u op de zondag kunt en mag doen en spreekt er bovenal met de Heere over. U moet daar zelf een weg in leren vinden in geloof en afhankelijkheid van de Heere. Wanneer we zo eerlijk voor God ernst maken met de zondagsviering, moeten we ook ten opzichte van elkaar verdraagzaam zijn. Scherpt elkaar op om alles te doen om te komen tot een vieren van de zondag tot eer van God. Vermaant elkaar en wijst elkaar op de gevaren.

Gevaren, die de ontspanning en recreatie betreffen

Inderdaad zijn er grote gevaren, die ons omringen en ons van de dienst des Heeren, juist op de zondag, dreigen af te trekken.

Is de verleiding niet groot, dat de-ontspanning een te grote plaats gaat krijgen ten koste van het bezig zijn in de dienst des Heeren? Daar wordt met name in de reacties ook duidelijk op gewezen.

Er is het sluipende gevaar, dat je zo gemakkelijk er toe komt om de tweede kerkdienst over te slaan, wanneer je heerlijk in de natuur wandelt. 'Laten we toch nog een poosje blijven', vragen de kinderen. En als het één keer gebeurt, is de verleiding zo groot dat nog eens vaker te doen. Het begint meestal zo 'onschuldig'. Och, wat geeft dat nu voor een keer.

Maar inmiddels zijn we bezig om de ontspanning los te maken van de dienst des Heeren. We hebben de grens overschreden.

Daarom: onderkent de gevaren.

Vooral ook met het verblijf op campings zijn de gevaren acuut aanwezig, dat de tweede kerkdienst er zo gemakkelijk bij inschiet. De binding met dp gemeente, waar je naar de kerk gaat, is er maar zeer gering. Dat kan verzuim in de hand werken.

Trouwens aan het veelvuldig verblijf in een tweede woning of op een camping kleeft een groot aantal problemen en gevaren.

We zullen deze een volgend maal graag nader onder ogen zien. Vooral ook in verband met reacties daarover. Een woord van hartelijke dank aan het adres van allen, die hun reacties aan mij deden toekomen. Wordt zeer gewaardeerd.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen