De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Christelijke levensstijl

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Christelijke levensstijl

Pastorale overwegingen

5 minuten leestijd

1

Enkele inleidende opmerkingen

Naarmate de tijd zich ontwikkelt zal het voor consequente christenen er niet gemakkelijker op worden een eigen levensstijl te handhaven. De tegenkrachten worden met de dag sterker. Het moderne denkklimaat is uit op égaliteit. Men wil massaal leven volgens dezelfde denkpatronen. Ook van overheidswege wordt het 'algemene' en 'gelijke' gestimuleerd. Nivellering is een modewoord geworden. Er moet zo weinig mogelijk 'bijzonder' of 'aparts' zijn. Dat moet vanzelfsprekend botsen met het leefklimaat volgens de Bijbel. De kerk van Christus is immers iets bijzonders in deze wereld? ! Zij heeft iets aparts, omdat zij apart gezet is. Heilig betekent immers afgezonderd? ! De gemeente van Christus is uit deze wereld getrokken. (Gal. 1:4). Vandaar de naam ek-klesia. De wereld denkt en leeft naar de wet der zonde. Paulus heeft het in Efeze 2 : 2 over een wandelen naar de eeuw (aeon) dezer wereld. Wereld is hier (zoals op zovele plaatsen in de Heilige Schrift) in misprijzende zin te verstaan. Deze wereld heeft een 'loop' naar het verderf, omdat zij door en door bedorven is door de zonde. Zoals een bedorven vrucht een verrottingsproces doorloopt, zó wordt de gehele wereld verteerd door de zonde.

Uit dat proces wordt de gemeente van Christus opgeheven. Wél ervaart zij mede de gevolgen van de zonde. Maar, gereinigd door het bloed en de Geest van Christus, heeft de zonde in haar niet haar totale, vernietigende uitwerking. Zij blijft bewaard voor de onverderfelijke, onbevlekkelijke, onverwelkelijke erfenis in de hemelen (1 Petr. 1:4). Dat moet in haar levenswandel te merken zijn. Reeds tot het oude bondsvolk sprak God: weest heilig, want Ik ben heilig. (Lev. 20 : 7). Zij moesten geheiligd (afgezonderd van de andere volken) zijn door Gods heerlijkheid. (Ex 29:43).

In het begin van de Bijbel lezen we hoe de vermenging van de zonen Gods en 'de dochters der mensen' funeste gevolgen met zich mee bracht, die uitliepen op de zondvloed. Maar ook na de zondvloed zien we hoe steeds meer twee lijnen zich aftekenen in het leven van de mensen. Die zijn niet met elkaar te verenigingen. Deze anti-these heeft God zelf gewild. Terecht zegt dan ook de duitse theoloog E. Stauffer: 'Geschiedenis is scheiding der geesten'. Er is tweeërlei rijpingsproces aan de gang. Het laatste hoofdstuk van de Bijbel laat ons hierover niet in het onzekere.

Duidelijk is dus, dat de levensstijl van de gelovigen anders moet zijn dan die van de wereld. Vandaar, dat Paulus aan de Efeziërs schrijft, dat zij niet moeten wandelen als de andere volken (heidenen), in de ijdelheid van hun gemoed, verduisterd in het verstand, vervreemd zijnde van het leven Gods. (Efeze 4 : 17, 18). Het devies is: Gij gehéél anders'.

Intussen neemt de wereld de gelovigen dit niet in dank af. Reeds de oude christenen (in de Romeinse tijd), die met allerlei heidense feesten en volksvermaken niet mee konden doen, kregen veel haat en vijandschap te verduren. Men noemde hen 'haters van het menselijk geslacht'. Zij waren immers spelbrekers in het algemeen gedrags-en levenspatroon. Dat werd én wordt niet geduld. Ook nu kan men van de kant van de wereld krenkende opmerkingen incasseren. Men spreekt over: fijnen, vromen, kwezelaars, mensen van de nachtschuit enz. Als navolgers van Christus zullen we dit te dulden hebben en als 't moet nog méér. Daar weet men in de landen achter het ijzeren gordijn van mee te spreken. Wat kunnen de discipelen anders verwachten dan hun Meester? Zij hebben Mij gehaat, zij zullen ook u haten. Nu zal steeds duidelijker worden of we deze woorden van Christus op ons in hebben laten werken of niet. Een stuurman, wiens schip een goed kompas heeft, houdt koers, ook temidden van stormen en noodweer. Van dat kompas moet hij — wat de richting betreft — het hebben. Onze gang door dit leven moet georiënteerd worden aan het Woord van God, aan de weg van Christus. Zijn leven was gestempeld door liefde, bewogenheid en zelfovergave, maar nooit heeft Hij zich 'vleselijke' levenspatronen aangepast. Zijn spijs was de wil van Zijn Vader te volbrengen. Hij haatte de zonde tot in het diepst van Zijn ziel, omdat Hij wist waar ze ons brengt en welk offer er voor gebracht moest worden.

Daarop ziende zegt Paulus: ij zijt duur gekocht, verheerlijkt dan God met uw lichaam. (1 Kor. 6 : 20). Dan kunnen we onmogelijk er een wereldse levensstijl op na houden. Het wordt duidelijk aan welke kant we staan. Er komt (naar antw. 114 van de H. Cat.) een ernstig voornemen niet alleen naar sommige —, maar naar al de geboden Gods te leven. Wij moeten immers naar het beeld van God vernieuwd worden? ! Een waarachtig christen is hieraan te herkennen, dat hij heimwee heeft naar het herstel van het beeld Gods. Dat komt dan óók in de levensstijl tot uitdrukking. Ondanks alle strijd, nederlagen en inzinkingen komt er toch een vermaak in de wet Gods, naar de inwendige mens. Dan laten we heel wat dingen gaan om Gods wil, om Christus' wil. Niet alleen de' ongeoorloofde —, maar ook de op zich, geoorloofde, tenminste als onze tijd béter besteed kan worden. Dan wordt ons leven ingesteld op de grote toekomst. Het leven wordt een pelgrimage, met een pelgrims-ethiek. We zijn immers onderweg? ! Juist omdat we onderweg zijn zullen we veel dingen betrekkelijk achten en één ding absoluut: het leven met Christus, hier onvolmaakt, straks in heerlijkheid.

Zo komt enerzijds ons leven op aarde te staan in het teken der vreemdelingschap, anderzijds in een overdenken van het toekomende leven. Om het eerste te beoefenen is zelfverloochening nodig. D.w.z. onszelf in onze (aardse) verlangens niet meer serieus nemen. Om in het tweede dieper ingeleid te worden: een nabij-leven met God in gebed en een scherp luisteren naar Zijn Woord. Zo heeft Christus op aarde óók geleefd. Daarom bidt ieder waarachtig gelovige: O, Zoon, maak ons Uw bééld gelijk'.

Putten

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 11 september 1975

De Waarheidsvriend | 12 Pagina's

Christelijke levensstijl

Bekijk de hele uitgave van donderdag 11 september 1975

De Waarheidsvriend | 12 Pagina's