De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Het gebed

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Het gebed

De verhoring van het gebed 3

6 minuten leestijd

Mijn genade is genoeg
Paulus mag om verlossing van de pijnlijke doorn in zijn vlees vragen. Maar de grote Pottenbakker oordeelt dit scherpe instrument nodig om Zijn uitverkoren vat nog meer de gestalte te geven, die Hem behaagt. De harde oneffenheid van de neiging tot zelfverheffing moet weggenomen worden. Die zag je zomaar niet met het blote oog. Ook voor Paulus zelf was ze niet duidelijk aanwezig. En dan verhoort God toch met dat woord, dat niet alleen Paulus zelf, maar tallozen na hem getroost en gesterkt heeft: Mijne genade is u genoeg en Mijn kracht wordt in zwakheid volbracht.
Mozes mag het beloofde land niet ingaan. Dat was hem trouwens gezegd. Wel mocht hij het zien (Deut. 3: 13—28). En later, ja dan is Mozes er toch op de berg der verheerlijking. Maar dan leeft hij al in het meerdere Kanaan der rust.
Het is waar wat iemand gezegd heeft: er zijn eigenlijk geen onverhoorde gebeden, wanneer dit echt gebeden zijn naar Gods wil. Wat God beloofd heeft zal Hij zeker vervullen aan allen, die Hem met een oprecht geloof daarom bidden. De grote Geneesheer handelt daarbij wel niet naar onze kleine en kortzichtige, maar naar Zijn grote, doeltreffende wijsheid.
Wat betreft het gebed van de grote Voorbidder Jezus Christus in Gethsemané, waarin Hij uit de acute nood het gruwelijke voor Hem liggende lijden afbad, hebben wij te bedenken, dat God de spontane reacties op de angstige en op de verrassende feiten in ons leven niet smoort met geweld. Dat ware niet heilig, maar onnatuurlijk. En verder moeten we erop letten, dat de woorden 'maar niet Mijn wil, maar Uw wil geschiede' behoren tot de wezenlijke inhoud van 's Heeren drievoudig bidden.
Die woorden passen ook in ons hart en in onze mond, wanneer wij bidden om dingen, waarvoor God ons geen concrete beloften heeft gegeven. Dan kan het zijn, dat Hiskia 15 jaar langer gespaard wordt. Maar het kan ook zijn, dat Davids kind ondanks vasten en geween moet sterven.

De weg der middelen
In de wijze, waarop God Zijn verhoring schenkt, is Hij niet gebonden aan wat wij noemen 'de weg der middelen'. Als de wetenschap van de mens uitgepraat is, is God nog niet uitgesproken. Dat is het ware element in wat gewoonlijk 'gebedsgenezing' heet. Ook al is er geen klare belofte in de Schrift, dan kan het zijn, dat God duidelijk het gebed des geloofs geeft en verhoort. Maar wij mogen deze uitzonderlijke weg niet aan Hem voor­ schrijven. Dat ware 'Hem verzoeken' (Matth. 4: 5—7). Men mag deze weg ook niet aan de gelovige voorschrijven. Het is niet zo, dat 'wonder' en 'wetenschap' elkaar zouden uitsluiten en dat het zou zijn of-of. Zoals God de landman gebruikt om ons te voeden, de textielarbeider om ons te kleden en zelfs de dienaren Zijns Woords om ons Zijn stem te doen horen, zo gebruikt Hij ook die wondere wereld van wetenschappelijke onderzoekingen in Zijn mateloos veelzijdige schepping en de toepassing daarvan in de praktijk, als instrumenten in Zijn hand om ons te helpen. Ook de wetenschap is Zijn eigen terrein en Hij verricht Zijn wonderen (die altijd wonderen van barmhartigheid zijn) ook dóór de wetenschap. Maar die wetenschap staat dan ook alleen in Zijn dienst, al weten en erkennen haar beoefenaars dat zelf niet. Zij is van Hem afhankelijk, is op Zijn zegen aangewezen, mag zich niet van Hem emanciperen, en wordt door Hem telkens geplaatst voor haar eigen beperktheid.
Wij lopen telkens gevaar die afhankelijkheid uit het oog te verliezen. Dan bezwijken we voor de verzoeking, waarin Jezus zelf staande bleef, toen Hij de verzoeker terugwees met de woorden: De mens zal bij brood alleen niet leven, maar bij alle woord, dat uit de mond Gods uitgaat (Matth. 4: 1—4).
Maar een verhoring in het ziekenhuis is even goed een verhoring als daarbuiten.

Kruisdragen
Of wij altijd op genezing mogen rekenen, als ons geloof maar groot genoeg en ons gebed maar intens genoeg is? Ik meen van niet.
Men zegt: God wil de ziekte niet. En dat is waar. Hij heeft er geen behagen in. Zij behoort niet thuis in Zijn goede schepping. Niet in het verloren en niet in het herwonnen paradijs.
Dat geldt van veel meer dingen. God wil eigenlijk ook niet de invaliditeit, hetzij wij die bij onze geboorte hebben meegekregen of door een ongeval te dragen kregen. Hij wil niet de verminking van het oorlogsslachtoffer. Hij wil niet de blindheid en de doofstomheid en duizend andere handicaps en rampen in het leven, waarbij enerlei de rechtvaardige en de goddeloze wedervaart (Pred. 9:2). Hij heeft ook de dood niet gewild. En toch moeten we allen sterven (Pred. 9: 3). En wie zijn benen kwijt is, krijgt geen nieuwe, maar moet ermee leren leven. Dat is moeilijk en vraagt om een diepe geloofseenswillendheid met Hem, die het kruis heeft verdragen en de schande veracht, die ook al déze dingen kan doen medewerken ten goede, zoals Hij vervolging en marteldood kan dienstbaar maken aan Zijn eer. Dan kan Paulus met bebloede rug en gebonden handen en voeten Hem niet alleen loven. Maar hij laat ook aan anderen, aan ons zien, wat het geloof in God in het leven van een mens betekent, ook in de weg der beproeving, opdat wij mede Hem zullen prijzen, die de beproeving des geloofs, kostelijker dan die van goud, doet zijn tot lof en eer en heerlijkheid in de openbaring van Jezus Christus (1 Petr. 1: 7).
God verheerlijkt zich menigmaal in het leven van kruisdragers. Soms door op een wonderlijke wijze hun kruis in dit leven weg te nemen. Dat kan. Maar menigmaal doet Hij het ook door het kruisdragen achter Hem aan tot een 'vrolijk' dragen te maken. (Gebed in het Doopsformulier), al is dit alleen mogelijk door Hem 'aan te hangen met waarachtig geloof, vaste hoop en vurige liefde'. En dan zal God op Zijn tijd en op Zijn goddelijke wijze het kruis eenmaal voorgoed wegnemen in dat land, waar geen inwoner zal zeggen: Ik ben ziek, omdat het volk, dat daar woont vergeving van ongerechtigheid zal hebben (Jes. 33: 24). Daar zal de blinde het gezicht krijgen, de kreupele zal wandelen, het vernederde lichaam zal verheerlijkt worden. Maar ook in dit moeilijke leven zullen allen, die geloven, ofschoon gebrekkig, God prijzen als de Hoorder der gebeden.
Hilversum

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 22 mei 1974

De Waarheidsvriend | 14 Pagina's

Het gebed

Bekijk de hele uitgave van woensdag 22 mei 1974

De Waarheidsvriend | 14 Pagina's