Steeds verder alleen

Verbijsterd hebben we kennis genomen van de resolutie van de Verenigde Naties, waarin het Zionisme als rassisme werd bestempeld. Het is een directe aanval op het bestaan van de staat Israël. Het is met dit alles ook wel duidelijk geworden welke ontwikkeling zich in de Verenigde Naties voltrekt. De talloze grotere en kleinere staten en staatjes uit wat de derde wereld genoerhd wordt gaan daar de touwtjes in handen krijgen en de Westerse wereld mag toezien.

Het is wél een verheugende zaak, dat de houding van Nederland in deze aan duidelijkheid niets te wensen heeft overgelaten. Israël kan wéten, dat Nederland achter haar staat. En ook al mag dat helaas niet van onze samenleving als gehéél gelden, Israël weet dat het in Nederland vrienden heeft. Wie in Israël geweest is weet, dat onder het volk daar diep gevoeld wordt, dat in Nederland door velen met het wel en wee van dat volk wordt meegeleefd.

We ervaren in deze tijd — daarover schreven we al eerder — dat Israël meer en meer alleen komt te staan, een volk is dat meer en meer alleen wóónt. Zou het iets te maken hebben met de apocalyptische ernst van deze tijd? Zouden we dan vanuit de kerk ook niet ondubbelzinnig mogen en moeten zeggen, dat we aan hun kant staan? Dat is wat anders dan in alle opzichten de politiek van de staat Israël dekken. Maar we beseffen terdege, dat ook de Westerse wereld een zodanige schuld aan het Joodse volk heeft — de zes miljoen doden van de Tweede Wereldoorlog, waaraan de herinnering diep in de ziel van Israël is blijven haken — dat we niet aan de kant kunnen blijven staan als we zien hoe de wereld de krachten bundelt tegen dit door de eeuwen heen zo uitgemergelde volk.

Israël krijgt het moeilijk, politiek én economisch.

Wat dit laatste betreft: het Israëlische pond is de laatste jaren op een ontstellende wijze gedevalueerd. Dat stelt de staat Israël voor enorme problemen. Israël moet jaarlijks al meer dan welk land dan ook geld uitgeven voor de defensie. Wat slaan de oorlogen steeds grote gaten in de economische toestand. Om de opbouw en de ontwikkeling van het land door dit alles heen mogelijk te blijven maken heeft Israël een aparte ontwikkelingsbegroting. Daarvoor worden buitenlandse staatsleningen afgesloten, die bekend staan onder de naam State of Israël Bonds. Eén van de op stapel staande projecten die daarmee bekostigd worden is een ontwikkelingsproject in de Negev woestijn. Dezer dagen is er een oproep uitgegaan aan kerkeraden, ondertekend door personen uit alle delen van onze kerk, om te bevorderen, dat kerkelijke gelden of ook gelden van gemeenteleden worden belegd in obligaties van de State of Israël Bonds. We hebben deze oproep, die best een nationaal karakter mag gaan dragen, van harte mee ondertekend. Laat ieder ook in deze Israël helpen in haar isolement.

Intussen vermenigvuldige het gebed: vrede over Israël!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen