'Hier en Heden'

harten onder de riem
Jehova's getuigen hielden hun jaarlijkse wapenschouw in Utrecht. Uit de verslagen bleek dat deze secte zijn duizenden verslaat en dat het getal aanhangers nog groeit. Alle eeuwen door heeft de kerk zijn 'onbetaalde rekeningen' achter zich aan gehad. Het is dikwijls ontmoedigend dat mensen nooit wijzer worden. Dat uit de eindeloze variatie van oude verzen uit de grabbelton op een eigentijds melodietje telkens weer ietwat gezongen wordt. Want inderdaad heeft elke 'katharij' adams en eva's in de eeuwen die voor ons zijn geweest. De mensen blijken nooit wijzer te willen worden. Voor de vurige recruten in het 'leren en regeren' van de kerk is het heel bijzonder ontmoedigend. Ze kunnen het maar moeilijk verwerken. Hun toewijding en inzet, hun oprecht werven voor de Heere Jezus, vindt nauwelijks weerklank en menige beweging uit de bodem gepaddestoeld groeit van belang.
Wij kunnen ons troosten met de gedachte, dat deze stroovuren hoe hoog zij oplaaien straks weer geblust zullen zijn. Geen sectarische beweging heeft het eeuwige leven. Accoord, hoor ik zeggen. Accoord, maar intussen stuiten wij er maar op, soms jaren en vele jaren al naar gelang de dwaasheid minder of meer groot is, en na korter of langer tijd pas allen openbaar wordt.
Een stapje verder, of liever dichter op huis aan. Dat gemakkelijk wervende en winnende dat secten gegeven schijnt, treffen wij aan bij groepjes en hun leidersfiguren op wat heet het erf van de kerk. Wij lezen er gedurig over en wij merken het ook bij herhaling aan de lijve, of beter uitgedrukt aan de ziel. Leidslieden die niet helemaal gezonde foefjes toepassen, kunstgreepjes, loopjes. Kleine accentjes brengen zij aan, nadrukjes leggen zij, die als zoete koekkruimeltjes er in gaan. Soms zijn er geurtjes aan van demagogie of niet te vergeten van sex, zo fervent gediend en geofferd in onze dagen. Het zou ook al vreemd zijn, wanneer geen enkel reukje uit wereldsgaarkeuken op het kerkelijk erf doordrong en zich aan dit of dat, of aan deze of gene hechtte.
Je vraagt je ontmoedigend af waarom mensen erop uit zijn om toejuiching van mensen de voorkeur te geven boven de langs ontgoochelender wegen te verwerven goedkeuring Gods. Er is zo akelig veel bejag van kale menseneer. De eer die alleen van God is geldt nog niet voor een halve stuiver. Het is allemaal verdrietig goedkoop.
Het is niet de bedoeling dat wij voor deze kwalijke ontwikkelingen één bepaalde kant uitkijken en één groepje of clubje aansprakelijk stellen. Dit komt, zoals wij wel eens zeggen, en in dit geval volkomen terecht, in de allerbeste families voor. De successen die op deze jacht te behalen zijn, zien er zo pover uit, het is niet te begrijpen dat daarvoor het hoogste honorarium in de waagschaal wordt geworpen. Je vraagt je af of die menseneerbejagers, die strelers en stelers, die vleiers en lafaards dan nooit van hun leven last hebben van die uiterst pijnlijke vraag, waar de apostel en elke waarachtige ambtsdrager mee worstelt: Behaag ik dan mensen of Gode?
Van Farizeeërs zegt Jezus vlijmscherp dat zij hun eer 'weg' hebben, zij zijn quitte. Wat zij begeren ontvangen zij. Willen de vrome Farizeeërs voor de mensen te kijk staan. Zij worden op hun dwaze wenk bediend. Doch dan hebben zij ook verder niet meer te reclameren, zij zijn schadeloos gesteld. Wil een leidsman, voorganger of wie ook te boek staan als zus of zo getrouw, bekwaam, enige in het ganse land, man als nergens, diep doorschouwende en ingeleide, hij kan het allemaal krijgen zoveel zijn hartje begeert. Hij moet echter niet denken dat hij bij de eindafrekening nog iets te goed heeft. Hij heeft zijn loon weg.
Wat wensen wij? De man zijn, de dominee, de voorganger, de getrouwe in de lande of niets dan slechts een dienaar van Jezus Christus om anderen te leiden tot Hem en te winnen voor Hem? Zeg wat gij wilt? Het is goed dat wij van deze dingen ons rekenschap geven. Vooral wanneer de markt voller raakt. Bij meer aanbod wordt de vraag critischer. Kwaliteiten worden gezocht, die geen doorslaggevende waarde hebben. Wat de mens lust gaat zwaarder wegen dan de last Gods.
En eerlijk het overtrokkene en overdrevene is geen kenmerk van het ware. Het ligt niet in ultra en extra. Niet de logische consequentie, maar het ondoorgrondelijke mysterie. De gezonde woorden Gods enerzijds en bijzonder veel zelfonderzoek onzerzijds. Uiterste zelfcritiek is geboden, want elke splinter die wij links en rechts naast ons ontwaren correspondeert met een balk in eigen oog. Het zijn die sectarische vaak minieme tendenzen, die kerkelijk samenleven bemoeilijken. Laat ons de vosjes vangen, die wijngaard in het ongerede brengen.
Vaak lijkt het eindeloos ver: Die éne kudde en die éne Herder. Toch voort, want ketterijen en aanverwante artikelen en be­wegingen moeten er zijn, opdat de waarheid, strijdend en lijdend, tenminste voor Gods oog openbaar wordt.
Bunyan verhaalt van het eindeloos moeras dat zich uitstrekt voor de enge poort. De poel der wanhoop. In goede zin mythologiserend stelt hij dat er ontzaglijk veel vanwege het Rijk aan gedaan wordt. Er wordt zoveel aan besteed als aan dat beruchte spoorlijntje, dat immer verzakte en deed. Jaar in jaar uit brengen de Rijksambtenaren, alias Rijksambtsdragers, stenen aan om de poel doorwaadbaarder te maken. Het is net of de stenen onzichtbaar blijven en glibberig worden.
Ook dit soort vragen, waarmee wij ons in dit kroniekje of tijdbeeldje onledig hielden brengt ons in een soortgelijk moeras. De kerk der eeuwen heeft al wat 'steppingstones' (stenen in beek of moeras om over te steken) aangevoerd. Helaas, velen ploeteren en zinken in de modder. Secten, de onbetaalde rekeningen van de kerk. Mooi gezegd, maar laten wij prijsbewust zijn en scherp toezien of de eindbedragen niet te hoog zijn en overvragen. Laten wij de les ter harte nemen en ons er niet snel af maken. Niettemin gaat het evenmin op om ontmoedigd te zijn. Helemaal goed wordt het niet, tenminste niet hier en heden.
dKr.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen