Revolutie rond de kinderen

De kinderbescherming heeft in Nederland een kwade pers. Er verschijnen in allerlei kranten en weekbladen voortdurend weer artikelen die wantoestanden in kindertehuizen signaleren. Radio-en ook televisieprogramma's leveren hun bijdrage aan deze kwade beeldvorming. Wie niet beter weet, moet wel denken dat het in kinderhuizen een verschrikkelijke bende is. Men zou daar eigenlijk niet meer kunnen le­ven.

Niemand zal willen ontkennen dat er fouten gemaakt worden, waar gewerkt wordt. Het werk in een kinderhuis is niet het gemakkelijkste. In vele gezinnen vinden ouders het een moeilijke taak hun kinderen christelijk op te voeden. Er wordt van zoveel kanten aan hun kinderen ge­trokken en op hen ingewerkt, dat het soms een strijd is om de lijn van de opvoeding recht te houden.

Dat zal men in kinderhuizen in verhevigde mate ondervinden. Kinderen die daar moeten verblijven, hebben immers vaak een hele geschiedenis achter zich. Hun ouders zijn gescheiden of konden de opvoeding niet aan. Hoe verdrietig het ook is, heel dikwijls liggen op de achtergrond van een uithuisplaatsing geweldige problemen. Kinderen hebben daarvan littekens opgelopen, die ze niet zo maar kwijt zijn. Dat zal bij de opvoeding in kinderhuizen merkbaar zijn. Ze hebben extra aandacht en zorg nodig. Er zullen ongetwijfeld bij de opvoeding van zulke kinderen fouten gemaakt worden.

Dat rechtvaardigt echter allerminst de zware kritiek die er op kinderhuizen wordt uitgeoefend in onze samenleving.

Ik ben geneigd om achter deze kritiek de geest van de revolutie te zien. Er zijn in onze samenleving krachten aan het werk die het erop gemunt hebben kinderen te onttrekken aan het toezicht van de ouders of van anderen, die krachtens de wet zeggenschap over de kinderen hebben.

De kinderen moeten onafhankelijk van de ouders worden. Het toezicht van ouders op hun kinderen moet verdwijnen. De zorg die ouders aan hun kinderen besteden moet onmogelijk gemaakt worden doordat de kinderen vrij over zichzelf kunnen beschikken.

Dat laatste is natuurlijk onmogelijk. Want juist het kind-zijn brengt mee dat er voor het kind gezorgd moet worden. Men ontkent de noodzaak van die zorg ook niet. Men wil die zorg echter aan anderen toevertrouwen dan aan degenen die daar krachtens bloedverwantschap en wetgeving toe geroepen zijn.

Er hebben zich de laatste jaren verschillende groepen opgeworpen in onze samenleving die zich aandienen als alternatieve hulpverleningsgroepen. Zij pretenderen de bejangen van het kind beter te verdedigen en te waarborgen dan de daartoe wettelijk aangewezen instanties, zoals de ouders.

Ik denk aan de Sosjale Joenit, de J.A.C., en niet te vergeten de Bond van Minderjarigen. Deze groepen nemen kinderen die het in een gezin of in een kinderhuis niet meer menen te kunnen uithouden, onder hun hoede. Zij laten ze gewoon onderduiken. Van nabij weet ik dat kinderen in deze opvangcentra andere kleding, zelfs pruiken kunnen krijgen om niet herkend te worden en zo onttrokken te blijven aan het gezag van de ouders of anderen, die voor deze kinderen moeten zorgen.

De politie doet hier weinig tegen. Deze alternatieve groepen van hulpverleners worden zelfs gesubsidieerd. Daarmee schijnen hun aktiviteiten gerechtvaardigd te zijn.

Deze mensen bestaan het om jongelui die er gewoon tussen uit willen, onder hun hoede te nemen. Deugnieten die zonder meer tot de opstandige jeugd behoren, worden door hen in bescherming genomen en aan het ouderlijk toezicht onttrokken. Wanneer er tussen ouders en kinderen een konflikt ontstaat, kunnen kinderen bij deze groepen terecht. Ze zijn er welkom, krijgen er alles wat ze wensen en moeten vooral horen dat de ouders het fout doen. Die ouders behoren tot het 'establishment', waarvan geen heil te verwachten is.

Uit de pers zijn de voorbeelden bekend. Een 14-jarig meisje had al te intieme omgang met 25-jarige minder volwaardige buurman. De ouders hadden hier bezwaar tegen.

De Sosjale Joenit liet het meisje onderduiken op telkens een ander adres. Zij liet weten geen enkele maatregel te willen treffen om het kind te beschermen tegen kontakten of intimiteiten met de bewuste of andere mannen. Dat zou immers strijdig zijn met de rechten van het kind.

In strijd met de wet besliste de strafkamer van de Haagse rechtbank dat dit verborgen houden geen strafbaar feit was. De rechtbank beriep zich hierbij op bestaande inzichten van de regering, inzicht van brede kringen van maatschappelijk werk en inzicht van deskundigen van andere disciplines.

Dit is niet minder dan revolutie. De wetten die zijn tot stand gekomen met goedkeuring van ons democratisch gekozen parlement, worden niet gehandhaafd. Of er veranderingen in gedachten aan de gang zijn, doet aan de rechtgeldigheid van de wet niets af. Zolang de wet bestaat, is zij van kracht.

Deze handelwijze introduceert rechtsongelijkheid en willekeur. Een andere rechtbank zal zich wel op het standpunt stellen, dat de wet van kracht is en gehandhaafd moet worden. Dat is volkomen terecht.

Hier zijn wij bezig de samenleving te laten afbreken. Waar recht niet meer het fundament is, daagt de willekeur die op chaos uitloopt. In deze chaos kan niet geleefd worden. Dan rest slechts de macht van de man die de sterkste hand heeft.

Het is onbegrijpelijk dat onze Minister van Justitie hier niet ingrijpt. Hij is verantwoordelijk voor het handhaven en uitvoeren van de wetten. Ja, het is wel begrijpelijk, als men let op de kritiek die in de Kamer op de officiële kinderbescherming wordt uitgeoefend. Daar gaat de voorkeur uit naar de alternatieve hulpverlening. Men beseffe echter wel wat dit betekent. Die alternatieve hulpverlening is uit op de ondermijning van het gezag van de ouders. De kinderen moeten vrij zijn en helemaal hun eigen zin kunnen doen. Wat zal er van de opvoeding terecht komen, wanneer het kind zich aan niets en niemand behoeft te storen?

Mij is een geval bekend van een kind dat uit een kinderhuis bij zulk een alternatieve hulpverleningsgroep terecht kwam. Het kind werd naar het huis teruggestuurd voorzien van potlood en papier en de opdracht: schrijf alles op wat niet naar je zin is en kom het ons dan laten lezen.

Stel u voor dat in uw gezin uw kinderen zo te werk gingen en dan nog hun ouders konden bedreigen met de opmerking: ik ga het lekker laten lezen en dan duik ik onder. Wat moet dit voor de opvoeding in het gezin en voor de andere kinderen betekenen?

Zo is men bezig in onze samenleving de verhouding ouders-kinderen te ondermijnen, door de kinderen aan de zorg van de ouders te onttrekken. Dat gebeurt heel openlijk, zonder dat er tegen opgetreden wordt. Dat gebeurt door groepen die zelfs van regeringswege gesubsidieerd worden.

Hier wordt met kinderen gemanipuleerd. Te vrezen valt dat er zelfs met volwassenen gemanipuleerd wordt. Mij is een geval bekend van iemand die in een tv-programma kwam verklaren hoe slecht het kind het in het desbetreffende kinderhuis gehad had. Toen het bestuur van het huis dat hoorde, is het in het archief gedoken. Daar lag van het desbetreffende gezin een vriendelijk bedankbriefje voor de goede zorgen die aan het kind juist in dat huis waren besteed.

Wij gaan in Nederland te gronde aan onze laksheid. Wij laten mensen die het op de ondergang van onze samenleving gemunt hebben, rustig met rijksgelden hun gang gaan. Zijn er dan geen volksvertegenwoordigers die uit verschillende partijen als één blok strijdend hiertegen hun stem kunnen verheffen. We zullen als ouders op de bres moeten staan.

De vrijheid die hier voor kinderen bepleit wordt, is schijnvrijheid. Het is slechts een poging om onze kinderen in de handen van anderen te brengen, die wel weten wat ze met de kinderen doen.

Er is in ons volksleven een beweging aan de gang die ik niet anders kan typeren dan met de titel van dit artikel: revolutie rond de kinderen.

Apeldoorn

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen