De meeste van deze...

Vele malen heb ik de laatste tijd gedacht dat in het kerkelijk leven van onze tijd één woord uit de Schrift wel hoog genoteerd mag staan: En nu blijft geloof, hoop en liefde deze drie; doch de meeste van deze is de liefde. (1 Cor. 13 : 13).

Laat ik me beperken tot Waarheidslievende kring. Is de liefde ook daar niet vaak het meest aangevochten? Ik weet, die liefde is liefde uitgestort in de harten door de Heilige, Geest: liefde van God en tot God, een liefde die nooit sterven zal. Maar die liefde komt ook naar buiten, uit zich in de omgang met vriend en vijand, met wie God dient en wie Hem niet dient.

Wat is er echter vaak kilheid en hardvochtigheid in de gemeente. Wat is er vaak gezochte strijd!

Ik ben mij goed ervan bewust dat ons in deze godvergeten tijd een strijd der geesten wordt opgelegd die wij te strijden hebben. God vraagt van ons wachters op Sions muren te zijn. En dan kan men zich afvragen of van ons geldt dat we al ten bloede toe hebben tegengestaan, strijdend tegen de zonde en de machten.

Velen strijden echter hun strijd, maar of ze ook echt op Sions muren stonden ... ? Daar is vaak strijd, twist, tweedracht, hardheid onder broeders van hetzelfde huis. We beleven een tijd van polarisatie en die polarisatie laat geen kerk of kerkelijke kring onberoerd. En dan blijkt vaak hoezeer de liefde ontbreekt.. De Schrift zegt, dat er een tijd komt, dat de liefde van velen zal verkouden (Matth. 24 : 12), en ook dat men de gezonde leer niet meer zal kunnen verdragen maar men zich leraars naar eigen smaak zal opgaderen (2 Tim. 4:3).

Zouden we ons deze dingen in deze tijd niet eens concreet moeten gaan realiseren en aantrekken?

Ze worden in de Schrift gezegd met het oog op de apocalyptische tijd. Daarvoor zijn we allen dunkt me gevoelig. Maar zijn we niet altijd geneigd de tekenen van de eindtijd te duiden in de richting van afval, verwording, het zich breed maken van anti-christelijke machten, terwijl we de liefde vergeten? Zien we het b.v. in onze tijd niet — en laten we maar dicht bij huis blijven, dan behoeven we in anderer tuintje niet te wieden — dat getrouwe dienaren van het Woord, die hun gaven stellen in dienst van hun Zender soms door sommigen (weinigen? , velen? ) in de gemeente worden bejegend zoals de wereld falende voetballers bejegent? Waar is de liefde? Aan deze dingen kan geleden worden. Maken soms dienaren zélf er zich niet schuldig aan door zonder scrupules te gaan preken in anderer wijngaard en soms achterdocht en wantrouwen zaaien jegens de plaatselijke gemeente en de voorgangers? Waar is de liefde? Zou het allemaal opkomen uit liefde tot God en de gemeente. Terwille van de Waarheid kan eerlijke kritiek nodig zijn. Maar dan altijd als voor Gods Aangezicht met liefde en bewogenheid.

Als de onderlinge liefde en verdraagzaamheid gaan ontbreken is te vrezen dat het apocalyptisch vermaan dat de liefde van velen verkouden zal, ook waarheidslievende kerken en gemeenten van gereformeerde corrfessie gelden zal. En dan zou het kunnen zijn dat anderen, die de liefde beoefenen, ons vóórgaan.

God is liefde. Dat zegt alles! Want wij zijn albedervers. Als in de gemeente de onderlinge liefde niet bloeit mag de vraag worden gesteld of de liefde die in de harten van Gods kinderen wordt uitgestort door de Heilige Geest, nog wordt gekend.

Als in de kerk die liefde niet functioneert waar zal ze dan nog wél functioneren? Wie zegt de Waarheid lief te hebben en de vrede niet, haalt dingen uiteen die God samenvoegt. Hebt de Waarheid én de vrede lief. (Zach. 8 : 19).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen