Kerknieuws

BEROEPEN TE:

Hendrik Ido Ambacht: J. C. van Nieukerken te Hattem; Ommelanderwijk-Meeden: kand. J. Hazeleger te Wageningen; Witmarsum-Pingum-Zürich (toez.): kand. G. Bomer te Utrecht; Barneveld, Krimpen aan den IJssel (bwiw), IJsselmuiden, Bruchem-Kerkwijk-Delwijnen, Bleskensgraaf, Ede, Woerden en Baarn (vak. Iz. Kok): H. Smit te Gouderak; Wolvega: A. J. de Bue te lerseke; Pijnacker: C. G. S. van Hoogstraten te Gorkum;  Vries: kand H. R. Postma te Zoeterwoude; Zoetermeer: J. Geursen te Goes; Molkwerum (toez.): A. P. Ligten, vicaris te Utrecht; Leiden: A. P. Nauta te Vlaardingen; Rhoon: H. J. van der Steeg te Oegstgeest; Katwijk aan de Rijn (vak. A. Makkenze) en Rijnsburg (vak. I. J. Wisse, toez.): G. J. van de Bogerd te Ridderkerk; Vlaardingen (vak. A. J. Hoorn, toez.): I. J. Walpot te Alphen aan den Rijn; Vlagtwedde: C. S. Verwoerdt te Menaldum; Zalk en Veecaten: kand. Th. W. H. van der Heyden te Rotterdam.

AANGENOMEN NAAR:

Heemstede: W. van der Wolk te Den Boer en gedeelt, stud. pred. te Groningen; Hoogvliet: E. C. Poepjes te Hoogkerk; IJsselstein: J. Kooien te Werkendam: Onstwedde: W. J. C. van Rennes te Streefkerk, die bedankte voor Boven-Hardinxveld en Reeuwijk; Ophemert: kand. M. Br'ummelman te Amersfoort; Witmarsum-Pingnum-Zurich (toez.): kand. C. Bomer te Utrecht; Oostburg (Z.Vl.): G. J. Geurtsen, eerv. onth. pred. met bev. van me. bij de First Presbyterian Church te New York.

BEDANKT VOOR:

Nieuwe Tonge: J. C. Schuurman te Putten; Woudenberg: A. van Brummelen te Hierden; Hendrik Ido Ambacht (toez.): J. C. van Nieukerken te Hattem; Lunteren: K. Schipper te Dordrecht; Wijk bij Heusden: J. C. Schuurman te Putten.

BENOEMD:

tot part-time pred. te Hansweert: kand J. R. Kok te Leiden.

BEROEPBAAR:

Kand. Th. W. H. van der Heyden, v. d. Kloot Meyburgstraat 5, Rotterdam-3014 (vanaf 1 juni); tel. 010-204818; kand. S. E. Hof, voorh. pred. Ev. Luth. Kerk, Nagijnhof 114 te Delft; kand. A. Pronk, Pevelingshof 5 te Leiden.

TOEGELATEN

tot ev. bed.: drs. A. Ph. Kramer, Leidsestraatweg 11 te Oegstgeest.

ADRESWIJZIGING

Sinds 4 juni is het adres van ds. H. van Dijk te Leerlam: Roekstraat 4, aldaar. Het telefoonnummer blijft ongewijzigd 03451-2505.

G.Z.B.

Jaarvergadering op woensdag 6 juni a.s. D.V. in het gebouw 'Calvijn', Bergweg 6 te Zeist. Tijdens het huishoudelijk gedeelte is er bestuursverkiezing wegens periodieke aftreding van de heren J. R. van Beek, ds. J. van Sliedregt, ds. H. A. van Slooten en ds. J. van der Velden, die allen herkiesbaar zijn, terwijl in de vacature wijlen de heer J. de Groot kandidaat zijn gesteld: ir. P. M. Hoogerdijk te Nieuwerkerk aan den IJssel en G. H. van Nieuwpoort te Gouda. Het referaat zal worden gehouden door ds. D. J. van Roest te Ederveen over: 'Leer en leven in Toradjaland'. De vergadering begint 's morgens om 10 uur.

BEVESTIGING PREDIKANT-DIRECTEUR I.Z.B.

Op donderdag 14 juni 1973 om 19.30 uur zal in een kerkdienst in het kerkelijk centnmi 'De Brug', Schuilenburgerweg 2, Amersfoort, ds. C. Snoei bevestigd worden als predikant voor buitengewone werkzaamheden. Ds. Snoei is benoemd tot predikant-directeur van de Hervormde Bond voor Inwendige Zending op Gereformeerde Grondslag (I.Z.B.) in de vacature, welke vvas ontstaan door het vertrek van ds. B. J. Wiegera'ad.

De voorzitter van de I.Z.B., ds. J. v. d. Heuvel te Waddinxveen, zal de nieuwe predikant-directeur bevestigen. Ds. Snoei zal in dezelfde dienst met een korte prediking zijn arbeid aanvaarden.

Na afloop is er gelegenheid ds. en mevr. Snoei te begroeten.

OUDEWATER

Op tweede pinksterdag, maandag 11 juni D.V. zal ds. B. Oosterom (laatstelijk zendingspredikant in dienst van de G.Z.B.) bevestigd worden tot predikant van de gemeente te Oudewater. In verband hiermee zal vanaf 4 juni zijn adres veranderd worden in: B. Oosterom, Zwier Regelinkstraat 23, Oudewater, tel. 03486

BEVESTIGING EN INTREDE VAN DS. IZ. KOK TE ZOETERMEER

Hemelvaartsdag 1973 was voor de hervormde wijkgemeente II een dag van diepe dankbaarheid. Immers mocht zij in de persoon van ds. Kok een nieuwe herder en leraar ontvangen.

De bevestigingsdienst werd geleid door ds. G. H. van Kooten van Delft, terwijl ds. R. Kok, de vader van de bevestigde predikant, de predikatie hield over Marcus 16 : 19 en 20a. Het thema van de preek was: de Heere is na Zijn spreken 1. gesteld in de hemel, 2. gebleven op de aarde, 3. gevonden in de prediking. De predikant liet in deze Christocentrische prediking de koninklijke gang van de Heere Jezus duidelijk zien. De Heere voer ten hemel op vol eer, tot de Vader, nadat Hij op deze aarde in Zijn leven, lijden en sterven zich een Borg had getoond voor Zijn volk. Christus is gezeten aan de rechterhand Zijns Vaders en wordt daar eeuwig gedankt en geprezen. Maar niet alleen in de hemel is er vrucht te zien van Christus' werk, doch ook op de aarde. De bestredenen, aangevochtenen mogen tot Christus gaan en als de duivel hen met allerlei redenen tracht af te houden om het 'leven' bij Christus te zoeken, dan is daar het vergoten 'bloed' van Christus wat hem tot zwijgen brengt. Dat 'bloed' is de pleitgrond van Zijn gemeente. Kent u dat in uw eigen hart, gemeente? De Heere komt immers tot ons met Zijn Woord in de prediking! Christus komt mede in het evangelie tot heil van de zondaar. Dat Woord is enkel majesteit en als de Heere in ons leven komt dan ontstaat er geen dwang, wetticisme, maar dan ontvangen we liefde tot dat Woord. Het gaat ons leven steeds meer regelen en daarin komt steeds duidelijker de liefde tot de Heere in Zijn dienst openbaar.

Aan het eind van zijn preek, sprak de bejaarde ds. R. Kok nog enige ontroerende woorden tot zijn zoon, waarna ds. Van Kooten tot de bevestiging overging. Als antwoord op het 'Ja, ik van ganser harte', zong de gemeente ps. 119:9 haar nieuwe predikant toe. Na toespraak en slotgebed door ds. Van Kooten zong de gemeente als slot van deze dienst ps. 21 : 6.

's Avonds deed ds. I. Kok, onder grote belangstelling intrede. Aan het begin van deze dienst hield ds. Kok zijn begroetingstoespraak tot de diverse genodigden, zoals wethouders, gemeentesecretaris, praeses classis, diverse collegae en gemeente. In deze toespraak memoreerde hij tevens de grote trouw en liefde tot het werk in de gemeente van ds. Boer. Hij hoopt dat de Heere hem met diezelfde liefde zou begiftigen teneinde een middel te zijn in Gods hand om mensen te brengen bij de Heere Jezus.

Ouderling De Roon riep ds. Kok, mevrouw Kok en kinderen namens de gemeente een hartelijk welkom toe en liet hen toezingen ps. 134 : 3. Hierna ging ds. Kok ons voor in gebed.

De Schriftlezing was uit 1 Corinthe 15 : 12—28 en de tekst was Openbaring 1 : 4 en 5. Het thema van de prediking was: Genade zij u en vrede 1. van God de Vader als Levensbron, 2. van God de Heilige Geest als de levenskracht, 3. van God de Zoon als de Levensgrond.

Het ganse leven behoort doortrokken te zijn van Gods genade. Het is de groet van de drieënige God die zegt: Ik ben genade. Ik ben barmhartigheid. God is onveranderlijk, maar wij zijn veranderlijk. Bij ons ligt de fout, de afval. In Zijn genade en vrede toont God Zijn liefde, maar toont Hij onze verdorvenheid, ons boze, goddeloze hart. Hoe verwachten wij, gemeente, de terugkomende Christus? Als de Bruidegom of als een Toornende?

Het is nodig dat we bidden om de Geest. In de gemeente, in het gezin. De Geest is een volheid. Het vervult alle noden, ook onze grootste nood, nl. de Heere verlaten te hebben. Kent u die nood in uw eigen leven? Christus is de getrouwe Getuige, Hij openbaart trouw de wil van de Vader. Hij getuigt van de genade en van de vrede van de Vader. Hij getuigt tot Gods eer en tot onze zaligheid. Hij getuigt in zondaarsharten en dat alleen is de vaste grond. Hij is de Eerstgeborene uit de doden, opdat wij wedergeboren kimnen worden. Hij is de Overste van alle koningen der aarde, gezalfd tot een eeuwige Koning. De kerker werd Zijn buit. Alle heerschappij is Hem onderworpen, zelfs de dood, de laatste vijand heeft Hij overwonnen en Hij leidt Zijn volk naar het Vaderhuis.

Gemeente, kent u die Christus, die genade en vrede? Die mogen we u met Gods hulp voorstellen. Zoek Hem dan met uw gehele hart.

Na het slotgebed zong de gemeente nog ps. 68 : 10. Dankbaar ging een ieder neiar huis omdat de Heere Zelf weer een dienaar zond, zo kort na het heengaan van de ons zo geliefde ds. Boer. De Heere gaat door met Zijn Woord. Laat er echter in de gemeente ook veel gebed zijn voor al die plaatsen waar nog vacatures zijn, gebed om uitstoting van dienaren in Zijn wijngaard, opdat Gods eer mag worden geroemd en gepredikt tot heil van zondaren.

AFD. KRALINGEN EN ALEXANDERPOLDER VAN DE GEREFORMEERDE BOND 

Op 10 mei 1973 hield onze afdeling haar ledenvergadering in de Imraanuelkerk te Rotterdam. De voorzitter, de heer Bette, sprak in zijn openingswoord er zijn grote dankbaarheid over uit, dat ondanks het feit dat de afdeling nog maar zo kortgeleden is opgericht, zovelen waren opgekomen. In het bijzonder heette hij welkom ds. W. van Gorsel uit Ridderkerk, die een inleiding zou houden en ds. J. Kortleve, die in zijn functie van adviseur van de afdeling mede aanwezig was.

Het onderwerp, dat ds. Van Gorsel voor ons besprak, handelde over 'Het Schriftgezag'; uitgangspunt was artikel 5 van de N.G. Spr. belichtte eerst het gezag in het algemeen om daarna stil te saan bij de gezagsloosheid en de gezagscrisis van onze tijd, die hun wortel vinden in het loslaten van het gezag van de Heilige Schrift.

Een zeer bedenkelijk verschijnsel voor onze jongens en meisjes vormt de voorlichting op de scholen met betrekking tot de resultaten van de wetenschap; voor velen wordt hierdoor hun geloof ondergraven en gaan zij twijfelen aan het gezag van de Heilige Schrift. Het ondermijnen van het gezag van de Heilige Schrift is echter niet alleen een teken van onze tijd; alle eeuwen door heeft de kerk op dit terrein strijd moeten leveren. De Reformatie had Rome tegen met zijn 2-bronnenleer. De ethische richting erkende alleen het zedelijk gezag van de Heilige Schrift. De Schriftbeschouwing van Karl Barth heeft de laatste jaren de Schriftkritiek opengebroken. Ook deze beschouwing wordt nu weer achterhaald. De oorsprong van al deze aanvallen op het gezag van de Heilige Schrift ligt in het zondig hart van de mens. Paulus zegt het reeds: de natuurlijke mens duldt geen gezag.

Verder stond ds. Van Gorsel stil bij de vaststelling van de canon; dit is wel mensenwerk geweest, maar de Heilige Geest heeft hier middellijk gewerkt.

Het huisbezoek heeft spreker geleerd, dat vele mensen wèl uit de bijbel lezen, maar het zegt hun niet veel. Daarom moeten we meer bidden, ook bij onze kerkgang: 'Heere, maak mij Uwe wegen door Uw Woord en Geest bekend'. Ons verstand is verduisterd, daarom hebben we, ook bij het lezen van de Heilige Schrift, het licht van de Heilige Geest nodig. Zoals een blinde niets heeft aan het felle licht van de zon, hebben wij niets aan de bijbel, als de Heilige Geest onze ogen en ons hart niet opent. Zonder verlichte ogen des verstands hebben we geen vat op Gods Woord en kunnen we ook niet het gezag van de Heilige Schrift erkennen. De Heilige Schrift is de enige regel voor geloof en leven; de Heilige Schrift is het fundament van ons geloof. 'Het is daarom een levensbelang hoe we met het Woord omgaan; om ons levenswil moeten we dit Woord steeds onderzoeken met verstand door Goddelijk Licht bestraald', zo besloot ds. Van Gorsel zijn referaat.

Naar aanleiding van het onderwerp werden diverse vragen gesteld, o.m.: 'Kan de canon in verband met de gevonden rollen eventueel aangevuld worden'; 'Hoe is het verband tussen het historisch geloof en het zaligmakend geloof? '; 'Er zijn vele verscheidenheden in onze kerk, maar alle beroepen zich op de Heilige Schrift? '.

Na de beantwoording van de gestelde vragen ging ds. Van Gorsel in dankgebed voor. Het was een fijn en een gezegend samenzijn, na afloop waarvan verschillende bezoekers vroegen of er niet meer van deze leerzame avonden belegd zouden kunnen worden. Het bestuur zal zich hierover beraden. De collecte bedroeg rond ƒ 100, —.

J. Bette, voorzitter

C. van der Heijden, secretaris

LEZINGENREEKS IN BROEDERKERK, KAMPEN

Voor de Hervormd Gereformeerde Ambtsdragersvereniging sprak deze week in de Broederkerk ds. Van Brummelen uit Hierden n.a.v. artikel 24 van de Ned. Geloofsbelijdenis. Dit artikel spreekt over de heiligmaking en de goede werken. Geestelijk gezien bestaat er tussen de rechtvaardigmaking en de heiligmaking een relatie. Want al Gods werken zijn één. Toch is er onderscheid. De rechtvaardigmaking is een daad des Vaders. Het is een juridische daad, die geschiedt buiten ons. Zij neemt de schuld weg, is eenmalig en volkomen. Het werk van de heiligmaking daarentegen wordt vooral toegeschreven aan de Heilige Geest. De heihgmaking heeft een ethisch karakter en geschiedt in ons. Zij neemt de smet der zonde weg, is een voortgaande daad en blijft in dit leven onvolkomen, aldus deze predikant.

Na deze karakteristieken, begon ds. Van Brummelen aan zijn lezing. Hij behandelde achtereenvolgens de oorsprong, de openbaring en de beloning van de heiligmaking. De heiligmaking vindt haar oorsprong in de genade van het waarachtig geloof als gave Gods. De vrucht daarvan is de wedergeboorte in ruimere zin. Hieronder dient te worden verstaan: de aanvang en de voortgang van het nieuwe leven uit God. Er zijn twee stromingen die deze leer verduisteren.

Er is het nomisme. Dit beoogt een opbouw van de geestelijke staat met behulp van de wet. Het leert, dat wij pas gerechtvaardigd worden nadat wij iets tot stand hebben gebracht. In wezen bouwt het op eigen gerechtigheid. Ook in reformatorische kringen dringen invloeden ervan door via het wetticisme en perfectionisme van de pinkstergroepen.

Voorts is er het anti-nomianisme. Dit wil van de wet niets weten. Omdat Christus de wet volbracht heeft, acht het zich ontslagen van de wet. Het antinomianisme werkt de lijdelijkheid in de hand. In wezen is het lichtzinnig en losbandig. Hoe openbaart zich de heiligmaking in het leven? Deze vraag beantwoordde ds. Van Brummelen in het tweede deel van zijn betoog. Er is een openbaring 'in den brede'. Het beeld van God wordt gekenmerkt door kennis. De Heilige Geest schenkt verlichte ogen des verstands, waardoor men opmerkzaam wordt op de goddelijke samenhang van alle dingen. De natuurlijke mens dwaalt rond gelijk het redeloze vee. Door verlichting verandert het zelfbehagen in zelf-mishagen, want men gaat God zien en zichzelf in juiste samenhang. Ook de wil wordt veranderd. De essentie hiervan is, dat men de wet goedkeurt. Dit is veelomvattend, want Gods gebod is zeer wijd. Ook de hartstochten, de begeerten en de genegenheden worden geregeld. Voorheen dwarrelde en fladderde de mens maar zo'n beetje rond in het wild. Zijn leven was zonder klare gang, ordeloos. Maar nu krijgt het leven een vaste gang. Dit kan soms zelfs lichamelijk openbaar komen. De mens zonder God heeft soms een levenswandel die hem lichtelijk afbreekt, maar ook het tegenovergestelde is waar. Behalve 'in den brede' openbaart zich het leven van de heiligmaking ook 'in de diepte', want het ontvangt zijn voeding uit de diepte. De rank trekt zijn sappen uit de wijnstok Christus. Christus leeft in hem. Twee facetten belichtte ds. Van Brummelen apart: het verachteren in de genade en de wasdom in de genade.

De verachtering in de genade is kenmerkend voor het geestelijk leven in onze tijd. Het is een bedroeven van de Geest, door toe te geven aan verzoekingen en heimelijke koestering van de zonde. Er is ook nog een andere vorm van verachtering in de genade, nl. eigenwillige godsdienst, waarin men door on-bruik mis-bruik maakt van de middelen der genade, zoals God die heeft ingesteld.

Onder wasdom in de genade moet worden verstaan: een vorderen in de kennis van Gods Woord door de Heilige Geest. Nu doet zich dit merkwaardige verschijnsel voor, dat menigeen die wast in de genade, denkt dat hij verachtert. Een kenmerk van wasdom is, dat God de mens dieper inleidt in de kennis van eigen verdorvenheid. Dit doet Gods Geest om meer uitgangen naar Christus in het hart te verwekken.

Het komt voor dat God met mannen en vaders in de genade bij de voltooiing van hun leven helemaal opnieuw schijnt te beginnen.

Tenslotte wees ds. Van Brummelen op de beloning van de goede werken. Dit stuk van de gereformeerde religie krijgt vaak te weinig nadruk, als gevolg van de vrees om de goede werken verdienstelijkheid toe te kennen. Als men in de gemeente dit onderdeel van de gereformeerde leer behandelt, ontstaat er veelal verzet, want men denkt dat dit werk-heiligheid aankweekt. Toch doen kinderen van God in de bijbel soms een beroep op hun gerechtigheid, b.v. psalm 7 : 9, psalm 18 : 21, en Nehemia bidt: 'Delg mijn weldadigheden niet uit'. Ook spreekt de bijbel over beloning op het 'de Vader bidden in het verborgene', enz. Deze beloning vergeleek de spreker met het verschil in beloning van een knecht, en de beloning van een kind, dat een huishoudelijk werkje doet. Het doet dit uit verschuldigde gehoorzaamheid, toch ontvangt het van de ouders een uiting van liefde als beloning. Gods kinderen geloven dat God een beloner is. Mozes zag op de vergelding des loons en Christus zelf heeft het kruis verdragen en de schande veracht om de vreugde die Hem was voorgesteld. De beloning in dit leven is: De gunst des Heeren over allen die Hem vrezen. De beloning is: Een onderscheiden heerlijkheid die de zaligen zullen beërven. Evenals er onderscheid is in de rampzaligheid, zo is er ook onderscheid in de gelukzaligheid. Al het loon dat God geeft, is een bekroning van Zijn eigen werk, en komt niet voort uit enige verdienstelijkheid van de goede werken. Uit Hem door Hem en tot Hem zijn alle dingen, aldus de Hierdense predikant.

(Kamper Nieuwsblad ll-5-'73).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen