Zending onder ons volk

We hebben in onze kring gelukkig een grote belangstelling voor de zending onder de heidenen. Het gevaar van eenzijdige aandacht is intussen echter niet denkbeeldig. Ik bedoel dat we de zending in eigen land zouden vergeten, de inwendige zending van minder belang zouden achten dan de zending over de grens. En toch, iemand schreef pas dat het wel eens zo zou kunnen worden dat zendelingen uit wat wij de heidenlanden noemen naar Europa, naar Nederland moeten komen om het Evangelie te verkondigen. De geestelijke groei in bepaalde landen overzee steekt soms schril af bij de geestelijke neergang in ons eigen land, al is het onmogelijk om hier zwart-wit te denken.

Actie Omkeer

Dezer dagen hebben de kranten bericht over de Actie Omkeer, die van 16 juli tot 26 augustus in Amsterdam gehouden wordt. Ds. Jan Willem van der Hoeven, graftuinbewaarder te Jeruzalem, voelde zich gedrongen een soort kruistocht in Amsterdam te organiseren vanwege het feit dat Amsterdam eigenlijk een symbool is geworden van de verwording: 'je mag zeggen dat homofilie goed is, dat druggebruik geen kwaad kan, ook al zijn er veel zelfmoorden het gevolg van, maar één ding mag je volgens vele kerkelijke mensen niet zeggen en dat is dat het hier fout gaat'.

De Actie Omkeer, waaraan ook predikanten uit Amsterdarn en elders meewerken, bestaat in het houden van bekeringsdiensten en marsen door de stad. Ds. Van der Hoeven, die zich in sterk geladen bewoordingen pleegt uit te drukken en boetpreken houdt die er niet om liegen, spreekt van een laatste oproep voor Amsterdam. Hij merkt op dat hij heus wel weet dat men deze actie eerder zal bediscussiëren dan dat men zich bekeert en zegt: 'ik hoop niet dat de theologen dezelfde weg zullen gaan als in het Oude en het Nieuwe Testament, want in beide stond de gevestigde, officiële, geestelijke leiding bijna altijd tegen het Woord van God op. Als de profeten spraken over het onheil, dan susten zij en mompelden: vrede, vrede'.

Kritiek

Welnu, de kritiek is al gekomen. Nu is het — let wel — mijn bedoeling niet te zeggen dat geen kritiek mogelijk is op deze actie en op de uitspraken van ds. Van der Hoeven. Ik acht het met name altijd gevaarlijk om zó te spreken, dat men als het ware voorspellingen doet van een catastrofe die ophanden is, waarbij men zichzelf de profetenmantel omhangt, ook al weet ik zeer wel dat het element van het oordeel, dat gewis over de afval en verwording komt, op bijbels profetische wijze moet worden uitgezegd.

Maar in de kritiek, die op de actie door enkele theologen werd geuit is inderdaad sprake van vrede, vrede, geen gevaar. Dat is het bedenkelijke en benauwende.

Ds. H. A. Visser uit Amsterdam bijvoorbeeld is er boos om dat gesteld wordt dat Amsterdam een dieptepunt van ontkerstening en geestelijk verval heeft bereikt, want het grootste deel van de Amsterdammers bestaat uit brave en werkzame mensen. Het verval zal in Breukelen - zegt hij - procentsgewijs niet kleiner zijn. Verder zegt hij dat ds. Van der Hoeven alleen maar naar het persoonlijk leven kijkt en niet naar de samenleving. Bekering heeft echter betrekking op de hele samenleving. En, zegt hij: 'Het zou mij juist niet verwonderen als Amsterdam de meest bekeerde stad van ons land zou zijn. De stad waar men voortdurend bezig is zichzelf te bezinnen en allerlei actiegroepen uitermate positief bezig zijn'. Het slot van ds. Vissers commentaar is: 'Ik denk met welbehagen aan de wapenspreuk van de stad (heldhaftig, vastberaden, barmhartig) waaruit toch ook blijkt dat de hoofdstad van ons land tot de meest bekeerde steden, zoals het boek Jona beschrijft, gerekend kan worden'.

Men ziet het: vrede, vrede, geen gevaar!

En dan een reactie van dr. Buskes in Trouw onder de titel: God weet beter wat er in Amsterdam te koop is. Buskes wil ook wel zeggen dat Amsterdam een goddeloze stad is, maar niet goddelozer dan Parijs, Moskou, Peking, New York, Washington, niet goddelozer dan in de Gouden Eeuw, toen de kerk de slavenhandel in Suriname in feite in stand hield, en verder niet alleen goddeloos om de walletjes en dergelijke maar ook om de Beurs. En dan, in Amsterdam zijn er ook de zevenduizend waarover Elia sprak, zelfs meer. En dan beschrijft hij iets van zijn ervaringen als dominee in Amsterdam: 'er wordt in Amsterdam ook geloofd, gebeden, beleden, gewerkt, gezongen'.

Welnu, dit alles zal waar zijn maar welke conclusies worden daaraan verbonden? Buskes maakt daar intussen van dat God de hele plaats vergiffenis zou schenken om hunnentwil en concludeert zo ook dat God om wille van de meer dan tien rechtvaardigen in Amsterdam de hele stad vergiffenis zal schenken en niet oordelen zal met vreselijke catastrofen. Naar wat dr. Buskes bedoelt met vergiffenis moet men maar raden. Zo ook naar wat hij bedoelt met de volgende uitdrukking: 'Een goddeloze stad, maar is er geen reden om vanwege de komst van Jezus Christus deze goddeloze stad een grote stad van God te noemen? ' Of met de zin: 'God zal Amsterdam niet laten omkomen in hellevuur? ' Wat is de bedoeling van dit soort riskante uitdrukkingen? Heeft dr. Buskes het hier over concrete catastrofen in deze tijd, in deze bedeling? Dan ben ik bereid om mee te waarschuwen tegen concrete voorspellingen, ook al is er dan toch terdege de noodzaak om met bijbelse scherpte te waarschuwen voor de oordelen Gods die komen kunnen. Of heeft dr. Buskes het hier over de eeuwige bestemming van mensen? Ook van de mensen in Amsterdam?

Twee wegen

Hoe men ook over de mate van verwording oordelen mag, is er niet alle reden voor een krachtige oproep tot terugkeer, tot bekering tot de levende God opdat ons, individueel en collectief, niet de oordelen van God treffen, tijdelijk en eeuwig? Is het niet de ernst van de bijbelse boodschap dat er twee wegen zijn wat betreft de eeuwige bestemming van de mens en dat er maar één weg is tot behoud, namelijk Jezus Christus die De Weg is maar die dan ook als zodanig geloofd moet worden? Er kan immers alleen hoop zijn als er geloof is in Hem!

Men moet intussen al ziende blind zijn als men niet beseft hoe de degeneratie in ons land doorwerkt, natuurlijk niet alleen in Amsterdam, maar dan toch ook bepaald wel zo dat Amsterdam internationale bekendheid geniet. Als ds. Van der Hoeven zegt dat Amsterdam symbool van verwording dreigt te worden dan meen ik dat dit juist getypeerd is. Daar staat dan de politieke en sociale corruptie niet buiten. Er mag dan toch warempel in onze tijd met zijn geestelijke verwording wel een krachtige oproep tot bekering uitgaan? Die oproep is zelfs nodig al zou heel Amsterdam uit 'brave en werkzame mensen' bestaan, om de woorden van ds. Visser Vnaar eens te gebruiken. Ik ben daarom bang dat de kritici van ds. Van der Hoeven weinig of geen inzicht hebben op de twee wegen en dat er toch bij hen sprake is van vrede, vrede, geen gevaar vanuit een idee, waarin geen plaats meer is voor het oordeel van God over ons leven. En daarom, hoe men ook over de methode van ds. Van der Hoeven denken moge, het feit dat hij oproept tot bekering en wijst op de reële mogelijkheid van het oordeel van God vanwege de verwording en de afval is een zaak die meer respect dan kritiek verdient.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen