Zingend naar huis

Een Romeinse sage vertelt dat op zekere dag in de stad Rome een diepe en brede kloof was ontstaan. Niemand had iets van een aardbeving gemerkt en het was uitgesloten, dat het werk van mensenhanden was: men keek in een bodemloze afgrond en hoeveel puin en aarde er ook ingestort werd, het had niet de minste uitwerking. Ten einde raad besloot men een ziener te raadplegen en deze verklaarde terstond en met grote beslistheid: 'De kloof kan alleen gedempt worden met het kostbaarste dat Rome bezit. Alleen wanneer geofferd wordt datgene, waardoor Rome groot is, zal het voortbestaan der stad verzekerd zijn.'

Verwonderd vroegen de mensen zich af wat daarmee bedoeld kon zijn: welk offer eisten de goden? Goud, vee, veldvruchten? Alles wilde men geven, als die dreigende afgrond midden in de stad maar verdween die regelrecht naar de onderwereld leek te voeren. Maar wat men ook deed, er veranderde niets . . . Toen gebeurde het! Er stond ook een jonge man tussen al die mensen in. Hij trad uit de schare terug, baande zich een weg, nam een aanloopje en wierp zich in de gapende afgrond, waarop de kloof zich onmiddellijk sloot. Deze jongeman had begrepen, wat het betekende het dierbaarste en kostbaarste te geven dat Rome bezit . . .

Het is maar een sage, een verhaal uit de oudheid en toch . . . kunnen we de betekenis ervan niet toepassen op het kerstfeest? — U bent van het bestaan van die kloof in onze wereld op de hoogte? De kloof van de zonde, die een gapende afgrond tussen God en ons heeft doen ontstaan? En u heeft misschien al van alles geprobeerd om die kloof te dichten en u bent daar nog druk mee? Stop er dan maar mee, het zal u nooit gelukken. En denk nog eens na over de boodschap die u op de kerstdagen gehoord hebt: Christus heeft zichzelf geworpen in de kloof en de diepe afgrond die er tussen God en ons was. Hij is diep, héél diep afgedaald in de kribbe van Bethlehem. Hij heeft de weg tot God gebaand, de kloof overbrugd. Daarom kan er alleen blijdschap zijn tegen de achtergrond van het feit dat u het wéét, dat die kloof ook in uw leven is. Dan komt het wonder van Christus' ge­boorte des te scherper en heerlijker naar voren. 'Want de zaligmakende genade Gods is " verschenen aan alle mensen'. Kijk, wie daar iets van verstaan heeft, die zal er niet over kunnen zwijgen. Die begrijpt ook wat die herders in die kerstnacht bezielden: hun hart en mond was vol van dat wonder van Gods opzoekende zondaarsliefde. Geboren de Zaligmaker — hun Zaligmaker. En daar moesten ze over spreken. Ze moesten het kwijt aan ieder, die ze op hun tastende gang door de nauwe straatjes van Bethlehem tegenkwamen.

We hebben weer kerstfeest gevierd. En het is wellicht goed om elkaar eens te vragen: hoe hebben we dit feest gevierd? Bent u vandaag druk met alles, wat u aan het kerstfeest herinnert, weer op te bergen tot volgend jaar en neemt u daarmee ook afscheid van het Kerstkind tot het andere jaar? Om dan — na de gezellige oudejaarsavond weer over te gaan tot de sleur van het alledaagse leven? Moet u eens op de herders letten. Lucas schrijft: 'En de herders keerden wederom'. Natuurlijk! Ze moesten weer aan het werk. Naar hun werk terug. Ze hadden de schapen al veel te lang alleen gelaten. Het zou hun hun. ontslag kunnen kosten. Ze gingen weer aan het werk, maar anders dan ze tot nu toe gedaan hadden. Zó is het Woord van God. Zó is het werk van de Zoon van God. Hij maakt mensen anders. Hij verandert de mensen. Hij bekeert mensen. Ze gingen de nacht weer in, maar met het licht in hun hart. God had hen gebruikt als Evangelieverkondigers in de kerstnacht en hun woord blijft doorklinken en hun lofzang horen wij vandaag nog; ze blijft naklinken de eeuwen door. Maar ze moeten weer aan het werk. Daar lag hun taak en opdracht die God hen had gegeven. Ze keerden wederom — maar anders, want ze hadden Christus gezien. Zij als de eersten na Jozef en Maria. Ze vormen dan ook de eerstelingen van Christus' oogst. Simeon kan — na Christus gezien te hebben — heengaan in vrede. Ook de herders gaan heen in vrede op hun weg over deze aarde. Met de vrede in hun hart, de vrede waarvan de engelen gezongen hebben. Christus was hun hoop voor dit en het toekomende leven. En dat betekende alles voor deze herders. Zó konden ze weer de nacht in. Is het dan een wonder, dat ze daarvan gezongen hebben? Het valt hen niet moeilijk, ze behoeven niet naar woorden te zoeken: verheerlijkende en prijzende God! Lucas gebruikt hier hetzelfde werkwoord wat hij ook voor de lofprijzing van de engelen gebruikte. De engelen waren heengegaan, maar de herders namen het werk van de engelen over. Ze namen de toon van de engelen over en ze bezingen op verhoogde toon de grote daden van God. Doet u mee? Dat kan, als u met de herders geknield hebt voor de kribbe, waarin de Zoon van God ligt. Zover moet het komen. We moeten door de knieën voor Hem. Want als u niet knielt, dan ziet u het Kind niet. 'Hij slaat toch, schoon oneindig hoog, op hen het oog die need'rig knielen'. En waar dat gebeurt . . . ja, dan gaan de engelen weer zingen. Dan gaan ze zingen over u, dan gaan ze zingen over elke zondaar die zich bekeert. Weet u, welk lied? 'Ja, elk der vorsten zal zich buigen en vallen voor Hem neer!' 0m Hem te aanbidden en te verheerlijken. Want daar gaat het om. Het gaat om Gods eer. En in dat loflied worden niet alleen de stemmen van de engelen gehoord, maar ook van mensen, van zondige mensen die nu en hier daarvan leren zingen en wier lied wordt overgenomen door anderen: door jongeren en ouderen, door armen en rijken, door blank en zwart die samen zingen 'Ere zij God in de hoogste hemelen en vrede op aarde in de mensen een welbehagen!'
                                                                            H.S.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen