Uit Spurgeons Pastorale Adviezen

Met aandrang wijzen we erop, dat de preken rijk aan inhoud behoren te zijn en dat die inhoud met de tekst in overeenstemming moet wezen. De preek behoort uit de tekst voort te vloeien en hoe meer dat het geval blijkt te zijn, des te beter is het. Ze moet er op z'n minst steeds mee in nauw verband staan. Voor de toepassing op het geestelijk leven behoort veel ruimte te worden gelaten, maar de vrijheid mag niet in losbandigheid ontaarden. Er moet steeds verband zijn en dan wat meer dan een verwijderd verband — een wezenlijke samenhang tussen de preek en haar tekst. Onlangs hoorde ik van een merkwaardige tekst, gepast of ongepast, al naardat ge het bekijkt. De landheer van een gemeente had aan de oudste vrouwen in die gemeente een aantal vuurrode scharlaken mantels ten geschenke gegeven. De luisterrijk geklede schepsels gingen, daartoe aangezocht, de volgende zondag naar de dorpskerk en namen plaats vóór de preekstoel, vanwaar een der toegewijde opvolgers van de apostelen de heiligen stichtte met de woorden: 'Salomo in al zijn heerlijkheid was niet bekleed als een van deze'. Het gerucht gaat, dat bij een latere gelegenheid, toen dezelfde weldoener van de gemeente aan elk gezin een schepel aardappels had gegeven, het onderwerp voor de volgende zondag was: 'En zij zeiden, het is manna'. Ik kan u niet vertellen of de stof van de preek toen in overeenstemming was met de tekstkeuze. Vermoedelijk wel, daar waarschijnlijk de hele voorstelling een grote dwaasheid was. Sommige broeders zijn klaar met hun tekst, zodra ze die hebben voorgelezen. Wanneer ze aan die passage alle verschuldigde eer hebben bewezen door haar aan te kondigen, achten ze het niet nodig er verder nog naar te verwijzen. Ze zetten voor dat Schriftgedeelte als het ware hun hoed af en begeven zich naar verse velden en nieuwe weiden. Waarom nemen zulke mensen eigenlijk een tekst ? Waarom beperken ze hun eigen glorieuze vrijheid ? Waarom maken ze van de Schrift een stijgbeugel om daarmee hun ongebreidelde Pegasus te beklimmen ? Het is nooit de bedoeling geweest, dat geïnspireerde bijbelwoorden dienst zouden doen als laarzentrekkers om een babbelaar te helpen bij het aantrekken van zijn zevenmijlslaarzen, waarmee hij van pool tot pool gaat springen.

De veiligste manier om afwisseling aan te brengen is, dat men zich houdt aan wat de Heilige Geest in de speciaal overdachte plaats bedoelt. Er zijn geen twee teksten precies gelijk: iets in het verband of in de strekking van de zin geeft aan schijnbaar gelijke teksten toch enig onderscheid. Volg het spoor van de Heilige Geest, dan zult ge nooit in herhaling vallen of gebrek aan stof hebben: zijn sporen druipen van vet. Bovendien komt een preek met veel groter kracht tot het geweten van de hoorders, wanneer ze duidelijk het eigen Woord van God brengt en niet een lezing over de Schrift, maar opening en toepassing van de Schrift zelf is. Wanneer ge voorgeeft over een bepaald vers te preken, zijt ge het aan de majesteit van de inspiratie verplicht, dat ge het niet opzij schuift om ruimte te maken voor uw eigen gedachten.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen