Dezelfde gedachten

In het nummer van 22 mei schrijft ir. J. van der Graaf over de steun van de zijde van de gereformeerde bond aan gemeenten, vooral in een aantal grote steden, die bereid zijn, een gereformeerde bonds-predikant te beroepen. Als parallel haalt hij een actie van de provinciale kerkvergadering van Utrecht aan: deze heeft aan alle kerkeraden in de provincie gevraagd, volgens een bepaalde verdeelsleutel gezamenlijk ieder jaar aan de gemeente in de stad Utrecht een bedrag aan te bieden, gelijk aan de kosten van één predikantsplaats om zodoende als provincie de gemeente in de hoofdstad, die het financieel aanzienlijk moeilijker heeft dan de andere gemeenten, althans een beetje te helpen.

Sprekende over het fonds van de gereformeerde bond tot steun aan predikantsplaatsen in vooral de grote steden zegt de heer Van der Graaf dan van het Utrechtse plan: 'Dezelfde gedachte zit achter het in het leven roepen van dit fonds'.

Op het eerste gezicht lijkt het inderdaad 'dezelfde gedachte': gemeenten uit een breder gebied steunen samen gemeenten die het financieel extra moeilijk hebben. Sommige kerkeraden in de provincie Utrecht schreven de pkv dan ook: 'wij dragen niet bij voor uw actie, want wij steunen reeds dat fonds van de gereformeerde bond'.

Het lijkt echter wel dezelfde gedachte, maar het is het niet. De pkv van Utrecht heeft n.l. bewust gesteld — het plan is destijds met algemene stenunen aangenomen — dat zij aan het geven van hulp géén voorwaarden wil verbinden over de besteding daarvan. Dat is niet omdat het de pkv niet zou interes­seren, hoe de gemeente Utrecht reilt en zeilt, maar zij heeft daar een principiële reden voor: wij zijn geroepen elkaar als gemeente te helpen, maar hóe een zustergemeente gemeente zal zijn, hóe zij haar leven inricht, hóe zij gestalte geeft aan getuigenis en dienst — dus ook: welke 'kleur' dominees zij beroept — is, uiteraard binnen het kerkverband van de hervormde kerk, haar zaak. Alleen zij zelf kan uitmaken in haar situatie, hoe zij daar christen zal zijn, dat kunnen andere gemeenten niet voor haar uitmaken. Wij kunnen met elkaar overleggen, naar elkaar luisteren, elkaar raden, maar de eigenlijke beslissing kunnen wij niet voor die andere gemeente nemen, dat moet zij zélf doen. Daarom is het geven-zonder-voorwaarden voor het Utrechtse plan essentieel.

mei 1975

H. Bartels, scriba van de provinciale kerkvergadering van Utrecht.

(Wanneer de G. B. steun geeft doet zij dit alleen wanneer er uit een bepaalde stadsgemeente om wordt gevraagd en dan ligt het al voor de hand dat men de aanvrage doet voor een G. B. predikantsplaats, anders zou men geen beroep op de G. B. doen. Verder is het zo dat het hoofdbestuur van de G. B. dan verder niet treedt in het beleid inzake het' beroepingswerk. Dat is inderdaad een zaak die tot de competentie van de kerkeraad ter plaatse behoort).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen