Een getuigenis in Amerika

In de Europese editie van het Amerikaanse tijdschrift Time van 10 februari is een uittreksel gepubliceerd van een protest, dat door achttien Amerikaanse theologen uit negen verschillende kerkelijke denominaties is gepubliceerd tegen de koers van de theologie in Amerika. Het artikel spreekt van een dramatische waarschuwing, dat de Amerikaanse theologie gevaarlijk ver is afgedwaald. Het getuigenis verscheen na een bezinning aan de Hartford Seminary Foundation in Connecticut.

In een getuigenis van 1150 woorden wordt stelling genomen tegen enkele van de meest populaire vormen van theologiseren van het recente verleden, zoals de secularisatietheologie, de politieke eschatologie, en de theologie die louter de (mede)menselijkheid op het oog heeft. De theologische thesen, die door de opstellers van het protest als vals worden aangeduid zijn de volgende:

1. Het moderne denken is superieur aan alle vormen van het verstaan van de werkelijkheid in het verleden en is daarom normatief voor het christelijk geloof en leven.

2. Godsdienstige uitspraken zijn op geen enkele wijze onderworpen aan redelijk overleg.

3. Godsdienstige taal heeft betrekking op de menselijke ervaring en op niets anders, omdat God de edelste schepping van de mensheid is.

4. Jezus kan slechts worden verstaan in termen van eigentijdse modellen van menselijkheid.

5. Alle godsdiensten zijn van gelijke waarde; de keuze daarvan is niet een zaak van overtuiging omtrent de waarheid maar slechts van persoonlijke voorkeur of levensstijl.

6. Het verwerkelijken van iemands mogelijkheden en eerlijk zijn ten opzichte van zichzelf is de gehele bedoeling van de verlossing.

7. Aangezien datgene wat menselijk goed is, kan het kwade adequaat worden verstaan als het falen in het realizeren van menselijke mogelijkheden.

8. De hele bedoeling van de eredienst is het bevorderen van de individuele zelf-verwerkelijking en de menselijke gemeenschap.

9. Instituten en historische tradities zijn hinderlijk voor en vijandig ten opzichte van onze ware menselijkheid; bevrijding daarvan is vereist voor echt bestaan en echte religie.

10. De wereld moet de agenda voor de kerk opstellen. Sociale, politieke en economische programma's om de kwaliteit van het leven te verbeteren zijn de grondnorm voor de zending van de kerk in de wereld.

11. Nadruk op de transcendentie van God (het bovenwereldse, het feit dat God in de hemel is, vrij vertaald, v. d. G.) is op zijn minst een verhindering voor en misschien onverenigbaar met christelijk sociale onderneming en actie. 12. De strijd om een beter bestaan zal het Koninkrijk Gods tot stand brengen.

13. De vraag van hoop over dood en graf heen is niet relevant of op zijn best een randverschijnsel voor het christelijk verstaan van het doel van ons bestaan.

Na elk van deze uitspraken wordt een verklaring gegeven waarom deze gedachten verkeerd zijn, zelfs al zouden deze bekoorlijk klinken en soms een element van waarheid bevatten.

Het getuigenis bevat nergens namen van theologen, die deze valse theologische ideeën bevorderd hebben, maar de discussies is Hartford hadden onder meer betrekking op de theologie van Harvey Cox (De stad van de mens), Joseph Fletcher (situatie ethiek) en de Engelse bisschop John Robinson (Eerlijk voor God).

De gedachten, die in de dertien punten vertolkt zijn, zijn wijdverbreid in de Rooms Katholieke Kerk aldus een R.K. theoloog, vooral voor diegenen die de gedachten van Teilhard en Chardin hebben gepopulariseerd en diegenen, die de Bijbel een Marxistische interpretatie gaven. Een hoogleraar van Manhattan's Union Theological Seminary, een invloedrijk protestants instituut, zei dat de gedachten in de dertien punten omschreven het algemene geloof daar weergeven.

In een naschrift bij het artikel in Time wordt gezegd dat de opstellers van het stuk geprikkeld zijn door de kerkelijke uitverkoop aan ideologieën als 't wetenschappelijk rationalisme en socialisme, 't Oorspronkelijke stuk is vóór de bezinning in Hartford gezonden naar een vijftigtal vooraanstaanden in de kerken om hun reactie te vragen. Hoewel men in Hartford overtuigd was van de noodzaak voor sociale betrokkenheid heeft de politieke theologie, die de laatste jaren ontworpen werd om de sociale aanpak te bevorderen tot de stellingname van deze theologen geleid. Voorop moet voor de kerk staan de transcendentie van God en Zijn macht en wil. 'Wij hebben God niet bedacht, maar God bedacht ons'. In het verband van de politieke theologie wordt de Wereldraad van Kerken een 'reusachtige oefening' in zulk een capitulatie voor deze moderne ontwikkelingen genoemd.

Het is duidelijk dat in het getuigenis van de Amerikaanse theologen allerlei stellingen aanwezig zijn, die vergelijkbaar zijn met het Getuigenis dat hier enkele jaren geleden verscheen. Hoewel we de uitwerking niet onder ogen hebben gekregen hebben we ter informatie de dertien punten, waartegen de Amerikaanse theologen stelling hebben genomen, hier weergegeven, zoals het blad Time die gaf.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen