Hier en Heden

Pasen 1975

Pasen ligt achter de rug. De gemeente snelt horend de prediking naar de dag van Hemelvaart. Pasen achter de rug. Hadden wij Pasen maar in onze rug, ik bedoel: Is de kracht van de Opstanding dagelijks werkelijk ons leven? 'Waarvan ik de kracht gestaag voel', zingt psalm 119 van de Tora, van de Wet dus. Wij kunnen vrij veel, beschamend veel doen aan de zaak van het Christendom, immer blijft urgent ons rekenschap te geven van de vraag of wij behoren tot de familie van het zogeheten 'Klimop'-dan wel 'rank'christendom. Het klimop slingert zich rondom de stam, desnoods 'verliefd omhelzend' als een dichter zingt, doch de rank zuigt sap en leven uit de stam. Het leven stuwt op in de rank. We hebben sterk de gedachte dat veel zich binnen het huidig christendom beweegt volgens de traagheidswet. Dat is niet erg hoopvol. Geen wonder dat kerken en kerktorens vallen als domino-stenen. Mgr. Bluyssen zal er ook aan gedacht hebben toen hij onlangs zei: 'De kerk moet meer', of liever hij zei: 'weer leven in mensen'. De kerk, lange tijd berustend onder de priesters moet weer aan de leken teruggegeven worden.

alternatievelingen

Intussen zitten wij, en sommigen zelfs worstelen soms met het probleem. Moet het anders? Zit het in het gebouw en gebeurt het binnen een viertal muren? Is de kerk niet waar het liefde en troost heen en weer flitst tussen de mensen? Wij moeten een alternatief zoeken voor het tot op de draad versletene; andere creatievere en actievere vormen van geloofsbeleving en geloofsbevestiging. Feitelijk draait hier ook het geschil om in de Gereformeerde Kerken aangeduid door de zaak-Wiersinga. Toen Kuitert en consorten startten met Genesis 1 tot 3 en dergelijke verzekerden zij dat het om meer marginale kwesties ging. Opstanding van Christus en Verzoening door Zijn bloed zouden ongerept klassiek gereformeerd recht overeind blijven staan. Intussen is 'men' wel degelijk opgerukt naar het hart van de confessie. Alternatief zijn dat is het en als je dat bent altereer je tegelijk, verander je, verander je maatschappij en samenleving. Wij vinden het allemaal wat modern, wij missen de oude vertrouwde kernwaarheden. Daarom gooien wij het graag over de andere boeg. Alternatief wilt u zijn, u wilt altereren dat is veranderen, zorg dat u gealtereerd bent, veranderd door de vernieuwing van uw gemoed door Christus. Ziezo die zit, dat is het goede vertrouwde, ouderwetse geluid. Toch voel je je vaak ongelukkig met deze bezwerende stoer orthodoxe terechtzettingen. Dat komt vanwege de omstandigheid dat ook dit vaak in kreten blijft steken, indien wij, potjeketeltje, de alternatieven reeds kretologie ten laste legden. Toonden wij eens wat meer . . . .

Tendenz-wende

Votrekt zich allang niet een omwenteling naar het conservatieve? vroeg laatst J. L. Heldring in NRC-Handelsblad. Zijn de enthousiaste progressievelingen van gister met hun beperking van groei en terugkeer naar al niet hard op weg met het naamkaartje progressief nog op de revers conservatieven te worden? Terugkeer naar het conservatieve. Wat gebeurt in de R.K. kerk, ook hier te lande? Heel kort geleden werd ons deze gemeenschap als benijdenswaardig fris en vinger aan de pols van de tijd als benijdenswaardig voorgehouden. De roomse kerk daar woei me een verse wind. Kardinaal Alfrinks laatste afgang komt in het zicht. Pas reisde hij naar Rome. Om over zijn opvolging te praten, suggereerde de pers. 'Tendenz-wende' omslag naar het conservatieve en vanoudse. Eerlang is het op en top modern verlaten standpunten te verdedigen als waren die vandaag voor het eerst geformuleerd.

De omslag in dat van gister en eergister kan heel wel binnenkort zijn duizenden verslaan, de economische teruggang werkt het in de kaart. Materieel en geestelijk heeft meer saamhang dan wij menen. De economische teruggang doet velen stormlopen op dat éne plekje of postje. Dan wil de een al behoudender zijn dan de ander ter overtroeving. Hiervan zou je ook kunnen zeggen 'Fijn is anders' want de concurrentiestrijd haalt niet de mooiste kanten van ons toch al verdorven bestaan naar boven. Enfin, wij zullen het zien. Ik heb slechts willen waarschuwen, meer dan waarzeggen en als het allemaal zo'n vaart niet loopt des te beter. Ik zou er alleen maar blij om zijn.

jongeren aan de COGG

Je zit er wel eens mee. Jongeren hebben zich in een open brief tot de COGG ge­ wend. In een open brief, vandaar dat ik en u het ook gelezen hebben. COGG is voorzover u niet op de hoogte bent het orgaan van gereformeerd gezinden, die over hun anders zijn de hoofden bij elkaar steken. Niet over het gereformeerde gemeenschappelijke anders zijn, maar over het onderling anders zijn in die mate dat het onderling anders het gemeenschappelijk gereformeerde overschaduwt als een zware eikeboom van gerechtigheid een hemelsblauw vergeetmijnietje.

’Tien keer' gereformeerd klinkt ons in de oren als Ikabood, zeggen de jongeren met (nog)niet welluidende namen. Zij willen blijkbaar niet zeggen: als een vloek. Zijn de qualités de la maison kwaliteiten van Waarheid en van het Koninkrijk Gods, willen de jongeren dringend weten. Zijn die fijne subtiele puntjes doch tot ongekende omvang opgeblazen de stukken waarmee de kerk staat en valt?

Ja, moeten wij ouderen onze jongeren tot twijfel en wanhoop verwekken? Dat zal niet mogen, maar terwille van... moet het! De jongeren vragen om een nationale boetedag. Ik wil daar niet over oordelen. Hoe ligt dat op het hart? Als dat opgehouden is, mag een ander daar niets van zeggen. Boetedagen laten zich overigens zo maar niet even organiseren. Het zou misschien zijn nut kunnen hebben wanneer organisatie, verkenning, aftasting van elkaars standpunten en gevoelens niet slechts een aangelegenheid was voor daarvoor bijzonder geïnteresseerden en specialisten. Het zou mogelijk ook, als het redelijk bleef gaan en in continuïteit gebeurde, aanbevelenswaardig zijn dat uitgerekend presidenten en scribenten, ook elders wel eens oneerbiedig de smaakmakers genoemd, de koppen bij elkaar staken. Wanneer de overbezetheid het zou gedogen. Want dat staatshoofden elkaar lezen en niet horen en zien, repeteert de breuk en maakt dat de éne noemer nimmer komt. Of was het niet zo oneerbiedig van die smaakmakers en hebben we er snoepwinkeltjes van gemaakt met klandizie en hebben wij de gegoede particuliere geachte kliëntèle liever dan de fondsklanten?

Ik dacht dat het lesuurtje om is en dat het huiswerk opgegeven is.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen