Het huwelijk in bijbels licht 2

II. Het huwelijk wanschapen

Gevallen

Wij kunnen hier niet uitvoerig ingaan op de ernst en volle omvang van de zondeval, maar laten we even er goed op letten, wat daarin gebeurd is.

De duivel heeft zijn netten zo gespannen, dat hij begonnen is de mens te leren klein te denken over God en zo heeft hij de weg gebaand om Gods Woord in twijfel te trekken. Toen dat eenmaal ingang begon te krijgen — klein te denken van God en Zijn Woord — was de kinderlijke vreze Gods ondermijnd, ja weggenomen; de liefde tot God was ondermijnd, het geloof in Gods Woord was ondermijnd, de vrees voor Gods oordeel was weggenomen. Tel al deze dingen bij elkaar op en we beseffen, dat voor een ogenblik alle Godsbesef was weggenomen, en dat was genoeg voor Eva om haar eigen gang te gaan en, zolang God Zich niet in heiligheid en toorn openbaarde, haar eigen gang te blijven gaan. Dit alles was genoeg om de mens van God te doen afvallen, innerlijk van God vervreemd.

Toen Petrus in het geloof op Jezus zag, gevangen door de macht van Zijn woord 'Kom', wandelde hij op de woedende golven van de zee, maar toen hij niet meer op Jezus zag en de macht van Zijn woord in hem wegviel, zonk hij weg naar de diepte. Zo is de mens in het paradijs ook weggezonken uit de macht van het Woord en zodoende uit de gemeenschap met God, Zijn Maker, zijn Leven. Het oog werd van God afgetrokken, de greep van Zijn Woord op hem viel weg en toen kon zelfs de zondeloze mens zich niet meer staande houden. Hij zonk weg, zozeer van God vervreemd, dat Hoger macht nodig is om hem teing te brengen.

Geschonden

Ons 'Bijbelgeloof' leert ons van te voren, dat ook Genesis 1, 2 en 3 Gods Woord is. In de vreze Gods leren wij van achteren dit ten volle verstaan en beamen. Wie ook de schrijver van deze hoofdstukken geweest moge zijn. God spreekt ons daar aan. Wij ontmoeten daar God, wij horen er Zijn stem, die ons diepste wezen bloot legt en een oordeler is der gedachten en der overleggingen des harten. Hebreen 4 : 12. Door de zondeval, ons in Genesis 3 beschreven, is de rechte kennis van God weg, maar ook de rechte kennis van onszelf; daardoor is de liefde tot God weg, maar ook de liefde tot elkander in haar geschonden zuiverheid. De mens is naar zijn diepste wezen geworden geen liefhebber van God en van de naaste, maar een liefhebber van zichzelf en een liefhebber der wellusten, 2 Timotheüs 3 : 2—4.

Dit wreekt zich overal in de menselijke samenleving en zeker in de allernauwste samenleving van man en vrouw. Men zegt wel eens: 'het bederf van het beste is het allerslechtste', helaas kan dat ook van het huwelijk gezegd worden. Nergens wordt zo diep menselijk geleden als in mislukte huwelijken.

Liefdeloosheid

Eva is, om een uitdrukking van Augustinus te gebruiken, in plaats van voor Adam een hulp te zijn een verleidster geworden. Dat ook de liefde tussen deze man en deze vrouw door de zondeval zware schade geleden heeft blijkt uit Adams woorden in Genesis 3 : 12: De vrouw, die Gij bij mij gegeven hebt, die heeft mij van die boom gegeven en ik heb gegeten.' Wij staan wel eens verbaasd hoe diep en listig het kwaad reeds zit in onze kleine kinderen, nu datzelfde zien wij ook reeds bij Adam. Oppervlakkig bekeken zijn de woorden letterlijk waar — herlees ze maar eens — maar achter die letter voor letter ware woorden verschuilt zich de leugenachtigheid en de listigheid van de zonde. Adam schuift de schuld van zichzelf weg naar Eva toe en achter Eva heen eigenlijk op God Zelf: die Gij mij gegeven hebt!'

Ook hier is Gods Woord tevens een oordeler ook van onze eigen harten en gedachten. Hier herkennen wij onze eigen onwaarachtigheid, als tenminste het licht van Gods Geest over ons leven is opgegaan. Wij schuiven telkens weer de schuld op een ander, ook in onze huwelijksmoeilijkheden.

In de woorden 'de vrouw' proeven wij de liefdeloosheid, die haar intrede gedaan heeft in het hart van Adam. Zo spreekt de ware liefde niet.

Schaamte

Bovendien is de ongestoorde, zuivere liefde in de sexuele verhouding ernstig geschonden. De naaktheid, die in de staat der rechtheid geen enkele onrust of onzuivere prikkeling kon veroorzaken, omdat de zuivere liefde allesoverheersend was, is geworden tot een oorzaak van schaamte, onvrijheid en onrust. Een kleed, hen straks door God Zelf aangetrokken, 'rokken van vellen'. Genesis 3 : 21, moet de schaamte bedekken en de onrust doen wegebben, zodat man en vrouw weer vrij met elkaar kunnen omgaan.

Schaamteloosheid

Het is dan ook geen best teken, dat wij tegenwoordig een tijd beleven, waarin de naaktheid niet meer met schaamte wordt beleefd en de schaamte op alle manier wordt weggewerkt. In Genesis 3 vinden wij er de verklaring voor: Waar de gedachte aan God is afgeschud, daar weet men niet meer wat zonde is, daar weet men ook niet meer wat schaamte is. De macht van de God-ontkenning is zo groot, dat ook onze vrouwen en meisjes mode-getrouw deze onbeschaamdheid volgen. U moet met iemand, die geen bonen lust, nooit gaan twisten over de smaak van bonen; dat is onbegonnen werk; zo moet u ook nooit geloven, dat iemand die vreemd is aan de gelovige vreze Gods kan oordelen over wat schaamteloos is of niet. Hij of zij mist de vreze Gods en mist dus ook de smaak, mist ook het orgaan om te beoordelen wat zinnelijk is of niet. Daarom missen velen blijkbaar ook het orgaan om te beoordelen in hoeverre de kledingmode schaamteloos is of niet. Wie leeft bij het Woord weet, dat de kleding allereerst nodig is geworden, omdat wij zondaar zijn. Onder de vele vermaningen, die wij in de Heilige Schrift lezen over het kuis zijn, behoren ook de vermaningen om een eerbaar gewaad te dragen. Nergens wordt het zo nauwkeurig aangegeven als in 2 Timotheüs 2 : 9 waar onder hetgeen 'de vrouwen betaamt welke de godvruchtigheid belijden' onder anderen genoemd wordt het 'in eerbaar gewaad met schaamte en matigheid zichzelf versieren'. Het sieraad der Christen-vrouw moet dus niet zijn goud en zilver, niet uitdagende kleding, maar 'schaamte en matigheid'. Zo is zij geen aanfluiting voor het Christen-zijn en geen oorzaak tot gedachtenprikkeling van een ander.

Deze vermaning is radikaal uit de tijd. Geen wonder, onze tijd is radikaal uit God, radikaal aan het vervreemden van God. En het einde van deze lawine is nog niet te overzien.

Verdringing

De schaamteloosheid, waar de kledingmode in meerdere opzichten blijk van geeft, is slechts een van de vele symptomen van de verwording, die zich op het gebied der zeden voordoet, met name op het gebied van de seksuele zeden. Op de achtergrond werken de beginselen, die de grote psycholoog en psychiater Sigmund Freud (1856-1939) heeft gepropageerd, door. Freud verklaarde de meeste psychische spanningen en innerlijke conflicten uit het verdringen van het seksuele leven. In ieder mens leven die gevoelens en verlangens, maar — aldus Freud — het burgerlijke fatsoen en de strenge voorschriften van de kerk, dwingen een mens, die gevoelens en verlangens te verdringen. In het verborgene, in de donkere kelder van ons innerlijk, wroeten zij verder en daaruit komen allerlei psychische moeilijkheden en kwalen naar boven. Leerlingen en navolgers van de Freudiaanse psychologie trekken daar deze conclusie uit, waarin zij verder gaan dan Freud zelf durfde, dat men zijn seksuele gevoelens niet moet verdringen. Wil men psychisch gezond blijven, dan moet het seksuele voluit de ruimte krijgen. Of zoals men het gaarne zegt: de seksuele honger moet gestild worden. Daarom ziet men geen enkel bezwaar tegen de meest schaamteloze fotobladen, de meest oneerbare geschriften, de meest oneerbare handelingen.

Door schade en schande

De overmacht van deze ontkerstende tijdgeest is zo groot, dat de overheid stapje voor stapje meegaat en dat de kerk bijna in alle talen zwijgt, ja meermalen blijk geeft met de feiten mee te wandelen. Het is tegenwoordig in de mode, om de Bijbelschrijvers te verwijten, dat zij tijdgebonden waren; aan de theologie de taak om die tijdgebondenheid van de Bijbelschrijvers te ontmaskeren en onschadelijk te maken. Het wordt, dacht ik, steeds duidelijker hoe tijdgebonden de theologie en de kerkelijke prediking telkens weer is.

Groen van Pristerer heeft in zijn dagen, ruim 100 jaren geleden, gestreden tegen de tijdgeest van toen en gezegd: 'Zij die zich niet door Gods Woord laten leiden, zullen door schade en schande tot wijsheid komen'. Hij bedoelde: zij die zich niet door de voor volk en samenleving gezonde beginselen van Gods Woord laten leiden, zullen door de schadelijke gevolgen gedwongen worden te erkennen, dat men fout geweest is. Dat beaam ik ten volle. De gevolgen van deze zedelijke verwording zullen onvoorstelbaar groot zijn; dan zullen velen schrikken voor de gevolgen en gaan waarschuwen. De kerk moet niet door de nare gevolgen tot bezinning komen, de kerk en iedere Christen moet van de zuivere beginselen uitgaan en die zijn alleen te vinden als wij luisteren naar en leven bij het Woord. Niet alleen omdat wij ons dan aan de Bijbel houden, maar omdat God ons dan ook de verlichting en de leiding van Zijn Geest beloofd heeft.

Men gruwt tegenwoordig van alle banden. Men wil vrij zijn, niet meer 'bevoogd worden', men acht zich, in werkelijkheid waant men zich, 'mondig' te zijn. Voor de Christen staat dit gelijk met waanwijsheid — een waanwijsheid die wortelt in onze zondeval —; een Christen weet, dat in het onderhouden van Gods geboden een groot loon is. Wie de geboden Gods niet meer telt, mist ook de zegen die God aan het onderhouden verbonden heeft. Die mist niet alleen de zegen, die stelt zich bloot aan de vloek, het oordeel, waarmede God al de verlaters van Zijn wet zal treffen; niet alleen aan het toekomende oordeel, maar ook aan de nare gevolgen reeds nu van de zonde.

Hoe ver men gaat.

Hoever wij reeds zijn afgeweken blijkt onder anderen hieruit, dat men ook binnen de wetgeving homoseksualiteit en pornografie wil vrijgeven. Vroeger mochten geen 'zedekwetsende' geschriften worden uitgegeven. In een tijd toen de wetgeving nog stoelde op Bijbels-christelijke beginselen, wist men nog wat 'zedekwetsend' was, nu men die beginselen niet meer kent of aanvaardt, weet men dat natuurlijk niet meer. Dan mag tenslotte alles, want niets is meer zondig en niets is meer schadelijk. De overheid treedt niet meer op, want de overheid is niet meer dienaresse Gods, ons ten goede, Romeinen 13 : 4; de overheid is steeds meer geworden: uitvoerder van de volkswil. En wie zal dat proces keren? De tijdgeest is niet te keren, evenmin als een orkaan, maar wij hebben toe te zien dat wij niet medegesleturd worden. En de kerk heeft de profetische taak om niet met de feitenmee te wandelen, maar de geest van de tijd te onderkennen, te ontmaskeren en het volk er tegen te waarschuwen.

Dat homoseksuelen in een vreselijke nood verkeren — evenals vele anderen — erken ik, maar dat is nog geen reden om deze ontaarde vorm van seksualiteit goed te keuren en te aanvaarden. Hoe zou een Christen dat ooit durven, daar Gods Woord het afwijst als een gruwel voor den Heere, Leviticus 18 : 22, 20 : 13 en het als een 'schandelijkheid bedrijven' veroordeelt, Romeinen 1 : 27.

Met een enkel beroep op deze Bijbelteksten mogen wij deze zaak niet afdoen, maar van deze woorden uitgaande heeft de kerk en de Christen een weg te zoeken, om de medemens in nood te helpen om de rechte weg te vinden.

Als wij niet van Gods Woord uitgaan, zullen wij door schade en schande tot bezinning gebracht moeten worden. Maar dan is er reeds onvoorstelbaar veel kwaad geschied.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen