Christelijke levensstijl

3

Een volk gaat te gronde als het de rustdag verspeelt. Het doorbrengen van de zondag kan in het tegenovergestelde gebeuren van wat de oorspronkelijke bedoeling is. Onder Israël was het houden van de Sabbath een heilige zaak. Alles moest rusten. "Onderhoudt dan de sabbath, dewijl hij u heilig is! Wie hem ontheiligt, zal zeker gedood worden; want een ieder, die op dezelve enig werk doet, die ziel zal uitgeroeid worden uit het midden barer volken. Zes dagen zal men werk doen; doch op de zevende dag is de sabbath der rust, een heiligheid der Heeren! Wie op de sabbath arbeid doet, zal zéker gedood worden. Hij zal zijn tussen Mij en tussen de kinderen Israels een teken in eeuwigheid; dewijl de Heere in zes dagen, de hemel en de aarde gemaakt, en op de zevende dag gerust en zich verkwikt heeft'. (Exodus 31 : 14, 15 en 17).

Uit het laatste vers is duidelijk, dat God Zichzelf als voorbeeld stelt, en wordt op mensvormige wijze uitgedrukt, dat Hij, na Zijn scheppingsarbeid adem geschept heeft. God verlustigde Zich in Zijn werk en Hij wil, dat de mens zich in Hém verblijdt. Daartoe wordt hij op één dag van z'n arbeid ontlast. Al Gods knechten hebben het schenden van de sabbath hóóg opgenomen. Zo ontdekt Nehemia in Juda lieden, die op de sabbath wijnpersen traden en op ezels garven in Jeruzalem brachten en zelfs eetwaren verkochten. Hij bestraft hen fél en zegt, dat hun vaders vanwege deze zonde zware straffen van God over stad en volk gebracht hadden. Het woord uit Jeremia 17 : 27 was vervuld geworden: Indien gij naar Mij niet zult horen, om de sabbath te heiligen en om geen last te dragen als gij op de sabbathdag door de poorten van Jeruzalem ingaat; zo zal ik een vuur in haar poorten aansteken, dat de paleizen van Jeruzalem zal vertéren, en niet worden uitgeblust'.

Door de mond van Jesaja spreekt de Heere: Welgelukzalig is de mens, die zulks doet en des mensenkind, dat hij daaraan vasthoudt; die de sabbath houdt, zodat hij die niet ontheiligt, en die zijn hand bewaart om enig kwaad te doen'. (Jes. 56 : 2)

Nu weten wij, dat door de opstanding van Christus, de gemeente van het Nieuwe Verbond de rustdag niet op de zevende, maar op de éérste dag viert. Vanuit het verzoenend werk van Christus mag de rust begonnen worden. Volgens 1 Kor. 16 : 2 en Openb. 1 : 10 werd de opstandingsdag van Christus als dag des Heeren gevierd. Zó heeft de Heilige Geest de kerk geleid. De gemeente van het Nieuwe Testament mag weten, dat het wettisch karakter van de sabbath veranderd is. Dat neemt intussen niet weg, dat we de zondag niet mogen doorbrengen zoals wij willen. De zondag heeft hetzelfde principe als de Israëlietische sabbath, n.l. anders te zijn dan de andere dagen. Ook nu gaat het om de heiliging ( = afzondering) van die dag. Dan betekent dit, dat deze dag ook anders doorgebracht moet worden. Het gaat in de eerste plaats om het leven met God. D.w.z. de oefening voor de eeuwige sabbath. Wat éénmaal volmaakt zal geschieden moet hier een begin hebben. Van welke kant men het ook bekijkt, dit is én blijft een tendens voor de rustdag.

Nu, dan is het in de practijk allerdroevigst gesteld. De zondag is de drukste dag van de week geworden. Zou het naar Gods bedoeling zijn dat tribune's met duizenden mensen bezet zijn om een voetbalwedstrijd bij te wonen? Dat cafe's, restaurants extra personeel moeten aantrekken om te bedienen? Dat ziekenhuizen méér ambulance-wagens beschikbaar moeten hebben? Dat er meer politie's en mensen van de wegenwacht ingeschakeld moeten worden om het verkeer te regelen en bij pech de helpende hand te bieden? Dat helicopters in beweging moeten zijn om de verkeerssituaties te peilen en door de nieuwsdienst telkens gezegd moet worden waar opstoppingen en grote file-vormingen zijn, soms kilometers lang? Zou dit alles naar het principe van de rustdag zijn? Of is dit een ontstellende zondagsontheiliging, die een verslapping en achteruitgang van het kerkelijk leven bevordert? Is de zondag een puur vleselijke recreatie-dag?

Er zijn vele uitvluchten en verontschuldigingen. Bijvoorbeeld: Je moet maar eens in een drukke stad op een flat wonen.

Dan wil je de stad wel eens ontvluchten. Volkomen te begrijpen, maar, we hebben een 40-urige werkweek gekregen en een gehele vrije zaterdag. Trouwens, waar een wil is is een weg. Vijftig jaar geleden woonden mensen in de grote steden óók al in bovenverdiepingen en was er géén vrije zaterdag. En daar waren óók heel wat kerkelijke gezinnen bij. Er moest bovendien veel langer gewerkt worden. Maar, het uitgaan op zondag is een trend geworden. Het beslag van Gods Woord is bij verreweg de meesten weg. Men is vergeten, dat bij God het zwaartepunt van ons leven ligt. De mens is de maat aller dingen geworden. De gevolgen daarvan blijven niet uit. Al die nerveusiteit, spanningen, conflicten, vermoeidheid, ontevredenheid en jacht naar zingenot zijn symptomen van een verstoorde verhouding met God. Men heeft het tegenwoordig altijd maar over armoede en gebrek in stoffelijke zin. En die is bij velen in de wereld groot. Maar de geestelijke nood is veel gróter. En dat wordt over het hoofd gezien. Er zijn mensen, die in veel precairder omstandigheden leven dan het z.g.n. rijke westen en innerlijk véél gelukkiger zijn. West-Europa is God kwijt en dat is de oorzaak van alle ellende en ontevredenheid. De innerlijke onrust en jacht en het hunkeren naar nog méér stoffelijke welvaart zijn er de gevolgen van.

Het gaat er in ons leven om, dat wij hersteld worden naar het beeld Gods. Dat brengt vreugde en vrede. Daarom moeten we alles in het werk stellen om de zondag werkelijk rustdag te laten zijn. Dan zullen we zéker twee keer naar de kerk gaan. Ook onze jonge mensen moeten leren, dat bij alles wat er geboden wordt, de HEERE het méést te bieden heeft. Daar moeten hun ogen voor open gaan. Wat is het heerlijk, als na afloop van de kerkdienst men als gezin de preek kan bespreken. Wat kan er ook een stimulerende invloed uitgaan van het geestelijk lied. Velen bezitten een orgel of andere muziekinstrumenten en hebben een prachtige gelegenheid om samen te zingen. Wat kan dat in gezinnen (waar de kinderen vriend of vriendin meebrengen) een band leggen en een gezellige sfeer scheppen. Ouders hebben hun kinderen zoveel mogelijk op te vangen. Leest u uw kinderen wel eens wat voor of doet u wel eens een spelletje met hen? Gaat u wel eens een stukje met hen wandelen? Spreekt u bovenal tot hen van de Heere Jezus? Kinderen moeten in hun ouders een groot vertrouwen hebben. Maar dan moeten we als ouders ook alles in het werk stellen om dat vertrouwen te wekken en te bewaren. Er behoort liefde en warmte van het gezinsleven uit te gaan en dan speciaal op de zondag. Het moet (als het goed is) een fijne dag zijn, zodat men er telkens naar verlangt. Bij dit alles zal het gebed om de leiding van de Heilige Geest er moeten zijn. Ook hier geldt: Indien iemand wijsheid ontbreekt, dat hij ze van God begere. Die een ieder mild geeft en niet verwijt; en zij zal hem gegeven worden'. (Jak. 1:5). Dan zullen we ook ontdekken hoe betrekkelijk en kortstondig alle dingen op aarde zijn. En dat het er toch maar op aan komt hoe wij voorbereid worden voor de eeuwigheid. Dat kan alleen een goede vóórbereiding zijn als we leven bij en uit het Woord van God en dan speciaal op de zondag. Helaas is de zondag zonde-dag bij uitnemendheid geworden. Daar rust de vloek van God op.

Mogen velen dit inzien en zij, die dwalen gebracht worden in het rechte spoor van Gods geboden, dus óók in het spoor van het vierde gebod: edenkt de sabbathdag, dat gij die heiligt'. (Ex. 20 : 8).

Putten

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen