De revolutie bindt

Wie een goed geschrift wil lezen tegen de demonie van de revolutie, die in onze tijd rondwaart, wijs ik op de brochure De revolutie permanent? van oud-senator H. Algra (uitgave Willem de Zwijger Stichting, 's-Gravenhage, Postbus 166, 48 pagina's, ƒ 2, 50).

Midden in het boekje lees ik: 'En ik zag een nieuwe hemel en een nieuwe aarde, de eerste hemel en de eerste aarde waren voorbijgegaan en de zee was niet meer. En ik zag de heilige stad, een nieuw Jeruzalem, nederdalende uit den hemel, van God, getooid als een bruid, die voor haar man versierd is. En ik hoorde een luide stem van den troon zeggen: Zie de tabernakel van God is bij de mensen en Hij zal bij hen wonen, en zij zullen Zijn volk zijn, en God zelf zal bij hen zijn, en Hij zal alle tranen van hun ogen afwissen, en de dood zal niet meer zijn, noch rouw, noch gekrijt (geklaag), noch moeite zal er meer zijn, want de eerste dingen zijn voorbijgegaan.' (Openbaring).
En dan zegt Algra: 'Dat is inhoudelijk veel meer dan de utopie (de hersenschim, v. d. G.) van de revolutionair-gezinden. Want daar staat, dat de dood er niet meer zal zijn, en dat ze geen rouw meer zullen bedrijven. Dat kunnen de utopisten — de moderne revolutionairen — ons nooit beloven. In hun toekomst zullen er kinderen verdrinken en jonge moeders sterven, er zullen vliegtuigen te pletter stoten tegen bergtoppen en visserschepen worden vermist, er zullen kinderen geboren worden, die nooit tot onderscheid van jaren kunnen komen en er zullen grootouders dement worden, er zullen kreupelen, lammen en blinden zijn, en ziekenhuizen en inrichtingen, waar menselijk leed en zorg soms niet te dragen zullen zijn.
En ook nog rechtbanken en gevangenissen? Neen, dat denken deze revolutionaire utopisten niet ...'

Permanent
Algra stelt in dit boekje, dat we momenteel in een tijd van permanente revolutie leven. Er zijn in de loop van de tijd een aantal grote revoluties geweest, maar nu is de revolutie een doorgaand gebeuren. De revolutionaire utopisten van dit moment gaan uit van de religie van de mens, die goed is of in beginsel goed. Maar die goede mens is nog onderweg, hij is er nog niet. Zijn komst wordt nog tegengehouden door de bestaande orde. Daarom: de bestaande orde moet omver. En men sluit aan bij het Marxisme, lonkt naar Rusland, maar vooral naar China (het romantische Oosten).
De revolutionairen van dit moment — geruggesteund door theologen die aan die revolutie een 'christelijke' ondergrond geven — zien het kwaad wel — jawel — maar geven altijd een ander de schuld. In plaats van bekering van de zondaar, is bij hen dan ook de bevrijding van het systeem aan de orde. In plaats van bekering: mentaliteitsverandering!

Actueel
Algra's boekje is uiterst actueel, in zijn analyse van de permanente revolutie én in zijn wijzen van de weg. Groen van Prinsterer — zo stelt hij — is nu weer uiterst actueel. Groen begon zijn boek Ongeloof en Revolutie met de dubbele bede: 'Wees mij zondaar genadig' en 'Mijn ziel kleeft aan het stof; maak mij levend naar Uw Woord.'
Tegenover de revolutionaire leer stelde Groen de christelijke-historische gedachte. Tegen de revolutie het evangelie en tegen de permanente revolutie de voortgaande reformatie. 'Daar staat geschreven en daar is geschied', zegt hij en daarbij is het 'daar staat geschreven' het eerste om te verklaren en te toetsen dat wat er geschiedt.
Groen onderkende in de revolutie een tegen-religie. De Franse revolutie was zo een fase in de afval, de keus van andere goden. En vanuit dat beginsel wordt de huidige permanente revolutie gevoerd.

De revolutie werkt knechtend
In de huidige permanente revolutie zien we de mens los-van-God aan het werk. Is het al zó, dat de revolutie haar eigen kinderen verslindt, de huidige permanente revolutie werkt knechtend en bindend. Er is geen verlossing meer in, geen evangelie, maar slechts krampachtigheid, wet, gebod-op-gebod, een opgelegd juk om zélf bevrijding te bewerken.
We dienen op onze hoede te zijn, dat deze revolutie — met te onzent leiders als Ter Schegget en De Pree, Reckman en andere grotere of kleinere neo-marxisten — de gemeente niet meevoeren naar oorden, waar wél gestreden wordt maar waar de slag ten diepste een verloren slag is, omdat de Andere die Ene, Jezus Christus, de Rechtvaardige er niet is en kan zijn.

Verspreiding
Algra's boek verdient een brede verspreiding, onder studenten, waar de haarden van de revolutie zijn, onder middelbare scholieren, waar men diezelfde haarden in beginsel kweken wil, onder dominees, die aan de leiband van Marx lopen (en ze zijn er meer dan we denken) en onder allen, die — hoe dan óók of waar dan ook — door de permanente revolutie dreigen te worden gebonden, in boeien te worden geslagen. Het boekje laat zich vlot lezen, al zullen de demagogen altijd dichter bij het volk kunnen komen dan zij, die die Waarheid hoog houden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen