Filippus’ prediking

De rubriek 'Kerknieuws' wordt meestal geopend met het beroepingswerk. We laten er onze blik snel langs glijden; hij rust even langer op een naam, een plaatsnaam of de naam van een predikant. We kennen die naam blijkbaar en schenken er daarom aandacht aan.
Men zou de 'handelingen' een doorlopend kerknieuws kunnen noemen. Handelingen van de apostelen, handelingen van de H. Geest, handelingen van de verhoogde Christus. Daardoor worden de gemeenten gebouwd en bewaard. Kerknieuws, inderdaad! Laat het beroepingswerk onze aandacht deze keer eens vragen, zomaar een paar eenvoudige opmerkingen, kanttekeningen bij de tekst. Maar niet zonder troost voor dienaren en gemeenten. Na het Pinksterfeest gaat de Heilige Geest Zijn gang. En ... geeft Hem de ruimte.
Beroepen te Samaria: Filippus. Een verrassend bericht, om meer dan één reden. Filippus, zouden wij zo zeggen, was niet beroepbaar. Hij was immers geen apostel, hij was een diaken. Een man, vol van de Heilige Geest, dat wel, maar niet geroepen om te prediken. U kent hem toch, de medebroeder van Stefanus, beiden uit het Grieks-sprekende deel van de gemeente te Jeruzalem. De man had een bijzonder gezin: vier dochters, die als profetes werden aangeduid en profeteren heeft iets van prediken. Een gezegend gezin. Blijkbaar wat buitengewoons. De Heilige Geest kan de gewone orde — en daar valt geen kwaad van te zeggen — doorbreken. Hij roept tot profeteren. En Hij geeft een diaken de opdracht om te prediken, om het werk van een evangelist te doen. Filippus moet met vele anderen uit Jeruzalem vluchten en komt terecht in de stad van Samaria. Nu de omstandigheden daartoe nopen, ontvangt hij een bijzondere roeping.
In de stad van Samaria. Ieder denkt onwillekeurig aan de stad, die de naam Samaria draagt. Maar het is, om allerlei redenen, waarschijnlijker, dat hier het vroegere Sichem bedoeld is, toentertijd de voornaamste stad van Samaria. Het godsdienstig middelpunt van de Samaritanen, de tempel op de berg Gerizim, was bij Sichem gelegen. Deze stad van Samaria draagt het stempel van de Samaritaanse godsdienst. Een gemeente is er niet. Daarom wordt er niet beroepen. Filippus ontving geen beroep naar deze stad. Hij kwam er op eigen gelegenheid. Nee, hij kwam er gedreven door de Heilige Geest. Hij had de wind in de rug, al woei die uit een vreemde hoek: De verstrooiden gingen het land door en verkondigden het Woord. Filippus kan niet anders, de nood is hem opgelegd. De Heilige Geest neemt het beroepingswerk ter hand: En Filippus kwam af in de stad van Samaria.
Beroepen te ... Aangenomen naar ... Samaria? Sichem? Dat zal geen gemakkelijke opgave zijn. Het land van de Samaritanen. Mensen, die de Heere vereerden, en vreemde goden dienden. Gemengd godsdienstig. Toen de tempel in Jeruzalem gebouwd zou worden, hadden ze dat met alle geweld willen verhinderen. De tempel, dat was het twistpunt gebleven. Hun tempel, of die van de joden. De joden, op hun beurt, verachten de Samaritanen, en gingen niet met hen om.
Filippus is geen jood; misschien maakt dat het voor hem gemakkelijker om hier aan de slag te gaan. Hoewel ... De Heere Jezus had Zijn discipelen geboden: gij zult niet ingaan in enige stad der Samaritanen. Ook deze stad ligt buiten de .grenzen van het heil des Heeren. Voorlopig, althans. Dat voorlopige krijgt hier een verblijdend vervolg. Ze blijven niet buitengesloten. Het heil des Heeren trekt de grenzen over, met de verstrooiden. Christus zendt hen de grenzen over. Daarvan viel in het Evangelie reeds iets te vermoeden. Hoort, Hij is in gesprek met een vrouw, bij een put: De ure komt en is nu, wanneer de ware aanbidders de Vader aanbidden zullen in Geest en waarheid! Toen geloofde die vrouw en velen met haar. Stad in Samaria? Wij fronsen de wenkbrauwen, we hebben daar alle steden en dorpen allang afgeschreven. De Heere zal ze rekenen in het opschrijven der volken: Deze is aldaar geboren. Filippus zal het gewaarworden en Christus wordt erin verheerlijkt. Dit eenvoudig verhaal is moedgevend. De muur, die tussen joden en Samaritanen was opgetrokken wordt gesloopt. En het zal bij deze muur niet blijven, nu het Woord des Heeren zijn loop neemt. En gij zult Mijn getuigen zijn, zo te Jeruzalem als in heel Judea en ... Samaria, tot aan het uiterste der dagen.
Hoe moet Filippus het werk aanpakken, en waarbij moet hij aanknopen? Bij de gelovigen, die er nog zijn? Misschien wel. Of bij de verwachting die ook de Samaritanen koesterden: als de Christus komt ...! Ook dat. En predikte hun Christus! Wij maken ons vandaag zoveel zorgen over de prediking, over het hoe en het wat, over het nog en het toch, dat deze simpele mededeling ons verbaast. Dat is het dus: Christus prediken. De inhoud van het Woord, het onderwerp van de prediking, het voorwerp van het geloof. Hoe zullen zij geloven, van Wien ze niet gehoord hebben? En hoe zullen zij horen zonder die hun predikt? Dat schept orde in de verwarring die er heerst.
Hieraan dient de prediking getoetst te worden. De Naam van Christus moet er duidelijk in klinken. Christus is een ambtsnaam. Hij wordt als de Messias uitgeroepen. De Vader heeft Hem gezonden. Hij is met de Heilige Geest gezalfd tot profeet, priester en Koning. De Christus, dat is het kort begrip van alles wat verloren zondaren, tot heil strekt. Het verlossende woord van Zijn bloed, van Zijn bewind, van Zijn voorbede, van Zijn onderwijs. Alles ligt in die naam besloten, verzegeld en wel. Gaat het over Christus dan komt dat achtereenvolgens aan de orde. Daar is een volheid in, die niemand kan uitputten.
En predikte hun Christus. Filippus komt als een vluchteling, toch grijpt hij de kans om te prediken met beide handen aan. Samaria ligt buiten het rechtsgebied van het Sanhedrin; hier is een zekere vrijheid om te preken. Die vrijheid is een groot goed, we kunnen er niet dankbaar genoeg voor zijn. Filippus denkt niet: Laat ik hier mijn mond maar houden, dan loop ik tenminste geen gevaar. Verre van dien. De Heilige Geest laat hem dat niet toe. Hij spreekt ook hier een goed woord voor Christus, wiens dienstknecht hij is. Hij dient Hem met vreugde, ondanks de vervolging die dat met zich meebracht.
Prediken. Er wordt vandaag veel nadruk gelegd op het gesprek, waaraan ieder deel moet nemen en het zijne mag zeggen. Prediken, dat is van andere orde. Het is openlijk uitroepen, met gezag verklaren, dat Christus Koning is. Zo rijdt een heraut de stad binnen, hoog te paard. Op het marktplein kondigt hij de komst van de Koning aan. Ieder moet Hem eerbied en hulde bewijzen. Wee, wie het weigert. Zo prediken wij Christus. Alle knie moet zich voor Hem buigen, alle tong Hem belijden. Daarbij vragen wij niet naar de toestemming van mensen, maar bidden om de overtuigende kracht van de Heilige Geest. Want geen mens stemt het Evangelie van heler harte toe, wanneer dat hart niet overtuigd werd, door de Geest. Dat was toen zo, dat is nog zo.
Zitten de mensen op de prediking te wachten? Kan die hen helpen in hun vragen en zorgen? Velen beweren van niet. Christus, dat is hoogstens een gangmaker van de bevrijding, waarnaar de mensheid hunkert. Men moet daarbij niet aankomen met verzoening en vergeving, dat slaat nergens meer op. Wat Hij eist en schenkt, laat ons onverschillig. Zo wordt Christus miskend, zo wordt Hij in de hedendaagse prediking mistekend. Want wij willen niet dat Deze koning over ons zij, we willen ons niet onderwerpen aan het gezag van Zijn genade.
Nu denkt u: Daaraan maken wij ons niet schuldig. Wij willen dat de Christus gepredikt wordt. Zegt het niet te hard. Er is een verborgen onwil en wrevel, die zich tegen Hem verzet. Hoevelen kunnen eigenlijk met Christus niets beginnen. En dat is nog waar ook. Hij laat zich niet voor onze doeleinden gebruiken. Hij wil wat met ons beginnen, dat wel. En daarom richt Hij het Woord tot ons. Filippus predikte hun. Hij sprak zijn hoorders niet naar de mond, hij hield hen wel in het oog. U geldt het, en u. De Christus, die in de wereld komen zou. En of we nu jong zijn, of oud, met Hem zijn we geholpen, met Hem alleen. Er is geen hulp voorhanden, dan bij God. Ik heb hulp besteld bij een held. Ik heb een Verkorene uit het volk verhoogd, spreekt de Heere. Dat is deze Christus.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen