In gesprek met het gezin

Inleiding

Nog staande aan het begin van het nieuwe jaar 1972 wensen we u van harte een goed en gezegend jaar toe in uw gezinnen.

Het heil en de zegen is van de Heere, Die hemel en aarde gemaakt heeft en Die trouw houdt tot in eeuwigheid. Deze wetenschap des geloofs kan ons alleen met hoop en verwachting het nieuwe jaar verder doen ingaan met onze christelijke gezinnen. Hoe zou het anders moeten met al de vragen en problemen, die zich in het nieuwe jaar reeds aandienden en zich ook verder zullen aandienen. Met en vanuit het Woord van de levende God de weg zoeken, die we hebben te gaan. 'Maar ... die den Heere verwachten, zullen de kracht vernieuwen; ze zullen opvaren met vleugelen, gelijk de arenden; ze zullen lopen en niet moede worden; ze zullen wandelen en niet mat worden'. (Jesaja 40 : 31) Dit even ter inleiding, ter bemoediging. Wat is het immers goed om elkaar in onze gezinnen op te wekken en op te scherpen in het mogen zien op die machtige genade en trouw van de Heere der heirscharen. In strijd en moeite ... maar die den Heere verwachten ...

Wat een zegen, wanneer de Heere ons ook in het komende jaar telkens weer, elke eerste dag van de week, kracht en sterkte wil geven onder de bediening van Woord en Sacrament. 'Mijn ziel heeft nieuwe kracht ontvangen.' Met nadruk heeft ds. Van Nieuwpoort ons daar de vorige malen op gewezen. Vanuit de zondag de werkweek in. Van de rust naar de arbeid. De werkweek met al zijn beslommeringen en zorgen in onze gezinnen. Ja, wat stuiten we op een vragen in het leven van elke dag.

De bedoeling is, om ons in de komende tijd met elkaar op pastorale wijze te bezinnen op de vele practische problemen, die zich in onze gezinnen voordoen. We behoeven ze u nauwelijks te noemen, de vragen op het terrein van de school, de moderne communicatie-middelen (radio en televisie), de sport, de sexuele opvoeding enz.

Graag nog deze opmerking vooraf, die al eens eerder gemaakt is: Wij houden ons zeer aanbevolen voor uw vragen en opmerkingen.

Vragen uit de praktijk

Op onze tafel zijn verschillende vragen gekomen met deze inhoud: Wat vindt u van de z.g. Jezus-beweging? Hoe moeten we daar tegenover staan?

Omdat deze vragen al enkele weken geleden tot ons gekomen zijn, dacht ik, dat het goed was om daar nu maar eerst nader op in te gaan.

Velen van u zullen ongetwijfeld van die 'Jezus-beweging' gehoord hebben. Er is de laatste tijd nogal eens over geschreven in allerlei weekbladen en tijdschriften.

Het is een religieuze beweging onder jongeren, en dan vooral ook onder de z.g. hippies. Deze beweging heeft het karakter van een opwekkingsbeweging, die vanuit Amerika ook naar Europa is overgekomen.

Vele jonge mensen, die voluit in de zonde hebben geleefd en meegesleurd zijn door verschrikkelijke daemonische mach­ten, getuigen van hun bevrijding door Jezus Christus. Je hoort van ontroerende getuigenissen van jongeren, die aan drugs of alcohol verslaafd waren of in vrije sex zich hadden uitgeleefd. Ze spreken van radicale bekering, van wedergeboorte als vruchten van de Heilige Geest. Na hun bekering gevoelen velen zich geroepen om van het bevrijdende evangelie aan anderen getuigenis af te leggen. Met een enorme inzet is men daarmee bezig in deze beweging. Er is zelfs een zo radicale groep (de 'kinderen van God'), die niets anders meer doen dan zich bezinnen op de Bijbel en er op uittrekken in evangelisatie-werk. Van deze groep kunt u uitvoerig lezen in een artikel in 'Koers' van de hand van Rik Valkenburg.

De eerste vraag, die bij nadere kennisname zich voordoet, is: Wat is dit toch? Heeft deze beweging iets van een reveil onder een bepaald soort jongeren? Is het niet om van onder de indruk te komen, afgezien dan van excessen, die zich er ook voordoen?

In eerste instantie wil ik er graag positief over spreken en onze bedenkingen even laten rusten.

Is het niet klaar en duidelijk naar het evangelie, dat Jezus Christus bevrijdt en verlost uit de verschrikkelijke, naar de afgrond sleurende machten van de zonde en de duivel? Zijn hoeren en tollenaars niet bevrijd en verlost door Hem, Die het verlorene zoekt en vindt? Daarom: voorzichtig met ons oordeel, ondanks de vragen en bedenkingen.

Als we zelf eens een zoon of een dochter zouden hebben, die de zonde heeft ingedronken als water en er van bevrijd, getuigenis aflegt van Jezus Christus en Zijn bevrijding? Zouden we de Heere niet in verwondering danken voor deze weldaad? Daarom kunnen en mogen we ons er niet zonder meer van distanciëren.

En gaat er van deze beweging ook niet een roep uit naar onze christenjongeren, die soms zo apatisch en ongeïnteresseerd de geweldige klanken van het evangelie maar over zich heen laten gaan?

De grote vraag, die op ons afkomt, is, wat de bevrijdende kracht van het Woord van God in ons jonge leven heeft uitgewerkt. Welke beweging zit er in ons leven? Wat een machten van ongeloof en lauwheid, die ons leven voor God zo dodelijk onvruchtbaar maken.

Wie heeft er in zijn jonge leven leren breken met zijn zonden door de kracht van het Woord en de Geest van Christus?

Al zou die Jezus-beweging maar een tijdelijke beweging blijken te zijn, dan nog heeft het ons veel te zeggen. Jezus Christus met Zijn bevrijdende evangelie is zo machtig, dat Hij totaal en radicaal verloren mensenlevens verlossen kan en inzetten wil tot de overgave aan Zijn dienst. Graag wil ik in ons volgende gesprek er nog verder op ingaan.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen