Hervormde leden schrijven kerkeraad van Moordrecht

In het maartnuimner van 'Gemeenteleven', het orgaan van de Hervormde gemeente van Moordrecht, schreef de pastor loci ds. J. van Leeuwen een meditatie over 'De lijdende Christus', waarin het evangelie van de Gekruisigde en Opgestane Christus werd aangetast. In het nummer van april schreef dezelfde predikant, behorende tot de vrijzinnige richting, een gedicht, dat hierboven is afgedrukt en waarin de 'feitelijkheid' van de opstanding wordt ingeruild voor 't verstaan van woorden’.

Vijf leden van de Hervormde Gemeente van Moordrecht hebben zich met een schrijven tot de kerkeraad gewend, waarin zij duidelijk rekenschap geven van de dingen die volkomen zekerheid hebben. Hieronder volgt hun schrijven:

Zeer geachte kerkeraad,

Ondergetekenden, belijdende leden van de Nederlandse Hervormde Kerk, richten zich door middel van dit schrijven tot u, en wel naar aanleiding van een tweetal pennevruchten van ds. mr. J. van Leeuwen, nl. de preekschets 'De lijdende Christus', gepubliceerd in uw orgaan 'Gemeenteleven' van maart 1972, en het gedicht 'Wie oren heeft...', opgenomen in uw vorengenoemd orgaan van april 1972.

De wijze waarop in vorengenoemde artikel èn gedicht over het kruis-lijden, de verzoeningsdood en de opstanding van de Heiland en Zaligmaker ge­ schreven wordt, heeft ons ten diepste geschokt en verontrust.

In het maart-nummer van 'Gemeenteleven' wordt over 'het dierbaar bloed van Christus' (1 Petrus 1 : 19) op een zodanige wijze gesproken, dat het de kracht van het Evangelie des kruises tegenspreekt. Wij denken hierbij voornamelijk aan de zinsnede: Meer dan de bloeddruppels kunnen ons de tranen aanspreken’.

In het april-nummer heeft ons vooral pijnlijk getroffen het gedicht 'Wie oren heeft...', waarin — op z'n zachtst gezegd — over de 'feit'lijkheden', dus over het 'lijf'lijk sterven' (= Christus' lijden en dood) en de opstanding, wordt heengeleefd. De scribent dicht, dat ' 't aankomt op 't verstaan van wóórden’.

Wanneer hij onder 'woorden' verstaat het geopenbaarde Woord Gods dat in de Heilige Schrift tot ons komt, dan gebruikt hij voor dit 'verstaan' wel een bril van een eigenaardig soort. Die bril is blijkbaar zó door het stof van de menselijke geest aangeslagen, dat het door aandrift van de Heilige Geest geschrevene niet meer wordt opgemerkt (2 Petrus 1:21; 2 Timotheus 3 : 16).

De Heilige Schrift leert ons immers duidelijk, dat we met 'feit'lijkheden' te maken hebben, buiten welke het Evangelie geen Evangelie meer is.

In 1 Corinthe 15 : 3 lezen we: Want ik heb ulieden ten eerste overgegeven, hetgeen ik ook ontvangen heb, dat Christus gestorven is voor onze zonden, naar de Schriften'. Niet aUeen de 'feit'lijkheden' van ' 't lijf'lijk sterven' van Christus, maar ook de noodzakelijkheid van ' 't lijf'lijk sterven' van Christus komt in dit Schriftwoord openbaar 'Zonder bloedstorting geschiedt geen vergeving' (Hebreeën 9 : 22b), is het onmogelijk om ooit in een verzoende, herstelde verhouding met God èn de medemens te komen. Daavoor moest Christus Jezus als Borg en Middelaar Zijn bloed storten. (Lev. 17 : 11; Rom. 3 : 25; Col. 1 : 20; 1 Petrus 1:19; 1 Joh. 1 : 17; Rom. 4 : 25b; 1 Cor. 15 : 17—18).

Hetzelfde geldt van de opstanding. De apostel zegt in 1 Corinthe 15 : 4: En dat Hij is begraven, en dat Hij is opgewekt ten derde dage, naar de Schriften’.

Wanneer met ' 't verstaan van woorden' Schriftwoorden zijn bedoeld, dan zal men toch moeilijk aan de 'feit'lijkheden' kunnen ontkomen zonder de Schrift geweld aan te doen. Dit geldt temeer, daar het de apostel juist om de 'feit'lijkheden' te doen is wanneer hij in vers 5 schrijft, 'dat Hij is van Cefas gezien, daarna van de twaalve', en in vers 6 spreekt 'van meer dan vijfhonderd broeders op eenmaal' (Lucas 24 : 34).

’Mytheloos’ worden zo de historische feiten vermeld.

Dus: ’De bedoeling van Paulus in 1 Corinthe 15 is heel duidelijk om over de opstanding van Christus te spreken als over een historisch feit in de zin van een gebeurtenis, die plaats vond op een dateerbare tijd en op een aanwijsbare plaats' (prof. dr. J. P. Versteeg: 'Is Adam in het Nieuwe Testament een 'leermodel'? ', opgenomen in 'Woord en Kerk', Bolland/Amsterdam — 1969 (blz. 29—70; citaat: blz. 64).

En voorts: ’Paulus beroept zich op de opstanding van Christus mede als legitimering van zijn apostelschap (1 Corinthe 15 : 8 en 9). Wanneer de legitimering van Paulus en de andere apostelen niet haar basis ontving in een historisch feit, bezat ze geen enkele basis en was ze als legitimering ten enen male ondeugdelijk'. (J. P. Versteeg, a.w., blz. 64).

En tenslotte: Te opponeren dat het daarbij slechts ging om de werkelijkheid van de verschijningen, zou niet kies zijn. Ten principale ging het om de werkelijkheid van de opstanding (Zie: J. P. Versteeg, a.w., blz. 64).

Conclusie: Op grond van vorenvermelde Schriftgegevens (er zijn er echter nog véél meer!) kunnen we derhalve stellen, dat wie deze 'feit'lijkheden' ontkent, het Evangelie verkracht.

Wij zijn van mening, dat in de ontkenning van de 'feit'lijkheden' een geest openbaar komt, die getroffen wordt door het woord van Paulus in 1 Corinthe 1 : 23: Doch wij prediken Christus, de Gekruisigde, de Joden een ergernis ('skandalon') en de Grieken een dwaasheid' (1 Cor. 1 : 18—31 en 1 Cor. 2).

De eeuwen dóór heeft de zogenaamde geest der wijzen zich verzet tegen de eenvoud van het Evangelie. Waar de geest der wijzen gaat overheersen, daar worden de 'feit'lijkheden' van Gods heilsdaden, met name openbaar komend in de dood en opstanding van Christus, tot een fictie en is het 'geloof' slechts een projectie van de menselijke geest, ontdaan van de hechte grondslag van het Woord. Vlijmscherp klinkt dan het woord van Paulus tot verbi divini ministri (= bedienaren des Goddelijken Woords) èn Gemeenten: En indien Christus niet opgewekt is, zo is dan onze prediking ijdel en ijdel is ook uw geloof' (1 Corinthe 15 : 14).

In 1 Johannes 1:1—2a lezen we zo treffend: Hetgeen van de beginne was, hetgeen wij gehoord hebben, hetgeen wij gezien hebben met onze ogen, hetgeen wij aanschouwd hebben, en onze handen getast hebben, van het Woord des levens: hetgeen wij dan gezien en gehoord hebben, dat verkondigen wij u' (Joh. 1:1—2).

Dat Evangelie moet worden uitgedragen, tijdig en ontijdig (2 Tim. 4 : 2).

Dat Evangelie is waard gehoord en geloofd te worden. Alléén dat Evangelie zal de harten werkelijk vervullen en leert ons te leven op een wijze die Code behaagt en onze mede-mens ten goede komt (Mathh. 28 : 5—6; Marcus 16 : 6; Lucas 24 : 7). 'De Heere is waarlijk opgestaan!' (Lucas 24 : 34m).

Met verschuldigde hoogachting en Gode bevolen,

K. Blom,
Meester Lallemanstraat 22 .
K. A. Gort,
Prinses Irenestraat 13
C. J. de Graaf,
Prinses Beatrixstraat 37
A. L. Reijngoudt,
Meester Lallemanstraat 59
A. J. Twigt, Kerklaan 2a
M. van Woerden, Dr. A. Kuyperstraat 47

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen