Boekbespreking

ökumenisches Pfingsttreffen Augsburg 1971 — Dokumente. In Gemelnschaft mit dem Verlag Bonifacius Druckerei Paderbom, 511 S. geb. DM 25, — Kreuz Verlag Stuttgart-Berlin 1971.

Van 3 tot 5 juni 1971 werd in Augsburg een oecumenische conferentie gehouden, waaraan door de EvangeUsche Kirche en de R.-K. Kerk in Duitsland werd deelgenomen. Dit 'Pfingsttreffen tussen de reformatorische en de roomse kerken was zorgvuldig voorbereid. En in deze verzameling documenten kan men uitvoerig nalezen welke voorbereidingen er aan deze oectmienische ontmoeting zijn voorafgegaan.

Voorts bevat het boek de tekst van alle referaten, preken, bijbelinleidingen, discussies, resoluties en stellingen. Als zodanig biedt het waardevol studiemateriaal voor wie geïnteresseerd is in de stand van zaken binnen de oecumene. De bijbelstudie ging over Filippenzen 2 : 1—11. Onder meer de nieuwbenoemde secretaris-generaal, dr. A. van den Heuvel nam daaraan deel. Van den Heuvel schrijft onder meer over de dialoog in het oecumenisch gesprek. Grondregel voor de dialoog is z.i. Paulus' woord: eder achte de ander uitnemender dan zichzelf. Het lijkt me toch wat hachelijk om dit woord van de apostel uit de context waarin het staat ineens te plaatsen in het nogal problematische geheel van de dialoog.

De vergadering was verdeeld in zes werkgroepen (de geloofscrisis, de eredienst, het huwelijk, de hulp aan de enkeling, de dienst aan de enkeling, ontwikkelingshulp). Het is me opgevallen hoe in allerlei stellingnamen de invloed van de nieuwe theologie groot is. Zeker, nogal kreterige stellingen worden in de slotresoluties doorgaans omgebogen en 'afgezwakt'. En het is boeiend via deze documenten de discussie op de voet te volgen.

Ook bevat het boek de tekst van referaten uitgesproken door Lukas Visscher, Laurentius Klein, Georg Picht, Bernhard Welte, Cuno Lehrmann, terwijl we tenslotte een uitvoerige weergave vinden van de oecumenische dienst waarmee de conferentie gesloten werd.

Wie zich in dit boek verdiept krijgt een duidelijke indruk waarheen we met het huidige oecumenische streven op weg zijn. De typische controversele punten in het gesprek Rome—Reformatie komen nauwelijks aan de orde. De moderne problematiek vormt uitgangspunt en — dat is de indruk die achterblijft — basis voor oecumenisch handelen. Typerend is wat gezegd wordt over de oecumenische huwelijkssluiting van gemengd gehuwden. De vraag laat zich niet onderdrukken: Wat blijft er bij deze stand van zaken nog over van het reformatorisch belijden?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen