Boekbespreking

'DE HOEKSTEEN' 2-MAANDELIJKS TIJDSCHRIFT VOOR GESCHIEDENISLIEFHEBBERS
Ondergetekende zou graag deze keer eens de aandacht van de liefhebbers van de historie van ons land en dan met name de kerkhistorie, willen wijzen op een prachtig 2-maandelijks tijdschrift genaamd 'De Hoeksteen'. Dit tijdschrift, dat voor het eerst in 1972 verscheen, is een geheel onafhankelijk christelijk tijdschrift, geredigeerd vanuit hervormdgereformeerd standpunt en behandelt op populaire wijze allerlei wetenswaardigheden uit heden en verleden. Zo worden regelmatig artikelen geplaatst over kerken, predikanten (in het laatste nr. van 1973 o.a. over ds. Jan Scharp geb. in 1756 en over ds. L. P. C. Ledeboer) interessante voorvallen die vroeger plaatsvonden etc. Ook voor onze jeugd is het een aanbevelenswaardig tijdschrift. Prijs ƒ 10, — per jaar. Een proefexemplaar kunt u aanvragen bij de redactie: W. van der Louw, Gerberasingel 94, Berkel en Rodenrijs.
M. Seijbel

Dr. G. Puchinger: Onderwijsvernieuwing; 312 blz. paperback; prijs ƒ 17, 90; uitgave W. D. Meinema, Delft.
Een bundel interviews van Puchinger is boeiende lectuur. Dat is ook met deze bundel — de 9de in successie — het geval. Komt dit door de geïnterviewden? Ongetwijfeld, want Puchinger heeft een voorkeur voor mensen die wat hebben te zeggen en zij krijgen bij hem ook de kans om hun ideeën uiteen te zetten.
Toch is het dat niet alléén. De vraagstelling dan? Afgezien van de vragen die inhaken op de persoonlijke levensgeschiedenis van de betrokkenen is deze toch niet zo origineel dat daardoor de attractie van de bundel verhoogd wordt. Is het de 'gewijde' sfeer die Puchinger oproept bij elk interview, waarin elk ogenschijnlijk onbelangrijk detail als een enkele handbeweging als zinvol wordt geduid? Misschien wel, want het geeft het interview een aparte kleur.
Maar wat ongetwijfeld boeit in deze interview-stijl is de persoonlijke interesse voor de geïnterviewde en de preciese voorbereiding van elk gesprek. De belangstelling voor de persoon van de geïnterviewde is bij Puchinger zeker zo groot als de belangstelling voor de zaak waarover deze spreekt. Hij laat ook geen gelegenheid voorbijgaan om zijn geïnterviewden over andere personen te laten spreken. Personen, of beter persoonlijkheden boeien hem en daarom hun opvattingen. Dit wat de vorm betreft.
Inhoudelijk handelen deze gesprekken over de onderwijsvernieuwing. Naast de onderwijsministers Diepenhorst, Veringa, De Brauw (waarom Van Veen niet?) en zelfs de nieuwe minister Van Kemenade, laat Puchinger een aantal hoogleraren aan het woord, waaronder prof. De Groot, De Rijk en ook mgr. Gijsen.
Puchinger Iaat hen aan het woord over hun eigen opleiding, over het werk dat ze nu verrichten en over de vernieuwing die het huidige onderwijs kenmerkt. 
Daarbij staat wel de vernieuwing van het hoger onderwijs in het centrum van de belangstelling en met name de studierichtingen theologie en geschiedenis. Dat zijn de onderwijsvelden die de interviewer het meest interesseren. Kleuter-, basis- en voortgezet onderwijs komen voornamelijk zijdelings ter sprake wanneer over het totale onderwijsbeleid gesproken wordt. Ook pasklare antwoorden op onderwijstechnische problemen zoekt men tevergeefs — daarvoor dienen, aldus de schrijver, studiewerken geschreven door specialisten. Het in dit boek gebodene bestaat uit persoonlijke gesprekken met onderwijskundigen uit de universitaire wereld waardoor men hen en hun leefwereld beter leert kennen.
Ten aanzien van het christelijk onderwijs wordt weinig geboden, een enkel citaat. Diepenhorst: 'Het is wel duidelijk hoe ik er op dit ogenblik nog diep van overtugd ben dat, vanuit een reformatorische zienswijze, scholen met de Bijbel volledig bestaansrecht bezitten.'
En op de vraag aan minister Van Kemenade: Heeft u als christen ook oog voor de zorg om het christelijk gelaat van Nederland, wanneer u het onderwijs aanpakt om het te vernieuwen? antwoordt hij o.m.: Het Evangelie is geen partijprogram, maar een inspiratiebron. Er is niet 'één' christelijk gelaat, volgens mijn opvatting. Als u dan vraagt: wat is dan jouw christelijk gelaat, dan zou ik antwoorden: de realisering van wat ik aanvoel als zinvolle uitgangspunten, die dus mede geïnspireerd worden door wat je in het Evangelie leest. En verder 'de dingen waarmee ik als onderwijsminister bezig ben zijn onderdeel van maatschappelijke idealen en daarom speelt ook mee een stuk inspiratie die ik heb meegekregen op grond van mijn ontmoetingen en contacten met het Evangelie in mijn geloofsgemeenschap in bepaalde stadia van mijn leven.' (Minister Van Kemenade is nauwelijks praktizerend roomskatholiek).
Het zou de waarde van de bundel verhoogd hebben wanneer uitvoeriger op de positie van het christelijk onderwijs was ingegaan; dat kan ook vanuit het perspectief der onderwijsvernieuwing.
Je mag toch aannemen dat de schrijver met dit boek meer wil dan interessante persoonlijkheden schilderen. Welke bedoeling heeft hij met deze bundel; welke boodschap heeft hij? In een tijd waarin het christelijk onderwijs een aangevochten zaak gaat worden, is het vreemd dat een bundel als deze aan deze vragen nauwelijks toekomt.
Dat is ook mijn kritiek op deze overigens boeiende interviews.
Kr. a. d. IJssel                                                                                      M. Burggraaf

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen