Het geestelijk gehandicapte kind in het gezin 2

Tenslotte wil ik nog op één reactievorm nader ingaan. Er bestaat namelijk ook, na een korte periode van onzekerheid, een uitingsvorm, die men als doffe berusting zou kunnen omschrijven. Deze berusting heeft echter niets te maken met een aanvaarding van de ontstane situatie in het huisgezin. Men vindt geen strijd, geen opstand; het doet het meeste denken aan een zekere onverschilligheid. Men ervaart alles met een soort fatalisme, niets aan te doen, het is nu éénmaal zo, er is toch niets aan te veranderen. Deze mensen zijn er niet warm en niet koud van geworden, uiterlijk heeft het ze weinig gedaan. Wanneer deze ouders godsdienstig zijn, vindt, men nogal eens de redenering van — de Heere God heeft het zo besloten en daarom kunnen wij er als mensenkinderen toch niets aan veranderen. Bij deze gelatenheid in het dagelijks leven vindt men nogal eens een zekere lijdelijkheid in godsdienstige overtuiging.

Nu kan een zekere waarheid in deze gedachtengang niet ontzegd worden, alleen de consequenties die men hieruit trekt, zijn meer dan eens betreurenswaardig. Al met al, het slachtoffer van dit denkprodukt, is het afwijkende kindje. Wat is namelijk het geval; de gelatenheid van de ouders wordt namelijk in de verzorging en in de behandeling van het verkregen kind opgenomen.

Dit heeft een grote invloed in het wel en wee van het kind in de toekomst. Want, wat doet men nu voor het kind ? Nu, dat is gauw gezegd. Behalve voeding en misschien een 'warme stal', niets.

Het gehandicapte kind en vooral het dubbel-gehandicapte kind, wordt eigenlijk alleen in leven gehouden, zonder aandacht te schenken aan een eventuele verbetering van, of voorkoming van nog ernstiger lichamelijke afwijkingen.

Men beschouwt een bepaalde begeleiding op lichamelijk gebied, een poging tot verbetering van b.v. spiergroepen, als een indruising tegen Gods Wil, m.a.w. men doet verder niets. Men voelt wel een zware verantwoordelijkheid voor het bezit van zo'n kind, men zal er dan ook niet spoedig afstand van doen. Het kind zal zo lang mogelijk thuis gehouden worden, terwijl de situatie van hetzelfde kind, misschien wel hemelschreiend is geworden. Die plicht van de verzorging thuis, door de ouders, gaat dan het geluk of misschien beter gezegd een meer gerichte verpleging of verzorging in de weg staan.

Arme ouders, die slachtoffer zijn geworden van een godsdienstige, tevens wiskundige beschouwing, arm kind, dat slachtoffer is geworden van het godsdienstige systeem van, in de grond toch wel goedwillende ouders.

Wij willen nu de reacties, die kunnen ontstaan bij de geboorte van een afwijkend kind, verder laten rusten. Er zijn nog verschillende vormen bekend, maar willen die nu maar laten voor wat ze zijn. Het zal echter wel duidelijk geworden zijn, dat de entree van een kind met één of meer afwijkingen, niet zonder geestelijke gevolgen voor het betrokken ouderpaar verloopt. Wij hebben gezien, dat het voor 'buitenstaanders' vaak al moeilijk is zich een houding te geven tegenover deze mensenkinderen, wat moet dan wel niet de eerste reactie zijn voor de betrokkenen ?

Zowel gelovige als ongelovige ouders kunnen er dikwijls niet over uit, dat zoiets op hun levensweg is gekomen. Beiden hebben er niet op gerekend. Beiden hebben uitgezien naar een volmaakte baby, beiden hebben het vooral bij het eerste kind, gezien als een kroon op hun huwelijk. En in beide huizen is een wereld vol vragen binnengekomen.

Er is niemand, op déze wereld, die zal vragen om een afwijkend kind ! Verdriet en teleurstelling zal bij iedereen de eerste reactie zijn ! Niettegenstaande hetzelfde begin, zal de uiteindelijke verwerking van alle emoties, tegenslagen, moeiten, enz. een duidelijk onderscheid teweeg brengen tussen gelovige en ongelovige ouders. Juist in deze moeilijkheden, waarbij de mens vooral op zichzelf wordt teruggeworpen, komt men spoedig aan de weet, waar men zijn kracht vandaan haalt, om deze moeiten te doorstaan. De gelovige ouders hebben een uitweg voor hun spanningen, weten waar ze met hun moeilijkheden heen kunnen, ja, dan kan het voorkomen, dat de rust in het huis weerkeert, terwijl de omstandigheden hetzelfde zijn gebleven.

Er wordt nogal eens gevraagd naar het nut van zo'n afwijkend kind in deze maatschappij. Men bedoelt meestal iets anders te zeggen. Wanneer men weet dat er honderden kinderen in ons vaderland zijn, die zowel geestelijk als lichamelijk gehandicapt zijn, kinderen, die nooit zullen lopen, spreken, of zindelijk zullen worden, dan komt er wel eens een vraag naar boven. Wat is de zin, wat voor doel, heeft dit leven van dit kind ?

Persoonlijk geloof ik, dat dit soort vragen weinig zinvol zijn, want ze kunnen nooit precies beantwoord worden. Dit soort vragen schept echter wel meer afstand tussen het kind en mij. Ik ga namelijk ergens in de plaats van de Heere God staan, waarbij ik de geboorte en het bestaan van dit geschapen kind, discutabel ga stellen. Ik zou de vraag dan ook anders willen stellen. Dit afwijkende kind, bekend bij de Heere God, wordt op uw en mijn weg geplaatst en wat hebben wij er nu mee gedaan ? Hebben wij ons hoofd omgedraaid ? Hebben wij een beleefde vorm van medelijden getoond ? Of zijn wij dit mensenkind tegemoetgetreden als een schepsel Gods ? Een schepsel, waar de Heere God erg veel waarde aan hecht. Als dit laatste het geval is, zult u er nooit spijt van krijgen.

Het kan ook gebeuren, dat de Heere een afwijkend kind zendt in een gezin, waarin iets mis dreigt te gaan.

Wij zien in de praktijk de band tussen de ouders nogal eens verbeteren en verinnigen, hetgeen het gehele gezin ten goede komt. Het kan gebeuren, dat de onderlinge verhouding in een gezin sterk gaat verbeteren door de komst van zo'n hulpbehoevend kindje. Dan kan het voorkomen, dat het voorwerp van angst en droefheid, herkend gaat worden, als een bron van zegen! Dan heeft men niet meer naar de zin of het doel van dit mensenkind te vragen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen