In memoriam ds. Joh. de Bres

De redaktie verzocht me enkele regels te wijden aan de nagedachtenis van ds. Joh. de Bres, die op zaterdag 21 oktober j.l. in de ouderdom van 85 jaar te Waalwijk is overleden.

De biografische gegevens zijn spoedig verteld: Johannes de Bres werd op 25 mei 1887 te Dordrecht geboren. Na het volbrengen van zijn theologische studie werd hij op 6 november 1910 bevestigd tot predikant van de gemeente Bleskensgraaf. In 1914 liep de weg naar Sint-Annaland, in 1916 naar Bruchem-Kerkwijk en in 1929 naar Sint-Maartensdijk, waar hij in 1953, na vier-en-twintig dienstjaren, emeritaat ontving. Aanvankelijk bleef ds. De Bres nog in Sint-Maartensdijk, wonen en ook nog wat hulpdiensten verrichten, maar in 1956 werd hij bijstand in het pastoraat te Heesbeen (Classis Heusden).

Na het beëindigen van deze taak nam hij zijn intrek in het bejaardentehuis 'Samarja' te Waalwijk, waar zijn echtgenote hem vorig jaar ontviel.

Ds. De Bres behoorde tot de oudste predikanten-generatie, die voor de jongeren onbekend begint te worden. Hij was, ook toen hij nog dienstdoend predikant was, geen opvallende figuur, maar een man die in stilte zijn weg ging en zijn werk deed. Toch iemand met een uitgesproken eigen stijl! In zijn studententijd door het Modernisme heengegaan, had hij de Gereformeerde beginselen liefgekregen. Die uit te dragen was de kracht van zijn prediking en die te bestuderen was zijn lust, tot in de avond van zijn leven toe. Ik las dezer dagen nogeens een oude preek van hem, indertijd te Sint-Maartensdijk gehouden rondom Hervormingsdag, over Jeremia 23 vers 6b: 'De HEERE, onze gerechtigheid'. In die tekst alleen al ligt héél het leven en de prediking van ds. De Bres: Onze gerechtigheden zijn als een wegwerpelijk kleed, maar de gerechtigheid van Christus redt van de dood.

Door deze, wat dogmatische, maar toch klare en schriftuurlijke prediking, maar niet minder door zijn beminnelijk karakter, heeft ds. De Bres zich in de gemeente Sint-Maartensdijk, die hij zolang heeft gediend, maar ook daarbuiten, vele vrienden verworven.

Zo onopvallend als hij heeft geleefd, is hij ook begraven, op de begraafplaats te Sint-Maartensdijk. Wars als hij was van mensverheerlijking had hij de uitdrukkelijke wens te kennen gegeven dat geen rouwdienst mocht worden gehouden in de kerk, maar een samenkomst met familie, kerkeraad en kerkvoogdij in het Ver. Gebouw. Daar, en aan de open groeve, werd alleen het woord gevoerd door de consulent, ds. C. Mulder uit Poortvliet.

Moge zijn nagedachtenis velen tot zegen zijn.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen