De gemeente wapenen

In zijn inleidend referaat wees ds. C. den Boer uit Wageningen erop, dat de grens tussen stad en grote gemeenten thans vaak moeilijk te trekken is. Er voltrekt zich in de dichtbevolkte gebieden een urbanisatie, een verstedelijking. Het gevolg daarvan is enerzijds een geweldige vereenzaming van velen. En anderzijds een opdringende ontkerkelijking en het opdringen van ontbindende verschijnselen. De referent noemde als voorbeeld de Duitse kerken. In 1974 hebben 210.000 mensen de Evangelische Kerk van West-Duitsland verlaten. Dat bleek op de laatst gehouden Frankfurter conferentie van 'Kein anderes Evangelium'. Wat de praktijk van het ambt betreft, is het dan ook zo, dat we in de steden vaak op de puinhopen moeten werken. Dat mag dan wel niet zo blijken onder de hervormd gereformeerde prediking, maar we zijn toch vaak bezig te redden wat er te redden valt van onder het bombardement van de tijdgeest.

We worden in contacten met veel mensen intussen geworpen op de laatste vraag, de vraag van de zin van het leven. Achter de negativistische instelling van veel mensen gaat een onzekerheid en angst schuil. Jongeren zoeken daarbij vaak de zekerheid in mystieke ervaringen, of nemen de vlucht in verdovende middelen. We moeten niet denken dat dat ons niet raakt, zo in de zin van 'Wij hebben beschermde hervormd-gereformeerde gemeenten'. Ook in onze grote gemeenten hebben we met geestelijke en morele verwatering te maken. Bovendien, we willen niet een mentale gemeente zijn, maar midden in de kerk staan. We willen graag staan temidden van de kerk en van het volk. We willen in deze tijd, in deze kerk dienen. De volle kaartenbakken met tweederde ongeïnteresseerden gaan ook ons aan.

CONFRONTATIE

Het Evangelie is niet een Evangelie voor Gereformeerde Bonders maar moet den voike worden verkondigd. We behoeven ons daarbij het Evangelie van Jezus Christus niet te schamen. Dat mag ook niet. De boodschap , die we brengen, kan namelijk ook de confrontatie met de tijdgeest, met de dwalingen aan. Paulus heeft gewerkt in grote steden en niet in kleine plaatsen, waar men alles wel zou slikken op zijn zendingsreizen. Hij trad op op de markten, in de synagogen waar hij de confrontatie aanging met Joodse leidslieden. Paulus heeft met de mannen van de wetenschap gesproken op de Areopagus. Hij heeft daarbij gesproken over het oordeel en de wederkomst. Zijn zending zal niet overal gelukt zijn. We hebben bijvoorbeeld geen brief van Paulus aan Athene, wel een brief aan Rome. Maar het Evangelie had kracht op slaven en heren, op mannen en vrouwen, op eenvoudigen en geleerden. Zo is het nog.

Bovendien gaat het niet om het getal. Noach heeft aan de ark getimmerd, jarenlang, terwijl er maar acht personen in de ark gingen.

WAT HEBBEN WE NODIG?

Wat we bij dit alles nodig hebben, aldus de referent, is allereerst, dat we persoonlijk voor de zaak van onze Koning ingewonnen zijn. Van stille, verborgen omgang met God komt vaak niet veel terecht. We worden zo getrokken door de kerkelijke vragen, dat we de God van de kerk vaak vergeten. Toch hebben we nodig een biddend en godvruchtig leven.

Luther gaf Melanchton de raad ook eens heilig te luieren voor God. Dat hebben we misschien ook te leren in onze kerkeraden met de volle agenda's. Het is goed om op een kerkeraadsvergadering te beginnen met een geestelijk onderwerp. Van belang daarbij is, dat de kerkeraad een broederkring vormt, waar we van elkaar steun ontvangen.

WAPENEN

De referent besteedde vervolgens aandacht aan de prediking. Houdt ook in de steden maar een gewone preek, geen stadspreek. Moeten we in de stad een heleboel dingen slikken, omdat het niet meer overkomt, zo vroeg hij zich af? Ook moderne mensen kunnen we het beste dienen met hen te wijzen op de noodzaak van de verborgen omgang met God. Maar de gemeente moet verder wel gewapend worden tegen de dwaalleer. Van het polemieken voeren op de kansel is niet veel heil te verwachten, al moeten we juist daar wél de gemeente wapenen. Predikanten moeten dan ook de vragen van de tijd leren kennen, om dan vanuit het Woord de gemeente te ondersteunen. We moeten de gemeente onderscheidingsvermogen leren, bijvoorbeeld om te onderscheiden de dwaling van de algemene verzoening of van een politiek Messianistisch christendom. Ook de jongeren moeten worden gewapend, heel praktisch. Het Nieuwe Testament laat ook de praktijk van het leven niet liggen. Dat mag dan ook nu niet. Aan het gemeente zijn dient echter ook gestalte te worden gegeven door de week, op gemeente-ontmoetingen, op kringen voor Bijbelonderzoek. Waar men dieper op de dingen kan ingaan dan in de prediking mogelijk is. Laten we ook in dit verband aan de jongeren denken, aldus ds. Den Boer. Youth for Christ trekt de jongeren. Eurofest zal straks duizenden jongeren trekken. Maar daar is het nu net niet Calvijns, niet Gereformeerd genoeg. Maar hebben we zelf voldoende openheid naar de jongeren? De HGJB en IZB geven op indrukwekkende wijze steun, wanneer we de jongeren willen benaderen, in de vragen waarmee ze zitten. Laten we er gebruik van maken.

POSITIE IN DE KERK

Handelend over de positie van de Herv. Kerk, merkte ds. Den Boer öp, dat het wel eens zo zou kunnen zijn, dat de positie van de kerk meer en meer bepaald wordt door de positie van de Herv. Gereformeerden daarin. Hoe is de houding dan van de Hervormd Gereformeerden, zo vroeg hij zich af. Wanneer we op kerkelijke vergaderingen met goede stijl en vriendelijkheid een goede relatie kunnen onderhouden met anderen, dat is dit nodig en dan is dit ook winst. Maar vriendelijkheid mag beslistheid niet uitsluiten.

PRACTISCHE VRAGEN.

In gemengde gemeenten komen we intussen voor allerlei practische vragen te staan, waar achtergrondsvragen in meespelen. Dat geldt bijvoorbeeld als het gaat over, collecten voor ontwikkelingssamenwerking, over kindercommunie, maar ook als we zelf willen pleiten voor een collecte voor Israel of voor de Sociale Academie. Laat dan de achtergrond van de dingen die hier liggen, duidelijk aan de orde komen.

De Hervormd Gereformeerden worden in gemengde gemeenten verder nogal eens op eigen identiteit aangevallen. De vraag is waar onze eigenheden, eigenaardigheden worden, die we zonder be­ zwaar zouden kunnen prijs geven. Is dat bij kwesties als de gezangen, Bijbelvertaling, Psalmberijming, de vrouw in het ambt? Maar waar ligt dan de grens? Wanneer houdt de aftrekmethode op? Wil men een minderheid een plaats geven zo concludeerde ds. Den Boer, dan moet er voor die minderheid wel een herkenbare plaats zijn. Juist ook wat betreft de genoemde dingen! Waarom moeten dan de genoemde dingen opeens op scherp worden gezet?

We willen intussen wel protesteren tegen de gedachte, dat we opeens aan openheid zouden winnen, wanneer we in liturgisch opzicht tegemoetkomingen gaan doen, zo besloot ds. Den Boer zijn referaat.

BESPREKING

Op het referaat van ds. Den Boer volgde een boeiende en intensieve gedachtenwisseling, waarbij vele practische zaken, vooral ook praktische moeilijkheden aan de orde kwamen. De vraag kwam aan de orde of men zitting moest nemen in 'gemengde' kerkeraden, waarin men als Hervormd Gereformeerden een minderheid vormt, soms als eenling staat, met alle problemen van dien, bijvoorbeeld bij avondmaalsdiensten, waarbij ook kinderen worden uitgenodigd, of inzake allerlei liturgische experimenten. De kwestie van de vrouwelijke ambtsdragers gaat verder meer en meer 'n moeilijkheid worden in de steden en de grote gemeenten. Collecteroosters leveren verder de nodige problemen op. Collecten voor Kerk en Wereld en andere projecten, waartegen Veil Hervormd Gereformeerde zijde nogal bezwaren bestaan, worden even vanzelfsprekend opgevoerd als projecten voor doel-einden als de Gereformeerde Sociale Acauemie e.d. worden afgevoerd, hoewel de situatie plaatselijk nogal verschillend kan liggen. De liturgische kwesties liggen verder ook vaak moeilijk.

Bij de bespreking werd er vooral ook de nadruk op gelegd, dat wanneer we in Hervormd Gereformeerde kring willen staan voor de verdediging en de verbreiding van de Waarheid in de Ned. Herv. Kerk, die verbreiding met name niet een zaak is van alléén de predikanten — als zij eens in een anderssoortige gemeente gevraagd worden vóór te gaan — maar ook van de ouderlingen en diakenen en de gemeenteleden. Waar mogelijk moeten we op onze post zijn, hoe noodzakelijk ook kan zijn een homogeen werkverband, een wijkkerkeraad ook rondom een Hervormd Gereformeerde predikant te vormen. Eensluidende antwoorden op de vragen, die er liggen, zijn moeilijk te geven vanwege de verscheidenheid van de situaties. Wat echter uit de flinke belangstelling, die er voor deze vergadering bestond, en uit de intensiteit, waarmee de bespreking gevoerd werd, wél bleek was, dat ambtsdragers in de steden toch wel op vooruitgeschoven posten staan. Onderling beraad en begrip zijn hier wel heel erg geboden. Met name ook van de leden van de gemeente.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen