Brief aan dr. Wiersinga

De synode van de Geref. Kerken schreef aan dr. H. Wiersinga inzake diens van de belijdenis afwijkende visie op de verzoening een brief, die we ter kennisname van de lezers hieronder laten volgen.

Zeer geachte dr. Wiersinga,

De generale synode heeft zich genoodzaakt gezien zich in haar zittingen van woensdag 20 tot zaterdag 23 november opnieuw bezig te houden met de door u tegen de belijdenis der kerk aangaande de verzoening ingebrachte bezwaren, en met de gevolgen die uw publikaties ter zake in onze kerkelijke samenleving hebben gehad en nóg hebben.
Aanleiding daartoe was onder meer een groot aantal missiven van kerkelijke vergaderingen en leden van kerken. Uit deze stukken blijkt diepe bezorgdheid over de door u in geding gebrachte confessionele positie van de Gereformeerde Kerken, met name ten aanzien van de belijdenis der verzoening.
De synode wil niet verhelen dat ze meer en meer vreest dat de door u voorgestane bezwaren tegen de belijdenis van de verzoening en de reacties daartegen in de kerken tot een conflict kunnen leiden.
Van haar kant wil de synode al het mogelijke doen om zulk een conflict te voorkomen en ze meent van deze gezindheid ook blijk te hebben gegeven in de wijze waarop ze tot nu toe uw zaak heeft behandeld.
Ze is er echter van overtuigd, dat dit alleen mogelijk is wanneer u van uw kant de belijdenis van de kerk en het daarin vertolkte geloof van de gemeente zult willen eerbiedigen en ontzien op zulk een wijze als van een dienaar des Woord in de Gereformeerde Kerken mag worden verwacht.
De synode heeft besloten daartoe een beroep op u te doen uitgaan met al de aandrang die wij op grond van onze gemeenschap in Christus en onze verantwoordelijkheid voor de eenheid van de kerk op elkaar mogen en ook moeten uitoefenen.
De synode wil thans niet opnieuw uitvoerig in de zaak zelf treden. Haar standpunt inzake de door u ingebrachte bezwaren is u bekend. Het appèl dat ze thans op u doet, is er in de eerste plaats op gericht de vrede en de eenheid van de kerk te bewaren. Onder afwijzing van uw bezwaren wil ze alles doen wat haar maar mogelijk is om een kerkordelijke confrontatie van u met enige kerkelijke vergadering te helpen vermijden.
Wanneer de synode thans een klemmend beroep doet op uw bereidheid het oordeel van de kerk te eerbiedigen en u trouw te houden aan haar belijden, is ze ervan overtuigd u niet een te zware last op te leggen. Ze kan niet inzien dat de grote nadruk die u gelegd wilt hebben op de 'effectieve', de heel het leven in al zijn verbanden vernieuwende kracht van de verzoening, u zou moeten nopen te ontkennen of te bestrijden dat Christus in onze plaats het gericht van God heeft gedragen.
Naar het oordeel van de synode zijn deze twee zijden van de belijdenis der verzoening zó nauw met elkaar verbonden, dat de éne zijde slechts samen met de andere als het evangelie van de verzoening kan worden verkondigd en beleden, ook al zal de één geneigd zijn de nadruk meer te laten vallen op de eerste en de ander op de laatste. Wij zijn nu eenmaal ook in het verstaan van de rijkdom van het evangelie beperkte mensen.
Behoeft daarom aan het aspect van de verzoening waardoor u zich bijzonder aangesproken weet, geenszins tekort gedaan te worden, aan de andere kant voelt de synode zich gedrongen ook het volgende onder uw aandacht te brengen. Wanneer u zoudt menen de vrijheid te moeten vragen om in uw spreken over de plaatsbekledende betekenis van het verzoeningswerk van Christus, het dragen door Hem van het gericht van God in onze plaats te ontkennen of te weerspreken, vraagt u naar haar stellige overtuiging te veel. Door dit te ontkennen of te weerspreken zou immers de eenheid van de kerk wel zeer wezenlijk worden aangetast.
Want niet alleen dat de kerk van de vroegste tijden af deze betekenis en deze kracht van de verzoening heeft beleden, de belijdenis daarvan is ook tot op de huidige dag voor talloze gelovigen — en zeker niet alleen in de gereformeerde kerken — het fundament van hun geloof en hun enige troost in leven en sterven. Naar het oordeel van de synode terecht.
De synode heeft zich afgevraagd of u zich wel voldoende realiseert wat uw ontkenning van deze belijdenis aan reacties moet oproepen in de gemeente en hoe onverdraaglijk deze ontkenning voor haar is. En dit niet vanwege theologische of confessionalistische onverdraagzaamheid of uit onwil iemand in de kerk enige ruimte te gunnen, maar omdat hier iets in geding is gebracht dat tot de niet prijs te geven inhoud van het christelijk geloof behoort.
De synode, u deze zaak op het hart bindend, wil u gaarne de nodige tijd laten om tot een verantwoorde beslissing te komen ten aanzien van hetgeen thans van u wordt gevraagd ter bewaring van de eenheid van de kerk.
Ze heeft daartoe ook enige broeders aangewezen om het in dit schrijven op u gedane beroep zo nodig nader toe te lichten en voorts met u te spreken over alle vragen die naar aanleiding daarvan nog zouden kunnen rijzen, kortom over alles wat u dienstig kan zijn om tot een verantwoorde beslissing te komen.
De synode wil tenslotte uitdrukking geven aan haar verlangen dat deze zaak, die niet alleen de kerken al zo lang in onrust houdt maar ook u onder grote geestelijke spanning heeft geplaatst, tot een spoedige oplossing kan worden gebracht. Daarom hoopt ze dat u, indien u dit enigszins mogelijk is, haar voor het einde van haar laatste zittingsperiode (maart 1975) op dit appèl een bevredigend antwoord kunt doen toekomen.
Mocht dit onverhoopt u niet mogelijk zijn, dan zullen de bovengenoemde broeders die voor de duur van deze synode een commissie vormen maar eventueel na de sluiting ervan zullen optreden als deputaten, het resultaat van hun bevindingen in de eerste zittingen van de nieuwe synode aan deze rapporteren.
Met de hartelijke wens en bede dat de Heer u het inzicht en de wijsheid geven om tot een beslissing te komen die ertoe bijdraagt dat in gehoorzaamheid aan de Schrift de eenheid van de kerk behouden blijft, bij mogelijk nog overblijvend verschil van inzicht, verblijven wij, namens de generale synode, met vriendelijke groet,

dr. A. Kruyswijk, praeses
dr. H. B. Weijland, scriba

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen