De kribbe stond in Israël

De Heere Jezus was afkomstig uit het volk van de Joden, Zijn kribbe stond in Israël.

Nu we Kerstfeest gaan vieren, is het goed dit te onderstrepen. Gods Woord wijst er immers met profetische nadruk op. Al in Genesis. Als Jakob op zijn sterfbed ligt, wijst hij Juda aan: Juda, gij zijt het (Gen. 49 : 8, 10). 'De Silo, de Vredevorst, zal uit Juda voortkomen'.
In de Adventsweken krijgen de oude profetieën van Jesaja nieuwe glans. Het zal een takje zijn uit de afgehouwen tronk van Isaï (Jes. 11: 1, 10). Micha spreekt van de stad, waar de Messias geboren zal worden: Bethlehem Eftratha, de kleinste van de steden van Juda (Micha 5:1).
Er is vooral de evangelisten alles aan gelegen om dit krachtig te onderstrepen. De H. Geest heeft hen daarop in het bijzonder opmerkzaam gemaakt (Mattheus 1: 1, 2 : 5 en 6, Lukas 2: 11). In het laatste Bijbelboek wordt dit nog eens beklemtoond: de Heiland is de Leeuw, Die uit de stam van Juda is, de Wortel Davids. (Openb. 5.:5).
De kribbe van Jezus stond in Israël en wel in de kleinste van de steden van Juda: Bethlehem.

De kribbe stond in Bethlehem
Historisch had Bethlehem nog enige betekenis als de stad van David, maar dat was vergane glorie. Toch valt op Bethlehem het licht van Gods verkiezend handelen. Want God heeft voorkeur voor het kleine en verachte. Dat is al zo wat Israël betreft. God heeft het uit alle volkeren van de aarde gekend, niet om zijn indrukwekkende prestaties. Integendeel. Het kleine en verachte Israël, dat wat niets is, dat heeft Hij verkoren.
Onder alle plaatsen van Israël verkiest de Heere niet Jeruzalem, maar Bethlehem als de plaats, waar de kribbe van de Heiland zal staan.
Bethlehem was niet van grote betekenis. Het is van belang geworden door de geboorte van de Heere Jezus Christus.
Als plaats is 't in het N.T. evenmin van betekenis. In het Evangelie van Johannes (7: 42) lezen we: Zegt de Schrift niet, dat de Christus komen zal uit den zade Davids, en van het vlek Bethlehem, waar David was?' De beslissingen vielen in de tijd van de geboorte van Jezus zeker niet in Jeruzalem, laat staan in Betlehem. Het is Gods wonderlijke weg om dit verachte stadje van het gesmade volk Israël uit te kiezen als geboorteplaats van de Heiland. Daar zal het Woord vlees worden.
De Heere Jezus is ons in alles gelijk geworden, maar zonder zonde. Om de smaad en vloek op zich te nemen stond Zijn kribbe in Bethlehem.

De kribbe stond in Israël: Immanuël voor Israël
De kern van het Kerstgebeuren is: God met ons. We mogen weten, op welke wijze God deze belofte heeft waargemaakt: in Jezus, Wiens kribbe in Israël stond. Zijn Naam is Immanuël — met ons is God. Het geloof verwondert er zich over, dat God met zulke mensen wil zijn, met zondaars. En het wonder wordt des te groter, omdat dit heil met Pinksteren door de grenzen van Israël heenbrak en ook tot ons, heidenen, kwam. De Heere wil met ons zijn in de diepte van de schuld, in de smaad, in het dragen van het kruis.
De eeuwen door heeft het volk Israël zich afgevraagd: Wie is Hij toch? En voor het moderne Jodendom is nog de grote vraag: Wie is Jezus, Wiens kribbe in ons land stond? De massa neemt Christus even weinig aan als in de voorgaande eeuwen, maar de dag zal komen, dat Israël zal belijden: Hij is onze Messias.
Hierbij dringen zich gedachten en vragen aan ons op, juist nu het wereldgebeuren zich toespitst op dit gebied, waar Jezus' kribbe stond. De vijandschap tegen de God van Israël laait weer op: openlijk en geraffineerd! Voor de beantwoording van deze vragen hebben we meer en meer het profetisch licht van de Heilige Geest nodig.
Het is niet in te denken, wat het zal zijn, als van mond tot mond zal gaan: Jezus is de Christus. Immanuël! Klinkt het u vreemd in de oren? Maar bent u dan vergeten, wat we van de Geest van dit Kind van Bethlehem belijden? Hij werkt 'onwederstandelijk'. Als u het van de genade van Immanuël leerde verwachten, zijn er ook bij u weerstanden te verbreken geweest door de Heilige Geest — en nog is het iedere keer weer nodig. Zou dan voor de Heere iets te wonderlijk zijn? Laat de engel Gabriel het ons maar van Godswege zeggen: Want geen ding zal bij God onmogelijk zijn' (Lukas 1: 37).
Wat neemt het Oude Testament een centrale plaats in het leven van de Israëli's in! Het wordt op alle scholen in Israël onderwezen. Het is waar, dat velen de 'Tenach' — zoals dit Bijbelgedeelte wordt genoemd — niet anders lezen dan als het boek van de geschiedenis van Israël. Maar we mogen weten van Gods belofte, dat Zijn Woord niet ledig tot Hem zal wederkeren, maar dat het zal doen hetgeen Hem behaagt.
Daarom bidden we voor Israël, want de kribbe van Jezus stond daar! We bidden om de vrede voor Jeruzalem. We bidden nog meer om de krachtige werking van de Heilige Geest, zodat Israël de Heere Jezus zal belijden als de Christus.
We bidden het evenzeer voor onszelf, want we kunnen ook zelf zonder het geloof in Christus niet voor God bestaan. De kribbe stond in Israël. Het is de belofte van Immanuël voor Israël!
M.                                                                                                            H. B.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen