De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Dienst*

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Dienst*

Aan God - aan Zijn Woord - aan elkander

5 minuten leestijd

2

Studie

Gelukkig staan wij daar niet alleen. Daar zijn vooreerst onze Meesters, onze hoogleraren, die ons het nodige hebben meegegeven, wat wij wekelijks in de aanvat der Schriften nodig hebben. Die staan toch altijd achter ons in het werk en door de jaren heen voelen wij dat als een niet te onderschatten steun. Gelukkig als wij goed onderwijs gehad en gevolgd hebben, goed gestudeerd hebben. Laten wij ook voor alles een behoorlijk stuk van elke week afzonderen tot dit werk. En daar vergroot zich het aantal van die ons steunen, die zich uit de leraren der kerk in lange rij achter ons stellen, op wier werk wij mogen terugvallen. Bijzonder belangrijk is ook wat besloten is op bepaalde kerkvergaderingen. Zij geven de lijnen aan tot ons denken en tot ons spreken. Het is geen verloren, maar gewonnen tijd, die aan het onderzoek der Schriften gewijd wordt. Laat ons de trouw aan het pastoraat niet kreupel doen gaan in het werk in de studeerkamer, in de leerkamer en op de kansel. Die moeten nummer één blijven. De besluiten der kerkvergaderingen, de belijdenissen, kunnen ons helpen de hoofdwegen in de Schrift te vinden en te volgen.

Intussen is het nogal wat om de Schriften door te preken. Niemand zal dat presteren. Een Calvijn, die hele bijbelboeken door preekte is toch ook maar bij enkele bijbelboeken gebleven en is zelfs in het commentariseren voor boeken als Daniël en Openbaringen blijven staan. Tot onze troost zij opgemerkt, dat ook de heilige bijbelschrijvers elk maar een klein deel der Schriften heeft mogen schrijven. Daarom te meer de algemene leeruitspraken der kerkvaders en der kerkvergaderingen. Daarom te meer de leeruitspraken, die door historische, dichterlijke en profetische boeken de bijbel in het algemeen raken. Dan heeft men toch de stem der kerk achter zich en het kan niemand tot schande gerekend worden, om zijn stem aan aller lofzang te paren. Het is, dacht ik, de kracht van de reformatorische prediking, die verre een philologische benadering der Schriften te boven gaat, dat zij zich bewogen heeft op de hoofdlijnen van het Christelijk geloof. Wij zijn uiteraard geen tegenstanders van bevindelijk prediken. De gemeente moet bevinden dat het veroordelende Woord Gods waar is en dat het vrijsprekende Woord Gods in Christus waar is. Met al de leidingen van de Heilige Geest, daartoe dienende! Maar de leer des Heeren, de leer van de drieënige God moet daarboven liggen. Eén man kan alles in de Schriften niét brengen, maar hij kan en moet wel al de raad Gods verkondigen!

Als wij alzo dienstknechten des Woords zoeken te zijn, dan zullen wij niet veel tijd hebben, om niet-theologische zijpaden in te slaan en zeker niet, om ander werk te doen dan het ons aanbevolene: dienst des Woords, met sacramenten, met gebeden en dat alles in pastorale zorg!

Dient elkander

Tenslotte nog één dienst. 'Dient elkander door de liefde'. Galaten 3 : 13. Dat wordt dan in de gemeente Gods geboden. Op het geloofsartikel, der kerk volgt terstond dat van de gemeenschap der heiligen. Dit mag in de kringen der eerstgeroepen heiligen, namelijk die der apostelen, dienaren des Evangelies, dan wel in de eerste plaats gelden. En dan ook geldt de dienst aan elkander voornamelijk aan de huisgenoten des geloofs, namelijk aan de leden der gemeenten. Tot deze dienst moet de liefde de drijfveer zijn. Zoals de liefde ook alleen de drijfveer moet en kan zijn tot de dienst aan God en aan Zijn Woord. Waar het geloof is, daar is liefde. Waar éénzelfde geloof is, daar is liefde. Waar éénzelfde hoop is, daar is liefde. De leraren moeten de gemeenten liefhebben en vanuit de liefde dienen. Niet voor niets bezigt de bijbel voor de gemeenteleden de broedenaam. En wat man moet hij zijn, die zijn broeder naar het vlees niet liefheeft? Wat man moet hij zijn, die de broeders der gemeente niet liefheeft? Hoe kan iemand een gemeente dienen zónder liefde. Waar de gemeente een broederband heeft krachtens doop, krachtens belijdenis, en ook krachtens bewezen genade, daar moet elke leraar de gemeente lief hebben naar die gradaties in de broederschap. En dan niet alleen de gemeente, die hij dient, maar ook in wijder verband. De gemeenten in haar wording, en de gemeenten in haar geloofsbestand. De liefde tot de kerk, de liefde tot de gemeente moet heel de drijfveer tot onze dienst zijn. Deze zal ook de gemeente weten te nemen zoals zij is, om haar onder Gods zegen te maken tot wat zij zijn moet. Zelfs moeilijke men­sen, van wie wij veel te verduren hebben, moeten toch onze liefde hebben en zij moeten ondanks weerbarstigheden onze zorg houden. Ook de moeilijke elementen.

Tot één van de eerste voorwaarden voor de onderlinge liefde, voor dienende liefde in de gemeente is de eis van onderlinge liefde en van onderlinge dienst onder de voorgangers. Als het al niet aangaat, dat predikanten langs elkaar heen leven, dan gaat het zeker niet aan dat predikanten, die eenzelfde dierbaar beginsel aanhangen, die zelfs één zelfde genade deelachtig zijn langs elkander heen leven. Dat kan niet in de kerk van Christus: langs elkander heen leven. Hoe zullen van elkander vreemd zijn, die van hetzelfde huis. zijn? Minder nog is het geoorloofd, om elkander te verbijten en vereten. Maar dat is nog maar het negatieve, wat verboden is. Liefde voor elkander, achting voor elkander, dat is het gebodene. Daar is toch in een collega allicht iets, wat te waarderen is. En wat is er niet een dienst aan elkander te doen? Elkander opscherpen in de waarheid, elkanders noden dragen. Waar blijft het gebed voor de collega — behalve dan openbaar op de kansel? Waar blijft het onderlinge gebed voor eigen en elkanders bekering en toename in het geloof? Dat kunnen en behoren wij zelfs te doen ook ver buiten onze kring. Predikanten die elkander tot knechten zijn moeten het minste en het meest verachte voor elkander doen!

Draagt elkanders lasten en vervult alzo de wet van Christus.

Sirjansland


* Openingswoord contio van predikanten gehouden op 8 en 9 januari te Woudschoten.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 23 januari 1975

De Waarheidsvriend | 12 Pagina's

Dienst*

Bekijk de hele uitgave van donderdag 23 januari 1975

De Waarheidsvriend | 12 Pagina's