O, Absalom, mijn zoon, mijn zoon!

2

David kende leed om Absalom... gestorven zonder vergeving!

Er zijn ouders die vrezen dat ze hun kinderen zullen verliezen, wat de dienst van God betreft. Jongeren ik mag het vandaag vanuit onze tekstgeschiedenis wel zeggen: Je geeft door je tegenzin ... in de kerk, in de catechisatie, in het kerkelijk jeugdwerk daar toch geen aanleiding toe?

Kijk, dan veroorzaak je conflicten waarbij ons verzet inderdaad de Gezalfde des Heeren, de Heere Jezus raakt! Het tweede milieu, waar veel jongeren mee te maken krijgen is de school, het bedrijf, de kazerne. Hier wordt beslag op de jongeren gelegd in het kader van het volwassen worden. Dit geeft ook de nodige spanningen in het leven van de jongeren zélf. Zie dat ouders! Geef ze iets mee in de strijd naar volwassenheid vanuit het gezin! Laat ze niet weggaan met een brok onzekerheid. Zien ze thuis alleen maar werken (ongezelligheid!), is er altijd geruzie onder elkaar? Ouders, jaag uw kinderen de deur niet uit! Hier raken we ook het probleem van de communicatiemiddelen: meer dan eens is gezegd: het kwaad zit niet in de techniek! 40 jaar geleden was het de radio, nu is het de t.v. De grote vraag is: hoe ga je er mee om?

Leer je kinderen er kritisch mee omgaan, altijd uithuizige kinderen kan een nog veel groter probleem worden! Dan duiken er heel wat meer gevaren op. Laat ze zoveel mogelijk hun eigen domein, in eigen huis, probeer als ouders alles zo goed mogelijk te begeleiden; de 'Sturm und Drang' periode gaat ook weer voorbij!

Er is vandaag de dag een derde milieu voor velen jongeren! Ze zoeken het in niet christelijke koffiebars, in discotheek, in obscure tentjes, waar vaak de begeleiding in handen is van 'onvolwassenen'! Drugs, drank en sex! In dit derde milieu, dreigt een jeugd, ook gedoopte jeugd onder te gaan!

O, wat een betekenis kan het gezin voor ze hebben! Laat er een band van saamhorigheid zijn. Probeer tenminste met één maaltijd allemaal bij elkaar te zijn. Laten de kinderen het zoveel mogelijk thuis kunnen vinden! Tracht ze te binden! En wat de jongeren betreft: Zij kunnen sterven! On­verwacht, evenals Absalom... onverzoend zonder vergeving!

Wij mogen niet bij de smart van David blijven staan. Wij mogen elkaar wijzen op de Heere God, die Zijn eigen Zoon niet gespaard heeft, Die Hem voor ons allen, voor ouders en kinderen, voor ouderen en jongeren heeft overgegeven! David kan ons niet helpen, maar Christus wel! Van die Zoon heeft de Vader gezegd: Hoort Hem! Ons tot Hem te bekeren, alles van Hem te verwachten als ouders en kinderen, als ouderen en jongeren doet ons erkennen, belijden, als kinderen tegenover de ouders, en, waar nodig, ook als ouders tegenover de kinderen: wij falen telkens weer!

Wij zijn schuldig! Als David tegenover Absalom beleden had wie hij was, als David niet te veel zijn hart gezet had op zijn lievelingszoon, dan was er geen sprake geweest van onmacht.

Jezus werd eens verweten onmachtig te zijn. Maar bij Hem was geen onmacht. Hij liét Zich bespotten ... bij Hem was de overmacht van Gods liefde! Daarom mogen we afzien van David en opzien tot Christus!

Met elkaar, in het gezin, samen als gemeente, jonger of ouder. Op Hem mogen we elkaar wijzen. Wat kunnen we elkaar soms verwijten maken, omdat we egoïstisch zijn, elkaar soms gewoonweg niet willen begrijpen. Wat is de liefde van jongeren tot vader of moeder dubbelhard nodig, waar vader is weggevallen of moeder er niet meer is!

In deze geschiedenis komt een geweldige waarschuwing tot ons als ouders. Ouders, laten wij ons toch geen verwijt behoeven te maken, dat het om onze zonde mis gaat met onze kinderen, om onze liefdeloosheid, om ons egoïsme, als wij het maar gemakkelijk hebben. In Davids smart zit een stuk zelfverwijt. Mede daarom: och, dat ik voor u gestorven ware ... o Absalom, o Absalom!

Laten we biddend waken, dat we als ouders niet te laat treuren, maar laten we onze verantwoordelijkheid beseffen, die groot is in deze tijd! Een geweldige zaak, onze kinderen te mogen wijzen op de eeuwige dingen, de beloften liggen er voor óns en ónze kinderen! Zelfs voor onze gehandicapte kinderen. Wij doen het vaak verkeerd tegenover onze kinderen. Wie zijn wij, vergeleken bij David, maar evenals voor David is in Christus Jezus de fontein van vergeving, de kracht in al onze zwakheid, ook bij de opvoeding van onze kinderen, wijsheid in al onze dwaasheid! Leer uw kind niet leven bij farizese vroomheid, maar vraag de Heere: o God leer mij Uw Naam vrezen; dat mijn kinderen er iets van mogen zien dat ik U liefheb!

Laat ze bij U mogen komen... o Heere God, met hun verloren leven; maar laten wij een vader en moeder mogen zijn bij wie ze terecht kunnen met hun moeilijkheden, met hun problemen, met hun zonden! O God, geef ons zo veel liefde als ouders, dat wij geduld mogen oefenen! O God U moet zo geduldig zijn ook met ons! Maar ook voor jongeren ligt er een geweldige boodschap in deze geschiedenis. De smart van David raakt zijn vaderlijke gevoelens; zijn diepe droefheid uit zich in zijn weeklacht over Absaloms eeuwig lot!

Bekommerd te zijn, ook als ouders over het eeuwig lot, van de jongeren; laten de jongeren er de schouders niet voor ophalen. En zo er zijn dan vraag ik: Mag het? Mogen ouders daar dan niet bezorgd over zijn? Waar ons als ouders, levend door genade; uit het geloof in Jezus Christus, werkelijk onze kinderen ter harte gaan, daar beseffen we dat het niet alleen gaat om een goede plaats in de maatschappij, om verwennerij van onze kinderen, maar om eeuwige belangen, om de genade-gift van God, om het eeuwige leven, door Jezus Christus onze Heere!

De jongeren gaan niet alleen dóór het leven, maar de jongeren moeten er ook uit! In, deze geschiedenis ontmoeten we een vader, die tot in het diepst van zijn hart ontroerd is bij de doodstijding van zijn zoon, van zijn tegen God opstandige zoon! O Absalom, o Absalom!

Deze zaak gaat dieper dan een generatieconflict! Laten, de jongeren er van overtuigd zijn dat het niet gaat om onze wil aan hen op te leggen. Van dwang uit egoïsme zal, zo het goed is, geen sprake zijn. Maar de vreze des Heeren zet ons niet in de vrijheid om naar de begeerten van ons boze opstandige hart te leven, maar om te leren luisteren naar de liefdegeboden Gods des Vaders! De ware vrijheid kent de grens van het liefdegebod!

Er zijn ouders die treuren om gestorven kinderen, om kinderen die alles wat met God en Zijn dienst te maken heeft over boord hadden gezet. Leer zien op Christus! Dat is de enige weg om door de smart heen te kunnen ... U er bovenuitgetild te weten bij momenten.

Er is wat tobberij, er zijn wat zorgen: o, kom tot de overgave aan Jezus Christus! Werp al uw bekommernissen op Hem! In Christus alleen, in de kracht van Zijn Evangelie ligt de ware eenheid van ons als ouders en kinderen.

Ouders, bidt u nog wel voor uw kinderen? Of denkt u alleen maar in de categorieën van deze wereld? Succes? Een goede baan? Elk huis heeft zijn kruis en elk hart heeft zijn smart. Er zijn er die geen kinderen hebben. Beter geen, dan een kinderrijk gezin zonder liefde!

De taak van het gebed is er voor ons allen. Gehuwd en ongehuwd, jonger of ouder, voor man en vrouw. Met of zonder kinderen! Laten we bedenken dat de tijd kort is. De spanningen worden groter, in de wereld, in de kerk! Laten we elkaar als ouders en kinderen, als jongeren en ouderen mogen vasthouden in dat éne ongebro­ken geloof van alle tijden en van alle plaatsen, in die éne levende hoop tot op de dag en de toekomst van onze Heere Jezus Christus, in die éne eeuwige liefde, die straks volmaakt zal zijn; waar het geloof overgaat in aanschouwen, waar we én als ouderen én als jongeren, ontheven van onze taak op aarde, Hém zullen dienen dag en nacht in Zijn tempel!

Hetgeen Ik u zeg, zeg Ik u allen: waakt!

(Marcus 12 : 37).

Rijssen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen