’t Wordt menens

Trouw had het bericht in een oranje kader staan. Die kleur was echter een grove misser bij dat bericht. De Rotterdamse gemeenteraad — zo luidde het bericht — had met 21 tegen 18 stemmen besloten om op 1 mei, de dag van de arbeid, de rode vlag van het Rotterdamse stadhuis te laten wapperen en om op die dag ook alle ambtenaren vrijaf te geven.

Regering en parlement moeten dit Rotterdamse voorbeeld volgen, vinden de Rotterdamse socialisten, waarom er ook een verzoek dienaangaande naar Den Haag ging.

Het wordt menens, dat is duidelijk. Bij de wethoudersverkiezingen in de grote steden, met name in Rotterdam, hebben de socialisten al duidelijk hun gezicht laten zien, hebben ze laten zien wat in hun handen de democratie waard is. En nu deze stap, die voor zichzelf spreekt. De eerste mei moet een nationale feestdag worden. De rode vlag moet uit. De minderheid moet onder de vlag van hun meerderheid varen.

Laat een rechtse meerderheid in een gemeenteraad niet proberen een beslissing te nemen inzake bijvoorbeeld de zondagsrust, die tegen de wil van de linksen ingaan. Hemel en aarde worden bewogen om het beleid ongedaan te maken. Mensen moeten tenslotte vrijheid hebben. Daar moet de overheid niet in ingrijpen.

Maar nu, in Rotterdam, een verplichte dag vrijaf voor alle ambtenaren. Wat zou er gebeuren, denkt men dan, als ambtenaren zich die verplichte vrije dag niet laten aansmeren. Het CDA, de VVD en de SGP zonden immers al een gezamenlijke protestbrief naar Den Haag, waarom zouden ambtenaren dan niet weigeren deze dag te accepteren? Overigens liggen er op de wijze van het Rotterdamse besluit nogal mogelijkheden voor gemeentebesturen in het vooruitzicht. In Rotterdam een vrije dag voor de arbeid. Waarom in andere gemeenten niet een verplichte vrije dag voor alle ambtenaren op de biddag voor gewas en arbeid. Duidelijk is dit: we raken de christelijke tekenen in onze samenleving meer en meer kwijt maar er komen andere voor in de plaats. Het Rotterdamse besluit wijst daar duidelijk op. Nog even en ons nationale volkslied wordt vervangen door de socialistische internationale. Daarom had Trouw beter een rood (of een zwart) randje om het bericht kunnen zetten dan uitgerekend een oranje.

Moeten socialistische besluiten als in Rotterdam zo langzamerhand niet de ogen doen opengaan van die rechtse partijen, die altijd nog uitzijn op een samenwerking met de socialisten? Men wordt gebruikt om als even de mogelijkheid zich voordoet aan de kant gezet te worden. Het laatstgehouden PvdA congres en dit Rotterdam­se besluit laten ons de ware aard van het socialistische beest(je) zien.

In Cambodja waait nu de vlag van de Rode Khmer. Daarvoor was wapengeweld nodig. In Rotterdam waait die vlag ook, bij de gratie van de veelgeprezen democratie. Het socialisme is niets anders dan de Vorstufe van het communisme. Het wordt menens in onze samenleving. En wanneer worden de duizenden in het christelijke kamp, die zich het rode zand in de ogen laten strooien, wakker?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen