Kijkt naar uzelf!

Het begon allemaal op een heel eenvoudige manier. Mijn vrouw en ik gingen op zondag 6 januari ter kerke op Majorca bij de 'Evangelische Kerk', de letterlijke vertaling van wat op het gebouw in een achterafstraat van Palma stond aangegeven. Een vriendelijke handdruk van de koster, enige hulp van een ouderling bij het kiezen van de goede bundel. De dominee, die we vijf jaar geleden hier ook ontmoetten, knikte en beijverde zich in de voorbereiding van de dienst welke een Avondmaalsdienst zou zijn. Het spontane zingen en het even spontane opstaan en voorgaan in gebed door enkele lidmaten vóór de dienst ontroerde ons.
Na de dienst, waarin telkens terwille van de gasten — dat waren wij — de onderdelen in het Duits en in het Engels werden, afgekondigd, kregen we een gesprek met de predikant en met de ouderling, die mij niet alleen terzijde stond bij het kiezen van een liederenbundel, maar ook in de dienst en daarna als tolk fungeerde. Deze 'kerk', die de trekken van de opwekkingsbewegingen vertoont en kennelijk, gelijk zovele, uit de vorige eeuw stamt, heeft enkele zustergemeenten aan de oostkust van Majorca en onderhoudt verder enige zendingsposten op het eiland. Zoals Palma de hoofdstad van de Spaanse provincie der Balearen is, zo — leek mij toe — is deze gemeente een centrumgemeente in diezelfde provincie.
Maar na de oppervlakkige informatie, die uit het proefschrift van collega De Grijs zou zijn te verbreden, te verdiepen en vooral te verifiëren, kwam dan de treffer waar ik niet op bedacht was. Als Nederlanders hebben wij al gauw medelijden met zulke onderdrukte protestantse minderheden in een (in naam) rooms land. Dus vroeg ik of de gemeenten ook contact onderhielden met en steun ontvingen van Nederland. Ja, de dominee kende het steunfonds, geheten 'Het Evangelie in Spanje'. Maar, zei hij, dat geeft steun aan Spaanse gemeenten in Spanje. Wij kunnen ons echter, wanneer het om financiën gaat, wel helpen. Veel meer is mankracht nodig. En, zo voegde hij eraan toe, er zijn hier zoveel verloren schapen uit Nederland, die geen enkel contact met God, Zijn Woord en de kerk hebben. Het is zeer noodzakelijk, dat u daar wat aan doet. Soms komt er iemand uit Nederland, zoals onlangs een ouderling, maar dat is altijd voor korte tijd. Er moet gedurig iemand zijn!
Daar stond ik. Vroeger had ik weleens oppervlakkig kennis gemaakt met enkele Nederlanders, die daar wonen en . . . nergens aan doen. De reisleidster vertelde langs haar neus weg, dat Majorca in de winter 500.000, maar in het 'seizoen' 1.000.000 inwoners telt. Wie tot zich door laat dringen dat een groot deel van deze toeristische bevolkingsaanwas uit Nederland komt en dat 's winters hoe langer hoe meer mensen, met name bejaarde mensen, gaan 'overwinteren' op Majorca; wie daarbij berekent dat ook Ibiza, een ander eiland der Balearen, vele Nederlanders zelfs als vaste bewoners telt, die zal spoedig kunnen nagaan dat er voor iemand die half als zendeling, half als pastor werkt, meer dan genoeg arbeidsveld is. Bovendien zou een Nederlandse kerk met diensten in het Nederlands ook 's winters, niet misstaan op dit eiland, dat verder bij m'n weten voor alle nationaliteiten die dat nodig maken, protestantse diensten telt.
Nu kunnen wij gaan vechten en vitten. Moet de Spaanse Evangelische Zending hiervoor zorgen of voornoemd steunfonds, dat gelieerd is met de Gustaaf Adolfstichting en de stichting die hulp aan het protestantisme in het zuiden biedt? Het maakt mij niet uit. Welke stichting of vereniging daar contacten heeft, die lijkt me aangewezen om deze vragen, niet van mij maar van de Spaanse dominee Panete afkomstig, te verwerken en te beantwoorden. Wat er ook is of niet is in het schone Palma op het schone Majorca — dit is een tekort, dat wel aan onze zielen mag knagen. U kunt zeggen: 'Zo zijn er zovéél plaatsen. Wij hebben u en die vakantiegangers-op-lange-termijn en ook die Nederlandse inwoners van Majorca toch niet geadviseerd, daarheen te gaan? Denk bovendien niet te hoog van het peil van vakantiegemeenten of koloniegemeenten; in het kort: Nederlandse gemeenten in den vreemde. Ik weet dat de kerkelijke contacten dan vaak meer van een society weg hebben, dan van iets anders. Maar dat alles neemt de opmerking van ds. Panete niet weg: 'Er zijn hier zoveel verloren schapen uit Nederland . . .' Mag ik van wie enigszins mee kunnen voelen wat dit artikeltje bedoelde, en van instanties die contacten hebben, reacties ontvangen? Wellicht wordt er een weg gewezen.
Kamerik                                                     C. A. Tukker

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen