Gedachten over ziekte en dood

In Hervormd Nederland van 3 maart I.l. is afgedrukt een vraaggesprek met ds. W. L. Tuldcer over ziekte en dood. We nemen het hieronder over.
Ds. Tukker stelde:
'Ziekte, oorlogen, rampen kunnen straffen van God zijn, maar het behoeft niet zo te zijn, want God kan op vele manieren beproevingen geven, ook zegeningen. Want wat geven oorlogen en rampen vaak niet nieuwe impulsen tot andere tijden en herzieningen op velerlei gebied. Maar een oordeel Gods kunnen ze zeker wel inhouden.
Er moet echter een heel fijn afgestemd geloof zijn en men moet heel dicht bij God leven om te kunnen zien en zeggen dat ziekten en rampen inderdaad Zijn oordelen zijn. Het lijden is een probleem waarmee vele gelovigen worstelen, maar waar ze ook uitkomen als ze zien op de wijsheid van God, de goedheid van God en het bij-God-zijn in alle leed en op de genade van God.
Het ziekenbezoek is voor mij het zwakste punt in mijn ambtelijk werk. Ik ben vaak verlegen om wat te zeggen, vooral als het ongelovigen betreft. Ik trek me hun leed aan, ik blijf ook als ik thuis ben, erover piekeren en bidden, want de onkerkelijken klemmen zich vaak aan je vast. Juist bij die mensen kun je weinig zeggen, ik zoek mijn toevlucht in het gebed, een tastend bidden. Ik kan ook moeilijk een schriftgedeelte vinden om dat voor te lezen. Niettemin heeft de kerk bij deze mensen een grote taak, een stille taak, soms zomaar een hand vasthouden of een zegen uitspreken: de genade van de Here Jezus Christus zij met u. Bij de gelovigen is er vaak vrees voor de rechterstoel van God. Ik zit bij de zwaarste kringen in de kerk en daar heerst over 't algemeen ook veel hoop. God neemt ons op op zijn tijd.
Niets gaat buiten zijn raad en buiten zijn bestel om. Dat is ook het geval met voor ons vaak begrijpelijke dingen. Ik denk hierbij aan mensen die zich van het leven beroven of aan patiënten wier leven door doktoren alsmaar gerekt en gerekt wordt. Ik denk aan de jonge moeder uit mijn gemeente die in het kraambed is overleden. Ik denk dat dat ook Gods wil is, waarmee Hij een bedoeling heeft die wij niet zien. Misschien is het een zegen voor de vrouw zelf, voor het kind dat zo juist geboren is of voor het kind dat er al was en voor de vader die achterblijft. Wij weten het niet. Als iemand zich van het leven berooft, dan is dat zeker niet Gods wil, maar het gebeurt wel op de tijd die God voor zijn sterven heeft vastgesteld. God heeft voor iedereen een tijd op aarde bepaald. Ja, alles is van te voren geregeld, in zijn raad. Maar ik kan dat alleen met een heel teer geloof benaderen en met een nog veel teerder geloof kan ik en mag ik daarover spreken. Wij moeten altijd dienstknechten van God zijn, die een goed getuigenis van Hem geven. Wij dienen evangeliedienaren te zijn, die ons altijd bewust zijn dat Hij zijn Zoon gegeven heeft tot in het onbegrijpelijkste lijden. God is recht en in Hem is geen onrecht, staat in psalm 92, dat geloven we, dat zeggen we en dat zingen we. Dat draagt ons door veel onbegrepen leed heen, zoals van de concentratiekampen, de ongelukkigen enz. Hier kan men spreken van het toelaten van God. Er gebeurt veel bij zijn toe-laten. Een dronkeman rijdt tegen het verkeer in en sleept anderen mee in de dood. God had kunnen ingrijpen, zodat de dronkaard alleen de dood had gevonden. Hij heeft dat niet gedaan, en wij weten niet waarom. De eeuwigheid zal ons dat openbaren. Het geloof gelooft, ondanks alles, in de wijsheid, de rechtvaardigheid en de goedheid van God. Wij hebben Hem lief, en wij denken in Hem niets kwaads. Voor alles en voor ieder mens is er een gemaakt bestek. Wij leven volgens een bepaald plan.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen