Pasen een drug

Ooit een keer schreef ik een stukje over mevrouw Smirnova, een biologe, die in een vooraanstaand blad in haar vaderland Rusland, zoals haar naam doet verrnoeden, liet weten, dat Karl Marx, Lenin, Stalin en de Godlozenaktie ten spijt en ondanks de veelzeggende leuze godsdienst opium voor het volk, die religiositeit toch wel enkele voordeeltjes biedt. Deze vrouw vond, dat de wetenschap, die het geloof had moeten vervangen en overbodig maken, de Rus toch niet werkelijk gelukkig had gemaakt. Daarom kon ze de godsdienst of godsdienstigheid waarderen, want die bracht de zeden heel wat treden omhoog en de godsdienst helpt ook de staat in diens taak. Bovendien stelt de godsdienst de mens in staat om de vrees voor de dood te overwinnen en verder komt hij de mensen tegemoet in een zekere behoefte aan plechtigheid en tenslotte biedt de godsdienst uitwijkmogelijkheid als we met onze hoge zedelijke idealen aan de grond zitten. Blijkbaar hoef je in Rusland niet meer keihard te roepen, dat godsdienst volksopium is.

De dame was echter toch nog een degelijke atheïste. Ze waardeerde de godsdienst alleen als pijnstillertje, sociale politieagent en wat we meer kunnen bedenken. Van God dienen om niet had ze het flauwste benul.

Ik kwam het stukje ongezocht tegen. Ik zocht naar wat anders voor een andere krant waar ik de kolommetjes ook wel eens onveilig maak. Ik had reeds een gedachte voor Hier en Heden van deze week. Het oude stukje kon wel bovenaan geplakt. We houden het nog op Pasen.

Zulke mevrouwen als mevrouw Smirnova moeten niet te veel aan het woord. Want dan worden Izwestia en Prawda onrustig. Zo stond er deze weken na Pasen een stukje dat ze niet zo'n drukte moesten maken over Pasen. Jezus had nota bene niet eens werkelijk geleefd. Laat staan dat waar zou zijn, dat Hij uit de doden zou zijn opgestaan. Gewoon te gek om los te lopen. Nee, met de zogenaamde Opstanding van Christus had geen arbeider het een haar beter gekregen. Dan de beroemde oktoberrevolutie van 1917. Daar plukten de werkenden nog elke dag de heerlijke vruchten van. Godsdienst is toch nog altijd opium, zelfs ondanks Smirnova, die denkt dat hele kleine beetjes bij wijze van medicijn kwalen kunnen genezen. Geloof het niet. De oktoberrevolutie is de fontein van heil. De vruchten zijn tastbaar en werkelijk.

Met een klein glimlachje — overigens niet te breed, want de zojuist uitgekomen cijfers van de volkstelling wijzen op verdere teruggang van de grote kerken ten onzent — constateren we, dat in de communistische heilstaat het geloof toch niet dood te krijgen is. Want als de Paasviering, het kapitale feest van de Orthodoxe kerk, een volledig aflopende zaak was hoefde het niet. Dan hoefde de krant er niet zoveel woorden tegenop te gooien. Nou, en dan is de officiële kerk in Rusland niet eens de dapperste, want ze speelt onder één hoedje met de staat. Vandaar wat die mevrouw zei: de kerk helpt de staat. Niettemin: het geloof overleeft.

Laten we echter eens nuchter zijn. Geven we vaak in ons hart die communisten niet gelijk, die zeggen dat je met Revolutie tenminste wat opschiet. Is de theologie van de Revolutie eigenlijk niet afkijkerij van 't communisme, omdat de Theologie jaloers is op het succes en niet wachten kan op de zegen. Wees nuchter, het is niet in te denken dat iemand weer uit het graf terugkomt. In het alleruiterste geval moet het een geval geweest zijn van schijndood. Als je nuchter bent zie je al die geestelijke dingen niet zitten. Waarom zouden we onszelf blij maken met de dode mus van leven uit de dood? Wees nuchter en nogmaals wees nuchter.

In het magistrale kapittel over de Verrijzenis zegt Paulus: Waak op rechtvaardiglijk. Dat is de opwekking tot het nieuwe leven van het geloof, de geestelijke opstanding, middenin het opstandingshoofdstuk. Waak op tot de nuchterheid.

Paulus ziet het precies andersom. De nuchteren, die leven bij wat ze zien en tasten, die niets meer weten dan eten en drinken omdat ze toch morgen helemaal weg zijn, die zijn juist de roesbevangenen, de benevelden. Word eindelijk eens een keertje wakker. Sta op tot het rechtvaardige leven, het leven van de rechtvaardigheid van het geloof en het door het geloof rechtvaardigheid betrachten.

De hele zinsbegoochelende wereld van eten en drinken en wat allemaal meer is enkel drug, opium. Waak op, want de Rechtvaardige zal over u lichten.

We denken dat gelovigen halve zachten zijn, die zich sufferig de grootste dwaasheden op hun mouw laten spelden en driekwart voor gek lopen door de wereld. Stakkers zijn het, die de verdoving van de godsdienst nodig hebben, omdat ze de keiharde werkelijkheid niet aankunnen. De werkelijkheid, zonder geloof, hoop, opstanding.

De nuchteren zijn juist de gelovigen en de wezenlijke werkelijkheid is het heilzame feit van de opstanding. Met het grote feit rekenen is nuchter zijn. Wees nuchter zegt Paulus. Doe de wijn, of wat daarvoor dient, van u.

Er zijn doodnuchteren te weten dode zondaars, die de nuchterheid van hun dood in zonden en misdaden praktiseren en deze wereld voor het heilgoed verslijten. Ze kijken niet verder dan hun neus lang is en die neus is heus erg kort.

Er zijn broodnuchteren, die leven bij de stukjes brood, die typeren en garanderen het leven van Christus uit de doden, dat zich in ons uitleeft.

Allebei nuchter, maar bij de dood of bij brood dat maakt nog al verschil.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen