Kerk en opwekking 2

Hindernissen
Kunnen we de voortgang van het Evangelie verhinderen, en de krachtige doorwerking van de Heilige Geest in de weg staan? Dat kan! Gelet op o.a. 1 Cor. 9: 12, waar Paulus op de mogelijkheid wijst, dat we enige verhindering zouden kunnen geven aan het Evangelie van Christus. In Ef. 4: 30 wijst hij op de mogelijkheid van het bedroeven van de Heilige Geest; in 1 Thess. 5: 1 zelfs op de mogelijkheid van het uitblussen van de Geest.
De Heilige Geest werkt onwederstandelijk en vrij, er is niets en er is niemand, die Zijn werk kan weerstaan. Als de Geest werkt, wie zal dat keren? Niettemin kan de Geest bedroefd worden. Niettemin kan de Geest zelfs uitgeblust worden! Spanningsvol geheimenis, wat niet verstandelijk te doorlichten valt. Wél hebben we te rekenen met de mogelijkheid, dat we verhindering geven aan het Evangelie van Christus, en dat we de Geest Gods bedroeven en zelfs kunnen uitblussen. En wel terdege!

De prediking
Een prediking, die tekort doet aan het Woord Gods, staat de Geest in de weg. Om maar niet te spreken van de prediking, die het Woord Gods verminkt door Schriftkritiek of dwaalleer. Er is ook een prediking, waarbij niet de gehele leer van de Schrift gepreekt wordt, bewust of onbewust. Een bepaald dogma kan zodanig uit het levend organisme van het geheel worden geselecteerd, om vervolgens eenzijdig nadrukkelijk te worden gepreekt, dat dit leerstuk onwaarachtig gaat functioneren. Bepaalde leerstukken kunnen zodanig worden gepreekt, dat men door het ene leerstuk het andere volkomen schaakmat zet. Vervolgens kunnen alle leerstukken zo waterachtig en schemerig dun worden verkondigd, dat ze elkaar wel geen kwaad doen, maar de gemeente allerminst goed. En dus wel kwaad!
Ook wanneer Christus onder een deksel gepreekt wordt, mag men zich nog enigermate verblijden, leert de Bijbel. En God kan met een kromme stok nog een rechte slag doen, leert de praktijk. Wij moeten evenwel niet verwachten, dat een en ander een geestelijke opwekking tot gevolg zal hebben. Dat geldt voor links, en voor rechts. Aangezien de Geest het Woord eert, en het Woord de Geest eert! Twee mogelijkheden: óf de Geest gaat in Zijn vrijmacht eerst Zijn zwaard (het Woord) wetten en bijpunten, zodat Hij slagvaardig kan werken; óf de Geest wordt bedroefd en mogelijk dusdanig, dat Hij wordt uitgeblust. Een prediking, waarin niet de grote daden Gods in Christus Jezus worden verkondigd, maar wel de grote daden van de kleine vrome mens, onder welke vermomming dan ook, schiet haar doel voorbij: de eer van de drieënige God! En daarop zijn nu juist Woord en Geest gericht. En daarin bestaat nu juist de zaligheid van de Kerk. En dat is nu juist de spits van een geestelijke opwekking! Als er één ding is, dat een geestelijke opwekking in de weg kan staan, dan zal dat een prediking zijn, die niet vól is van het Woord, en die niet vól is van de Geest.

De prediker
In nauw verband met het bovenstaande staat de persoon van de prediker. Een prediker, die niet in genade buigt onder de overmacht van het Woord Gods, beneemt de gemeente het juiste zicht op zijn last en zijn lastgever. Een prediker, die niet gans en al wegvalt onder de majesteit van zijn opdracht, staat de Geest in de weg, die hem slechts wilde gebruiken als instrument. Wee onzer, als wij zó gezondigd hebben! De prediker zij de mond Gods tot het volk. Wil hij meer of minder zijn, op welke wijze dan ook, dan vormt hij een verhindering voor de krachtige doorwerking van Gods Geest.

De gemeente
Ook de gemeente kan de krachtige doorwerking van Gods Geest verhinderen. Door niet onvoorwaardelijk te buigen onder het Woord Gods. Door niet onvoorwaardelijk te leven van genade alleen. En dat als gemeente! Waardoor de contouren van de gemeente in de wereld vervagen. Waardoor zij niet meer is een lichtend licht, en een zoutend zout! Het leven in vreemdelingschap wordt dan niet aanvaard, en nog minder beleden. Wereldgelijkvormigheid is het onvermijdelijk surrogaat voor het leven uit de Geest. Een wereldgelijkvormigheid van de gemeente, die onder allerlei vermommingen kan schuilgaan, ook onder zeer 'godsdienstige', maar die hieraan kenbaar is, dat haar wandel niet in de hemelen is.
En wat uit vlees is, dat is vlees! En dat heeft niets te maken met de Geest. Er gaat dan geen werfkracht van haar uit. En dat is bedroevend voor de Geest. De gemeente is dan niet vol van haar hemelse Bruidegom Christus. Ze leeft niet in blakende liefde voor Hem. Ze staat dan niet in vuur en vlam door en voor Zijn gerechtigheid en Zijn heiligheid. Hetgeen vanzelf niet transparant (doorzichtbaar) kan worden in een heilige wandel en godzaligheid. En dat is zo bedroevend voor de Geest.
Want het is de Geest te doen om Christus, om het Woord, om God! De gemeente is dan lauw geworden in een zelfvoldaan of slaperig traditionalisme hetgeen de Geest mishaagt en de duivel in de kaart speelt. De gemeenschap der heiligen wordt niet beleefd, en niet uitgedragen, wat kenbaar is aan gebrek aan broederlijke liefde. De vruchten van het geloof worden gemist. Het is het liefste werk van de Geest om de Vader en de Zoon te verheerlijken. Wordt Hij daarin stelselmatig tegengewerkt, dan wordt Hij bedroefd, dan gaat Hij wijken.
De Geest werkt onwederstandelijk. Jawel! Maar op de wijze van de Vader, en op de wijze van de Zoon! Op de wijze van het Woord! Want de Geest is de Heilige Geest, de Geest van God!
Poederoijen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen