Boekbespreking

Golda Meïr e.a.: Israël, 25 jaar. Uitgave A. J. G. Strengholt, Bussum; 253 pagina's; ƒ 60, -.
Dit boek is een imponerend album van Israels geschiedenis in de afgelopen 25 jaar. Het begint met een voorwoord van mevrouw Golda Meïr, waarin ze — niet zonder trots — gewaagt van wat tot stand kwam, maar waarin ze zich tegelijk rekenschap geeft van de gevaren die er zijn en de tegenkanting van buiten, die telkens weer ondervonden wordt.
Dan volgen kalenders van de belangrijkste gebeurtenissen vanaf 14 mei 1948: kleine foto's met bovenschriften. Verder komen er diverse hoofdstukken in voor met prachtige foto's, waarvan vele in kleur. David Ben Goerion schrijft over Jeruzalem, 'de eeuwige hoofdstad van het Eeuwige Volk, vanaf de dagen van koning-David en tot het eind van alle tijden'. Vele woorden uit het O.T. klinken mee in zijn stuk, zoals in het hele boek trouwens. Benjamin Elias schrijft over de Israëlische samenleving thans, die het resultaat is van 'geestelijke en sociale processen, die door een zekere ideologie evenals door tegenstellingen werden afgezwakt', waarvan sommige stammen uit de zionistische beweging, en andere aan het licht traden bij de samenstelling van het mozaïek dat nu 'Israëlische Natie' heet.
Aparte hoofdstukken zijn gewijd aan 25 jaar defensie, aan Israels economie en aan 25 jaar wetenschap. De foto's en het boek zijn van buitengewoon goede kwaliteit. Al met al vormt dit boek een fraai geheel. Het is een boek over Israël, geschreven door mensen die er hun nationale trots moeilijk in kunnen verbergen. En wat christenen pijnlijk missen is toch wel dat ene, namelijk dat, voorzover men de Bijbel hanteert, men helaas nog niet verder komt dan de geschiedenissen, die men in het Oude Testament aantreft. We zien uit naar de dag dat het volk Israël zijn Messias erkennen mag en zo ook het Nieuwe Testament mag gaan leven voor hen. Intussen is dit boek een waardevol bezit voor allen die belangstelling hebben voor het wel en wee van Israël. Van harte aanbevolen.
V. d. G.

Dr. G. A. Lindeboom: Descartes en de Kerk; Kok, Kampen, 1973; 64 blz.; ƒ 7, 50.
Een heel fraai boekje, dat bovendien stijlvol is uitgegeven. Het gaat over de verhouding van Descartes tot de kerk, en met kerk is hier dan bedoeld de Rooms-Katholieke Kerk, waartoe Descartes door geboorte behoorde en die hij, zoals aangetoond, wordt, zijn leven lang is trouw gebleven. Deze trouw is voor degenen die enigszins op de hoogte zijn van Descartes' ideeën waarlijk zo vanzelfsprekend niet.
Weliswaar had hij zijn opleiding genoten aan een Jezuïetencollege, maar hij heeft zich nadien ontwikkeld als een zeer zelfstandig denker. De leer van de autonomie van de menselijke rede gaat op hem terug; hij is de vader van de moderne wijsbegeerte, en daarmee ook de vader van de nieuwe tijd. In de Nederlanden heeft men direct met hem te maken gekregen, omdat hij een deel van zijn leven hier heeft doorgebracht. Bekend is de strijd die de gereformeerde theologen, Voetius maar ook Koelman en anderen, met hem hebben aangebonden.
Dr. Lindeboom (hoogleraar aan de Vrije Universiteit) brengt heel wat interessante gegevens aangaande dit alles aan het licht. Onder andere komt Descartes' verhouding tot de Rozekruisers, tot Pascal, tot Burmannus, tot Anna Maria van Schurman aan de orde. Dr. Lindeboom noemt Descartes een gelovig praktizerend rooms-katholiek; wij hebben ons afgevraagd of het woord 'gelovig' in dit verband wel helemaal historisch juist is. Wij hadden ook graag wat gehoord over het naar ons oordeel zeer schadelijke en verderfelijke van de filosofie van Descartes voor theologie en geloofsleven. De beschuldiging van Voetius dat Descartes 'atheïsme' leerde mag dan al wat overtrokken zijn geweest; helemaal onjuist was zij niet. Voetius zal ermee bedoeld hebben dat in Descartes' filosofie God onttroond werd, en had hij daarin ongelijk?
Het boekje is bepaald niet bestemd voor een groot lezerspubliek; wél voor historici, theologen en voor allen die zich voor de geschiedenis interesseren en in staat zijn een boekje op niveau gelijk dit is te waarderen. Hen willen wij het gaarne aanbevelen.
K. Exalto

Ds. B. van Riet: De schat in aarden vaten. Uitgeverij Ton Bolland, Amsterdam, 1973; ƒ 12, 90.
Wij hebben hier een bundel preken van een gereformeerd predikant, die de moeite van het lezen waard zijn. Ge vindt er vijf preken uit het Oude Testament, vijf uit het Nieuwe Testament en twee catechismuspreken. Bij het doorlezen van de preken ondervonden wij hoe goed het is de geest te scholen door andere modellen. Ook preken moet geleerd worden. En de beproefde wijze daarvoor is bij anderen in de werkplaats te gaan. Deze preken vertonen alle het klassieke patroon van thema en punten; zij zijn streng doordacht, dogmatisch verantwoord, alleen zou men wensen dat de toepassing voor het geloofs--leven wat warmer, wat breedvoeriger zou ingaan op allerlei bezwaren en moeilijkheden. Er kwam dan wat meer gloed in het geheel. Maar dat is hoogstens een aantekening van een lezer, die wat meer koloriet zou wensen. Overigens is exegese, compositie, christologie alleszins verantwoord. Ter lezing aanbevolen!
A. v. Br.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen