’Geestelijk leven’

Zo gaat voortaan een hoekje heten in de Waarheidsvriend. Een rubriek over het pastoraat en naar ik hoop ook een stukje pastoraat zelf, een handreiking in de dingen van het geestelijke leven aan de lezers van ons blad.

Wat is de bedoeling?

Welke gedachte heeft ons daartoe gebracht? Al geruime tijd is de behoefte gevoeld om naast en in het geheel van wat de Waarheidsvriend u wekelijks mee wil geven, ruimte te scheppen voor een gesprek met de lezers over de vragen, die leven op het terrein van het geestelijk leven, het geloofsleven. Wij weten, dat die behoefte bij de lezers van ons blad bestaat.

Het officiële orgaan van de Gereformeerde Bond wil welbewust het gereformeerde leven in onze Nederlandse Hervormde Kerk voeden door voorlichtende artikelen vanuit de Schrift en de belijdenis op theologisch en kerkelijk terrein. Het wil de lezers op de hoogte houden van wat er leeft en vaak fel bediscussieerd wordt in onze kerk. Ook wordt in zaken van practisch-kerkelijke aard telkens weer gewezen op de koers, die wij als Hervormd-Gereformeerden willen varen en waarvan we geloven, dat de kerk daarmee het beste gediend is.

Toch weten we allemaal, dat echt kerkelijk leven een constante voedingsbodem hebben moet in de verborgen omgang met God. Een ambtsdrager, een gemeentelid kunnen strijden voor een goede zaak, voor doorwerking van de gereformeerde beginselen in de Hervormde Kerk en inmiddels zelf geestelijk verschralen.

Het peil van het leven gemeentelijk-geestelijk

Ook ervaren we telkens, dat er gemeenten zijn in ons 'goede vaderland', waar de kerkgang, het catechisatiebezoek en het verenigingsleven in één woord behoorlijk is, maar waar door allerlei factoren het gereformeerd gehalte aan het kwijnen is. Soms omdat veel te weinig de stukken des geloofs ('bevindelijk'-onderscheiden-trinitarisch) gepreekt zijn. Er wordt dan meer van de gemeente naar de Schrift dan van de Schrift naar de gemeente toe gepreekt. Soms ook is deze verkwijning te wijten aan het feit, dat het schuldkarakter van de zonde in al zijn afschuwelijkheid voor God in de prediking niet uit de verf komt en dat daarmee verbonden de Goddelijke ernst van het genadeaanbod en de ontzaggelijke verantwoordelijkheid, die dat met zich meebrengt veel te weinig aan de gemeente wordt voorgehouden. Wellicht uit vrees voor een algemene verzoening. Verwettelijking en valse lijdelijkheid zijn inmiddels het gevolg. Ook is het, kennelijk niet los van de beide andere factoren, in sommige gemeenten zo, dat de geest van de Middenorthodoxie, waarin we de functionering en de religie van de belijdenis vaak zo pijnlijk missen, dieper is doorgedrongen dan wij beseffen.

De vraag, hoe het met het peil van het geestelijk en kerkelijk leven in onze gemeenten gesteld is, kan niet zonder zorg gesteld worden. Misschien openbaart zich dat hier en daar nog het duidelijkst rondom de viering van het heilig avondmaal. Daar klopt immers in een gezond gemeenteleven het hart. Allemaal redenen om in een pastorale rubriek, die we bij dezen openen, de schijnwerper eens te richten op wat we noemen het geestelijk gehalte van onze gemeenten.

De practijk van het pastoraat

Als het pastoraat goed functioneert, is ër een wisselwerking tussen bv. het ziekenbezoek op maandag en de zondagse preek op de kansel. Door de preek worden vragen opgeroepen. God raakt aan 't worstelen met de mens. Maar omgekeerd is het ook de ervaring van een predikant, dat hij vanuit een trouwe herderlijke zorg de geestelijke zorgen en tobberijen van zijn gemeenteleden op het spoor komt, die hij in de prediking van Gods Woord graag ter sprake zal brengen en waarin hij leiding zoekt te geven. Zijn herders-ambt is van zijn leraarsambt nooit te scheiden en omgekeerd.

In de artikelen over het geestelijk leven willen wij proberen de weg te gaan van de kansel naar het huisbezoek en van het ziekbed naar de kansel. De lezers, ook de predikanten, die wekelijks met vragen op dit terrein in aanraking komen, zouden de medewerkers aan de rubriek over het geestelijk leveri bijzonder helpen, als ze hen af en toe hun vragen wilden voorleggen voor een bespreking in het kader van deze rubriek. Reeds door het stellen van goede vragen helpen wij soms anderen, die met hetzelfde zitten. Hopelijk vinden wij bij het schrijven de weg om elkaars inzicht te verrijken en een stukje schriftelijk pastoraat te beoefenen onder de trouwe lezers van ons blad. We hopen, dat we erin slagen zullen op deze manier bij elkaar op huisbezoek te komen.

Vanaf heden kunt u om de veertien dagen een artikel in deze rubriek verwachten. Er komen eerst een aantal opmerkingen over de orde des heils. Daarna gaan we door met een bespreking van wat in de dogmatiek genoemd wordt in- en uitwendige roeping. Daarna wordt de draad opgenomen door ds. J. Vos, die over de wedergeboorte schrijft. Ds. J. Maasland schrijft daarna over het schuldbesef in de bekering tot God, terwijl ds. W. van Gorsel vervolgens enkele artikelen zal schrijven over het geloof. Te zijner tijd maken we dan wel weer melding van wat we ons voorgesteld hadden over een tweede ronde in de rubriek over het geestelijk leven. Voorlopig hebben we in ieder geval stof genoeg. Zij het tot zegen. En graag zien we uit naar uw reacties.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen