In gesprek met het gezin

De ’Jezus-beweging’

We moeten nog nader deze opwekkingsbeweging met elkaar onder ogen zien, waar we de vorige maal reeds een begin mee maakten.

Eerst nog enkele bijzonderheden er over. Gelijktijdig in verschillende delen van Amerika is deze zo merkwaardige opwekkingsbeweging begonnen. Vooral in Califomië nam de beweging zeer uitgebreide vormen aan onder duizenden jongeren.

Een schrijver in het Amerikaanse tijdschrift 'Life' zegt er van: 'Een kruistocht — een massale fundamentalistische opwekking, die Christus als Verlosser verkondigt — heeft Californië in haar greep en er zijn duidelijke tekenen, dat de beweging zich naar het oosten verbreidt en een zaak wordt, die nationale aandacht gaat krijgen. Het is een reveil, dat ouderwets aandoet en de Bijbel uitdraagt, vergezeld van persoonlijke getuigenissen.’

Het grootste gedeelte van deze jongeren zijn druggebruikers geweest. Ze leggen getuigenis af van verlossing en bevrijding door Jezus Christus en Zijn evangelie.

Aan het strand in Californië worden telkens grote doopdiensten gehouden, waar duizenden mensen, jongeren en ouderen, bij aanwezig zijn. Predikanten dopen honderden bekeerde jongeren in het water van de oceaan.

Een meisje, dat gedoopt was, vertelt, hoe ze, totaal in de greep van de drugs, in een centrum voor verslaafden was binnengevallen. 'Maar op die dag heb ik Jezus gevraagd of Hij in mijn hart wilde komen en sindsdien heeft Hij mij niet meer verlaten’.

Ze legt getuigenis af van het werk van de Heilige Geest, Die haar leven vernieuwde. Ook spreekt ze van een spoedige wederkomst van Christus. Dan zal Hij allen, die Hem als hun persoonlijke Redder hebben aangenomen, meenemen. Waarheen? Naar de hemel, is haar stellige antwoord.

Op een gegeven moment valt ze de verslaggever, die haar allerlei vragen stelt, in de rede en zegt ze: 'Hoe staat het met u-zelf? Hebt u Christus al aangenomen als uw persoonlijke Redder? '

In een kerk in Californië zijn in de afgelopen twee jaar meer dan 15.000 jonge mensen samengekomen. Een jonge voorganger van 19 jaar zegt, dat tenminste 4000 jongeren geen heroïne meer gebruiken. Groepen van deze Jezus-beweging komen samen om zich te bezinnen op de Bijbel, om te bidden en daarna gaan ze het evangelie van Jezus Christus verder uitdragen. Er zijn ook groepen, die samen zijn gaan wonen en dag in dag uit met de Bijbel en de verkondiging daarvan bezig zijn. Je vindt die ook al in ons land.

Het opvallende is de strikte orde en gehoorzaamheid, die in zo'n gemeenschap heerst. Haast onvoorstelbaar, wanneer je in aanmerking neemt, wat een vrijheid deze jongeren zich vóór die tijd hadden veroorloofd. Wat het onderhoud van hun dagelijks leven betreft, leven ze, zoals ze zelf zeggen, in het vertrouwen, dat God daarvoor zorgen zal. Bijbelse begrippen als bekering, wedergeboorte, geloof worden breeduit besproken. Ze willen zich daarbij laten leiden door datgene, wat in de Bijbel staat. Trouwens de gehele Bijbel wordt door hen zonder meer als het geïnspireerde Woord van God aanvaard. De moderne bijbelcritiek speelt in hun bezinning geen rol.

Al heeft deze beweging in Nederland niet die vormen aangenomen, zoals in Amerika (wat ook wel gedeeltelijk te verklaren is), toch is het ook in ons land al een opmerkelijk verschijnsel.

Wat wil toch dit zijn?

Deze vraag dringt zich sterk op.
In een gesprek er over, maakte iemand de opmerking: Zou je het niet als een teken van God moeten of mogen zien in een chaotische wereld, waar de duivel zijn geweldige triomfen behaalt? Een teken van de macht van Jezus Christus juist daar, waar alles reddeloos verloren is?

Of, zoals een ander opmerkte: Zou je het ook niet kunnen zien als een teken voor de kerken, die overspoeld dreigen te worden door de moderne theologie, het horizontalisme en een niets ontziende bijbelcritiek? Ineens klinken daar stemmen van een kant, waar niemand het zou ver­ wachten en het zijn stemmen (hoè schor ze ook af en toe klinken), die getuigen van de kracht en de vastheid en de betrouwbaarheid van het Woord van God. Stemmen, die spreken van een nieuw leven door de Heilige Geest; van een nieuw leven, dat zich moet laten leiden door al hetgeen God in Zijn Woord gezegd heeft. Vragen en opmerkingen, die je toch wel tot nadenken zetten.

Is het niet op z'n minst verheugend om in het miden van een wereld, waar de loochening van Christus en Zijn evangelie aan de orde van de dag is, ook onder zovele jongeren waar zo velen op het terrein van de kerken het evangelie van Christus hebben gedegradeerd tot een maatschappelijk of politiek program, nu juist zulke andere geluiden te horen?

Is het niet op z'n minst verheugend om tegenover zovelen, die op het terrein van de kerk alleen maar twijfel zaaien over de realiteit van God, de Schepper van de hemel en de aarde en Zijn ontfermende genade in Jezus Christus, nu zovele jongeren te horen spreken van de realiteit van God, Die Zich in Zijn Woord heeft geopenbaard en Die naar het verlorene omkijkt?

Toch blijven er intussen nogal wat bedenkingen over, naast de positieve kanten, die we vragenderwijs onder ogen hebben gezien.

De beweging maakt over het geheel genomen een nogal 'wilde' en 'opgelegde' indruk. Hier en daar wordt het zelfs een griezelige zaak, vanwege het zo'n grote rol spelen van de gevoelens, die men de vrije loop laat.

Ook kwam in gesprekken met deze jongeren meer dan eens naar voren, dat het spreken over Jezus wat vlak en zo weinig gefundeerd is. Men spreekt over Jezus als een vriendelijk man. Die je uit de nood heeft gehaald. Veel meer dan het geloof, speelt ook het gevoel tegenover Jezus een grote rol.

Opvallend is ook, dat je vrij weinig hoort van het ootmoedig belijden van de zonden en van de verzoening door het bloed van Christus.

Je komt in deze beweging enkele opvallende zaken tegen, die je eveneens in de Pinksterbeweging aantreft. Ik bedoel dan met name het spreken in tongen en de nogal vlotte constatering, dat men vervuld is met de Heilige Geest. Je kijkt daar wat vreemd tegen aan.

Met deze bedenkingen willen we echter het positieve in deze beweging niet van de tafel vegen. En vooral willen we ons geen oordeel aanmatigen over opmerkelijke uitredingen, die onder jongeren hebben plaatsgevonden.

Ook in deze beweging zal er, zoals overal op deze aarde, wel kaf onder het koren zitten. Laten we echter voorzichtig zijn en niet met het kaf het koren weggooien. En dat spreekt te sterker, wanneer koren verborgen zit onder veel kaf.

We hopen en bidden, dat de Heere Zelf door Zijn Woord en Geest deze jongeren en nog vele anderen (veraf en dichtbij) brenge tot het echte geloof en verder leide in het geloof en de vreze van Zijn Naam.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen