Kinderen ten Avondmaal?

De Hervormde Synode nam 'met dankbare instemming' kennis van een rapport over de kindercommunie en besloot het rapport naar de classicale vergaderingen en kerkeraden te zenden, waarna de synode zich opnieuw met deze materie zal bezig houden. Gegeven de ontvangst van dit rapport in de synode ziet het er naar uit dat deelneming van kinderen (en ook geestelijk gehandicapten) aan het Heilig Avondmaal binnen niet al te lange tijd in onze kerk zal zijn toegestaan. Het rapport stelt overigens wél, dat de verantwoordelijkheid voor de toelating alleen bij de plaatselijke kerkeraad kan liggen, omdat deze 'de pastorale, liturgische en catechetische verantwoordelijkheid' heeft.
     * * *
In feite wordt in het rapport het Avondmaal losgekoppeld van het afleggen van belijdenis des geloofs. 'De doop als inlijving in de gemeente opent de weg naar het Avondmaal. De nodiging komt tot allen die belijdend in de gemeente staan en aan de eredienst deelnemen'. Het belijdenis doen zou vooral inhouden het aanvaarden van mede-verantwoordelijkheid voor de gemeente.
     * * * 
Wat het karakter van het Avondmaal betreft, daarover stelt het rapport dat het Avondmaal méér is dan herinneringsmaaltijd, het gaat om het gedenken van het heil, van de verzoening. Daarom horen de 'verkondiging en de viering van het heil' bij elkaar. Bij het Avondmaal gaat het om de verbondenheid met God, de gemeenschap met elkaar, de diakonale verantwoordelijkheid van de gemeente, het bevrijd worden van de machten die het leven bedreigen en het gericht zijn op het komende Rijk.
Het rapport stelt in dat verband, dat de vraag of jongeren en kinderen mogen deelnemen aan de viering van het Avondmaal niet mag worden beschouwd als een modeverschijnsel en dat toelating ook niet dienen mag om 'een proces van verandering op gang te brengen'.
     * * *
Dit rapport zal in de komende tijd dus de aandacht vragen van de kerkeraden en de classicale vergaderingen. Het gaat hierbij om ingrijpende vragen. Vandaar dat we binnenkort in ons blad uitgebreid aan deze materie aandacht zullen besteden.
Dr. W. Nijenhuis heeft in een uitvoerig betoog ter synode erop gewezen dat dit rapport in de lijn ligt van Calvijn, die op 10jarige leeftijd de kinderen al toeliet tot het Heilig Avondmaal. In het Geneefse ABC is vastgelegd een manier om kinderen te ondervragen en hen dan toe te laten tot het Heilig Avondmaal door middel van een ritus met handoplegging. In de Nederlandse Reformatie was de leeftijd voor toelating, aldus dr. Nijenhuis, 13—14 jaar.
Ds. P. J. Droogers uit Wilnis vroeg zich echter af hoe het dan zit met de subjectieve verwerking van het heil, en met de zelfbeproeving. Gaan ouders hier niet plaatsvervangend geloven voor hun kinderen?
En ds. G. Spilt waarschuwde ook voor de tendens van een 'verondersteld geloof' zoals bij Kuyper de veronderstelde Weder-geboorte. Ook kritiseerde hij de consequentie van de ontkoppeling van belijdenis en Avondmaal, namelijk dat de belijdenis  zo weer zou devalueren tot alléén-maar lid worden. Hij vroeg zich ook af of het 'luisteren' van de gemeente, het horen van het Woord niet teveel op de achtergrond raakte evenals de gedachte, dat de doop-belofte in het geloof om vervulling vraagt. Ds. S. Kooistra — mede opsteller van het rapport — merkte op dat ontkoppeling van belijdenis en Avondmaal voor hem altijd onmogelijk was geweest, maar we leven in een bijzondere tijd en bepaalde pastorale ervaringen — kinderen die écht om het Avondmaal vroegen — hadden hem tot de overtuiging gebracht dat het moest. Maar het vragen van het kind is voor mij wel belangrijk, aldus ds. Kooistra.
     * * * 
We hopen dat de kerkeraden deze zaken indringend zullen bestuderen. Het gaat hier om zeer wezenlijke zaken. Zoals gezegd hopen we voor materiaal te zorgen in ons blad. Daarom volstaan we nu met deze summiere weergave. Het laatste woord is er nog niet over gezegd. Het laat zich aanzien dat als deze dingen inderdaad doorgaan er opnieuw een punt zal zijn dat in onze kerk in verschillende plaatsen en zelfs in verschillende wijken op verschillende wijze tegemoet getreden zal worden. En verder is de vraag of in de meeste gevallen ouders hier niet 'plaatsvervangend' voor hun kinderen zullen gaan handelen wel een vraag die zich sterk naar voren dringt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen