Een promotie

Op Hervormingsdag promoveerde in Utrecht tot doctor in de godgeleerdheid Theunis Frederik Jacobus Dreyer, Nederduits Hervormd predikant te Zuid-Afrika. Zijn proefschrift droeg als titel J. J. van Oosterzee as homileet (1817—1882). De jonge doctor telt nog geen achtentwintig jaren.
De reden waarom deze plechtigheid o.i. het vermelden waard is, is niet alleen het werkstuk. Dat zal immers onder de boekbesprekingen de komende tijd genoeg aandacht verkrijgen. Over de negentiende eeuw worden niet zoveel proefschriften geschreven, dus is er altijd onder de geschiedkundigen aandacht voor. Bovendien staat ons de negentiende eeuw in het verloop van de tijd uiteraard het meest na, en ook daarom zal zijn boek bekendheid verkrijgen. Maar de reden waarom de promotie van collega Dreyer hier apart vermeld wordt, ligt in zijn Zuidafrikaanderschap. Onze Hervormde Kerk voert officieel geen correspondentie en onderhoudt geen formele contacten met de Nederduits Hervormde Kerk aldaar. Dat is niet altijd zo geweest. Op het einde van het leven van Van Oosterzee en daarna lag dat alles anders. Boeren en Engelsen leefden met elkaar op gespannen voet. Oranjevrijstaat en de Suidafrikaanse republiek werden gesticht, Cecil Rhodes liet het om ekonomische redenen op een oorlog uitlopen, en Nederland koos partij.
De promotor prof. Jonker haalde de relaties van toen als een voorbeeld aan en sprak de hoop uit dat de contacten tussen mensen als dr. Dreyer en Nederland zouden helpen om de relaties te helpen verbeteren. Dat er in Zuid-Afrika nog altijd mensen zijn, die de moed hebben om vanuit hun bedreigde bestaan zich te begeven naar Nederland en West-Europa en soms temidden van opruiende taal, die niet in de laatste plaats tegen hen gericht is, hun studie te voltooien en te leven, moge ons duidelijk maken dat het gesprek met Zuid-Afrika en de Zuidafrikaners niet een bijvoorbaat onmogelijke zaak is. Wanneer bovendien ons de waarheid lief is, dan laten wij het beeld daarvan niet door de 'algemene opinie' (die niet algemeen is) bepalen. En wanneer wij nog wat geven voor banden van belijdenis en geschiedenis, zoals onze Kerkorde zegt, dan komen de kerken van Zuid-Afrika wel als eersten voor het voetlicht. Ik voor mij mag zeggen dat ik veel uit het kontakt met Zuid-Afrikaners geleerd heb, veelal tot eigen beschaming. Van harte feliciteren wij van deze plaats af de in meer dan één betekenis jongste doctor van de Nederduits Hervormde Kerk van Suid-Afrika.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen