Een geweldig antwoord

Woorden die een mens kort voor z'n sterven spreekt, vergeten we niet zo gauw. Ze willen nadien nog wel eens bovenkomen. En later gaan we de volle reikwijdte soms pas verstaan. Hier hebben we zulke woorden. Niet van een gewoon mens. Ze zijn gesproken door de Zoon des mensen. In de laatste week van Zijn leven. Deze woorden zijn eigenlijk het slot van een lang antwoord. De korte samenvatting ervan. Heel Zijn middelaarswerk en ook de rijke vruchten daarvan, het wordt door Christus in enkele woorden weergegeven. Kernachtig samengevat. Het is een verhoogd worden.

U komt dat meerdere malen tegen bij Johannes, dat Jezus spreekt van Zijn verhoging. Om precies te zijn driemaal. Onder andere in dat nachtelijk gesprek met Nicodemus. Jezus laat hem niet in het duister. O nee. Hij krijgt tekst en uitleg. Zoals Mozes de slang in de woestijn verhoogd heeft, Nicodemus, zo moet Ik ook verhoogd worden. Wat Jezus daar met zoveel woorden zegt, dat herhaalt hij hier weer. Voor Zijn discipelen. Ze tasten ook in het duister, terwijl het klaarlicht dag is. Maar ze krijgen onderwijs. Denk erom, het gaat met Mij naar het kruis. Ik moet heel letterlijk de hoogte in. Net als die koperen slang midden tussen dat gebeten volk omhoog werd gestoken. Zo zal het met Mij gaan.

Wat een geduld van Jezus! Zijn taai geduld en ons hardnekkig onbegrip, daar is de Schrift vol van. Nog nooit gemerkt? Als Jezus het heeft over Zijn heerlijkheid, dan glanzen de ogen van de discipelen. Maar als het gaat over lijden en verworpen worden, dan gaat het 't éne oor in en het andere uit. De heerlijkheid lokt ze. Maar dat Zijn weg een weg van smaad is, dat verstaan ze niet. En dat de weg achter Hem is een delen in Zijn smaad nog minder.

Vandaar Zijn onderwijs. Ik zal verhoogd worden. Dat is een moeten. Dat eist het goddelijk recht. En daaronder wil Ik Mij stellen. Zo alleen kan de overste dezer wereld onttroond worden. Voorgoed in zijn macht gebroken.

Kijk, dat predikt ons het kruis. Die verhoging van Christus aan het kruis zegt ons: 'mens, je bent ten dode opgeschreven'. Hier laat God mij zien wat ik verdiend heb. Wat ik waard ben: het eeuwige oordeel. Ik hoop echt dat u dat mag gaan verstaan in deze lijdensweken. Dat u geen toeschouwer blijft. Op een afstand. Maar dat u dat vonnis gaat onderschrijven. Dan breekt er wat in je leven. Je eigendunk. Dan kom ik in m'n onheiligheid voor God terecht. Dan gaan we God gelijk geven in Zijn aanklacht tegen ons. Persoonlijk. Heere, ik heb de dood verdiend maar wat ik verdiend had, dat hebt U gelegd op Uw Zoon. Wonderlijk evangelie. Weet u.. . wie zo met z'n oog en z'n hart aan de verhoogde Christus wordt gebonden, die wordt zelf ook op een kruisweg gebracht. Dan worden wij met onze gedachten en met ons vlees gekruisigd. Nee zeggen tegen onszelf en Gods Woord voor ja en amen houden. Dat is een harde weg voor ons vlees. Luther zegt: 'Wil ik een christen zijn, dan moet ik ook de hofkleur van Christus dragen, het lieve kruis. Christus geeft aan Zijn hof geen ander gewaad; er moet geleden zijn'.

Is het hiermee afgelopen? Welnee, er staat meer. Op het verhoogd worden aan het kruis volgt het verhoogd worden in heerlijkheid. Toen Jezus aan het kruis verhoogd was, stonden zijn vijanden schaterlachend beneden te kijken. Zij zetten voor zichzelf een punt. Dit is Zijn dood. Maar Zijn Vader ging verder. Hij heeft Zijn Zoon verhoogd. Daar hebt u het weer. Maar nu oneindig hoger dan het kruis. Hem uitermate verhoogd. Veertig dagen na Zijn opstanding viert Hij Zijn kroningsfeest. Hij mag een ereplaats innemen. Nu mag Hij ook de vruchten oogsten van Zijn gezegend Borgwerk. Hij zal ze bij Zich hebben voor wie Hij de losprijs betaalde. En Ik, zo wanneer Ik van de aarde verhoogd zal zijn, zal hen allen tot Mij trekken.

Ziet u wel. Hij is niet werkloos. Trekken, daar is Hij rusteloos mee bezig. Al direct na Zijn hemelvaart. Nee, eerder al. Aan het kruis al. Dat gaat maar door. Op de Pinksterdag Drieduizend. De Zaligmaker trekt. En dat gaat maar door. Onder de voortgezette bediening van Woord en sacrament is er een gezegende trekking van de verhoogde Christus. De gemeente schrompelt niet in, maar ze breidt uit. Zondaren, met zichzelf vastgelopen en doodgelopen voor God, worden in hun uitzichtloosheid getrokken door de liefde van Christus. Ze leven hier op aarde, maar leren zeggen: 'Onze wandel is in de hemelen'. En ze leren roemen in de Heere Jezus Christus. Hoort u maar: 'Die Zichzelf gegeven heeft voor onze zonden, opdat Hij ons trekken zou uit deze tegenwoordige boze wereld'. En ze danken allen de Vader. Hoort u maar: 'Die ons bekwaam gemaakt heeft om deel te hebben in de erve der heiligen in het licht; Die ons getrokken heeft uit de macht der duisternis en overgezet heeft in het Koninkrijk van de Zoon van Zijn liefde'. Hoort u wel? 't Keert steeds terug... getrokken, getrokken. Dat is nou het levenslied van Gods Kerk.

Hebt u iets van die trekkende liefde ervaren? In uw eigen leven? Een getrokken mens. Bent u dat? Moet je dan een bepaald gevoel hebben, of... ? Och, Christus trekt de Zijnen altijd door Zijn Woord en Geest! Daarom kunt u het weten. Dan trekt het Woord. Dan trekt de Geest. Altijd door het Woord. Nooit buiten het Woord om. Dat Woord is niet tijdloos of futloos. Vergis u niet! Het is levend en krachtig. Dan verlies ik m'n evenwicht. Dan wordt u korter of langer tijd uit het lood geslagen. Net zoals een boom die omver moet. Nee, die kan nog alle kanten uitvallen. Maar de Heilige Geest trekt altijd één kant uit, van mijn wortel af, naar het verheerlijkte Hoofd in de hemel. Dan ga ik het leven verliezen om in Hem geworteld te raken.

Die wonderlijke trekking kan niet beredeneerd of verklaard worden. Het wordt beleefd en verstaan. Door het geloof. Het is een wegtrekken van de plaats waar we vastgebonden zitten. Een lostrekken uit de klauwen van de satan. Een aftrekken van de twijfel en het ongeloof. Dat trekken van de verhoogde Christus is soms liefelijk en zacht, soms pijnlijk. Als Zijn hand zwaar op ons drukt. Als Hij snijdt. In mijn vlees. Als Hij door de diepten heentrekt omdat ik langs geen andere weg bij Hem kan komen.

Getrokken mensen. Daar staat de bijbel vol van. Daar is uw leven misschien een voorbeeld van. Zoals... Maria Magdalena. Ze zoekt de Levende bij de doden. Maar ze wordt getrokken: Maria ... ! Een diep gevallen Petrus, hij wordt opgezocht. In zijn ambt hersteld: 'Hoedt Mijn schapen'. Een ongelovige Thomas, die zei wat u zo vaak zegt 'eerst zien', hij wordt getrokken. Door deze Christus.

Wat een bemoediging: allen. Hoe onwillig ze ook zijn, Ik zal ze allen trekken. Allen die Mij van de Vader gegeven zijn. Er blijft er niet één achter. Ik zal ze trekken. Dan wordt een mens echt niet zorgeloos! - Dat doet de duivel. Die kweekt zorgeloze mensen. Maar de Geest van Christus maakt gewillig. De Pinkstergeest leert mij roepen: 'Heere trek mij, dan zal ik U nalopen'.

Weet u. .. de duivel trekt ook. En de wereld niet minder. .. naar de grauwe leegte. Bij God vandaan. Christus trekt.. . naar de volheid, naar het Vaderhart, waar het gestameld wordt: Abba, Vader.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen