Reacties op wetsvoorstellen inzake abortus

Tot 6 april bestond de mogelijkheid om bij de bijzondere Tweede Kamercommissie inzake de abortuswetgeving te reageren op de wetsvoorstellen van Van Schaik en Van Leeuwen, inhoudende nieuwe regelingen met betrekking tot het afbreken van de zwangerschap, en van Veder-Smit en Geurtsen met betrekking tot het stellen van regels inzake de abortus.

Het is gelukkig dat de verontrusting over een eventuele legalisering van de abortus of een verruiming van de mogelijkheden bij zeer velen in ons volk lééft. De actie Redt het Ongeboren kind komt op veel plaatsen goed van de grond. Duizenden handtekeningen worden door honderden vrijwilligers verzameld. Laat er in dit opzicht plaatselijk initiatieven worden genomen. Deze zaak moet leven onder het volk.

Maar ook de genoemde Tweede Kamercommissie heeft intussen verschillende officiële reacties uit kerkelijke kring ontvangen. Ons werd toegezonden een stuk opgesteld door de Deputaten bij de Hoge Overheid van de Gereformeerde Gemeenten in Nederland. De kern is: 'De waarde van de vrucht wordt niet bepaald door de subjectieve waarde, die de moeder haar toekent. Zij vertegenwoordigt een eigen waarde haar door God toegekend. Ook het kind, dat verwacht wordt, is de naaste van zijn vader en moeder en heeft recht op hun naastenliefde. Wij moeten ons dan ook keren tegen elk initiatief, dat de beschermwaardigheid van de vrucht afhankelijk stelt van de ontwikkelingsfase, waarin de vrucht zich bevindt, en haar daaruit af te leiden toenemende waarde’.

Ook ontvingen wij een stuk van de afdeling Bodegraven van de Gereformeerde Bond: Zij wil een principieel neen tegen abortus provocatus laten horen, tenzij er in het uiterste geval een ingreep op medische indicatie moet plaats vinden, maar dit alles uitgaande van het Woord Gods, dat ten enenmale doodslag verbiedt (Deuteronomium 5 : 17).

En tenslotte, onze Bond van Ned. Herv. Vrouwenverenigingen op G.G. heeft even­ eens een uitvoerige reactie geschreven. Uitgaande van het beginsel dat God Schepper en Onderhouder van het leven is, wordt gezegd: 'Gij zult niet doden. Dat heeft ook betrekking op het ongeboren leven. Het is buiten kijf, dat na de conceptie de vrucht menselijk leven is en dat abortus provocatus dientengevolge niet wegnemen van een waardevrij klompje cellen is, maar het doden van een wordend uniek mensenkind'. Vanuit dit standstandpunt heeft de bond niet alleen bezwaren tegen het liberale voorstel maar ook tegen het voorstel van Van Schaik-Van Leeuwen (van ARP-KVP).

Dit voorstel spreekt namelijk over de mogelijkheid van abortus als de lichamelijke óf geestelijke gezondheid van de vrouw ernstig wordt bedreigd. Het gaat namelijk om die geestelijke gezondheid, waarmee voor de arts de deur voor ruime interpretatie van toelaatbaarheid van abortus toch openstaat. Gezegd wordt in het stuk van de Vrouwenbond dat bijna niet voorspelbaar is of de geestelijke gezondheid van de moeder bedreigd zal worden. Wij aanvaarden dan 'ook geen enkele grond, hierna genoemd indicatie, als de sociaal psychiatrische indicatie, de psychosociale indicatie en de eugenetische indicatie, voorzover zij niet valt binnen de medische indicatie'.

Het schrijven van de Vrouwenbond zegt, dat het ook bij afbreken van een zwangerschap primair moet gaan om bescherming van het leven, een kiezen voor (de bescherming van) het leven van de moeder in plaats van voor het verliezen van het leven van de moeder èn van het kind.

Het stuk eindigt met een aantal scherp geformuleerde juridische aspecten, inhakend op de voorgestelde wetswijziging. Als bijvoorbeeld in 't wetsvoorstel gesteld wordt dat ook het doden van een vrucht levensberoving (kinderdoodslag) is maar daaraan dan wordt toegevoegd, dat het gaat om die vrucht 'die zelfstandig levensvatbaar moet worden geacht' dan wordt gevraagd of langs deze weg het gebrek aan bewijsmogelijkheid (voor het levensvatbaar zijn) niet erg groot is.

Ik kon hier slechts enkele dingen aanstippen. Het is verheugend dat onze Vrouwenbond zó met een doorwrocht stuk uiting heeft gegeven aan onze bezorgdheid en verantwoordelijkheid ten aanzien van het ongeboren menselijk leven dat thans in het geding is.

Tenslotte: ik hoorde kortgeleden een arts zeggen: waarom wordt er in de kerken zo weinig gebeden voor het ongeboren leven? Het gaat hier om de meest bedreigde groep in de samenleving. Waarvan acte! Strijden om bescherming van het ongeboren leven betekent ook bidden om bescherming van dat leven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen