Kunnen we als christenen daaraan meedoen?

4

Uit de laatste alinea van het vorige artikel bleek wel dat sensitivity training in toenemende mate wordt toegepast voor groepen jonge mensen.

In een enkel geval weet ik dat men zelfs op een middelbare school, tijdens een werkweek s.t. beoefende, wat tot een aantal ernstige ongelukken leidde. Het meest kwalijke daarbij was dat de betrokken jongelui thuis niet mochten vertellen wat er in het kamp eigenlijk aan de orde was geweest! Men zij gewaarschuwd !

Maar het gaat mij bij het schrijven van deze artikelen toch eigenlijk niet in de eerste plaats om de ongelukken die bij dit soort trainingen plaatsvinden, hoe ernstig die ook zijn. (Het is daarom goed dat deze zaken reeds in onze volksvertegenwoordiging aan de orde geweest zijn en stellig nog zullen komen).

Waar het mij wél om gaat, en dat heb ik steeds benadrukt, is het feit dat wij als christen neen behoren te zeggen tegen sensitivity trainingen, in welke vorm dan ook, omdat ze uit een bron voortkomen, die voor ons onaanvaardbaar is.

Het is niet het mensbeeld dat de Bijbel ons geeft waarvan men bij s.t. uitgaat, maar de trainingen hebben als uitgangspunt de autonome mens, niet de mens die het contact met God en met zijn medemens door de zonde verloren heeft. Daar ligt de gebrokenheid, om dat woord maar eens te gebruiken, de verstoorde relatie tussen de Schepper en Zijn schepselen, daar ligt ook de diepste oorzaak van de onvrede met onszelf, van onze agressies, angsten, onvolledig functioneren, falen in onze, soms o zo goed bedoelde, pogingen om goed te doen en goed te zijn ook voor onze medemens.

Alléén als die relatie hersteld wordt en dat kan dan ook alleen door het geloof in onze Heere, Jezus Christus, is er hoop op werkelijke, blijvende bevrijding.

Aan het kruis herstelde God zelf die verhouding tot Hem met een gevallen mensheid en elke poging buiten het kruis om, tot verbetering van de intermenselijke relaties, zal uiteindelijk schipbreuk leiden omdat het ware fundament ontbreekt. Men bouwt dan met hout, hooi of stro (1 Cor. 3 : 12) en dat werk zal aan het licht komen omdat het géén stand houdt.

Daarom is ook elke poging tot pluralisme (christelijke sensitivity training dus) tot mislukken gedoemd en zijn de resultaten als ze nauwkeurig getoetst worden aan Gods Woord, uiteindelijk schijnresultaten. Het is dan ook niet alléén de mentaal zwakkere die eronder zal lijden maar ook de 'sterken'. Men denkt bevrijd te zijn, een dimensie erbij gekregen te hebben, gevoelig te zijn voor de ander zodat men hem of haar beter benaderen kan; men meent zichzelf beter te hebben leren kennen en daardoor beter te kunnen 'functioneren' maar nogmaals, als dit buiten de ware zelfontdekking gaat, buiten de bekering om, waarbij men zichzelf telkens weer herkent in het woord van Paulus in Romeinen 7 : 15—25 (en met vers 25) zal men met al z'n gevoeligheid, z'n blijdschap over nieuwe levensmogelijkheden en ontdekkingen bedrogen uitkomen. 'Wie zal mij verlossen uit het lichaam dezes doods ? Gode zij dank door Jezus Christus onzen Heere!

Was dat het resultaat, toen u als trainer optrad of een training had gevolgd ?

Steeds geldt wat Paulus zégt in 1 Cor. 2:2: ant ik had niet besloten iets te weten onder u dan Jezus Christus en dien gekruisigd.

Het grote gevaar bij allerlei moderne trainingen en meditatietechnieken is dat men de mensen voorspiegelt dat zulke technieken los van de bron waaruit ze voortkomen zouden kunnen worden beoefend. Zo propageert men b.v. ook yoga als iets onschuldigs, als een serie ademhalingstechnieken enz. waarbij men totaal over het hoofd ziet hoe doodsgevaarlijk het is als men zich op deze weg begeeft, omdat er een andere geest achter schuilt.

In de eerste artikelen heb ik aangetoond waar men de wortels en het doel van sensitivity training moet zoeken. De gevolgen, de ongelukken, zijn op zichzelf al erg genoeg maar erger is nog dat zovelen menen met dat alles wel mee te kunnen doen en soms metterdaad gevoelens van bevrijding, van 'wedergeboorte' van nieuwe verhoudingen ervaren die in feite vals zullen blijken te zijn omdat ze niet rusten op het fundament dat God zelf heeft gelegd. Elke vrede en blijdschap, die niet gebaseerd is op een persoonlijke gemeenschap met Christus zelf zal onvrede blijken te zijn. Elke beleving hóé heerlijk misschien ook voor ons gevoel, moet getoetst worden aan het Woord van God.

Men kan elkaar niet bevrijden door het laten loskomen van allerlei agressieve gevoelens, door het in de groep samen blootleggen van verdrongen complexen, door z'n eigen spiegel aan de ander voor te houden en zó met elkaar een weg te vinden naar een nieuwe levenshouding. Die 'levensspiegel' die we elkaar dan voorhouden is dóór en dóór zondig van nature en dient beleden te worden voor God. Het is alleen de spiegel van Gods Woord die we elkaar moeten voorhouden.

In het bloed dat gestort werd op Golgotha vinden we de verzoening voor die zonden en dan mogen we onze medemens meenemen, aan de hand nemen en bij dat kruis brengen waar ook hij de werkelijke bevrijding zal kunnen ontvangen. Alles is reeds volbracht in Hem, in de Persoon Jezus Christus en als we dan onze medemensen, met wie we dagelijks in contact komen mee mogen nemen en wijzen op dat plaatsvervangend offer dat werd gebracht, als we zó als 'trainer' optreden is het verantwoord, maar dan krijgt dat 'trainen' een heel ander, een bijna pastoraal karakter. Dat is het christen zijn in deze wereld. En dan gaat dit niet, hij voorkeur niet, in de groep waar we onze slechte zondige aard 'uitstallen' maar dan knielen we, misschien samen met een door God gebruikte medebroeder of zuster in stilte diep neer voor de Heere God en ontvangen van Hem de vergeving die Hij uit genade om Christus' wil schenkt.

Het is onmogelijk een 'paradijs op aarde' te gaan scheppen met menselijke krachten, met menselijke methoden en technieken. Niet via een zelfervaring en zelfherkenning buiten het kruis om kunnen we gaan werken aan de verbetering van welke relaties ook in deze wereld. De enige legitieme weg is van boven naar beneden. God greep reddend in in deze wereld maar dat kostte Hem Zijn Zoon ! En van daaruit werken wij. Er bestaat geen 'wedergeboorte' door het verkeren in én het op elkaar inwerken van een groep mensen. Het is Gods werk dat Hij uit genade schenkt door de werking van Zijn Heilige Geest.

Niet het veilige gevoel van geborgen te zijn in de groep die 'net als ik met z'n problemen worstelt' maar de geborgenheid in Jezus Christus is onze verlossing, is ons Heil. Niet dié gemeenschap met elkaar die in een sensitivity training geboren wordt is werkelijke gemeenschap, het zal blijken, als men weer terugkeert in de 'maatschappij' dat men toch alleen staat en vaak niet begrepen wordt. Het functioneren 'buiten de groep' zal dikwijls juist extra moeilijk worden. Volgens 1 Johannes 1:6 en 7 hebben wij pas echte gemeenschap met elkander als wij gemeenschap hebben met Hem: maar indien wij in het licht wandelen gelijk Hij in het licht is, hebben wij gemeenschap met elkander, en het bloed van Jezus, Zijn Zoon, reinigt ons van alle zonden.

Dit geldt voor elke plaats én te allen tijd de voor ieder die in dienst van God wil staan, of we nu de taak hebben om de verhoudingen in de bedrijven als 'trainer' te bevorderen of dat we erheen gaan om die 'gemeenschap', die verbetering te zoeken. Laten we onszelf toch niet bedriegen met een valse schijn of ook met een vals gevoel. Juist door de tegenwoordige sensitivity trainingen gaan we de zonde niet meer zo erg vinden; 'hij of zij is immers net als ik'. Dan lijkt het al niet zo erg meer en krijgen we een verkeerd gevoel van gemeenschappelijkheid. Bovendien wordt eigenlijk daarmee het geweten stiekum het zwijgen opgelegd en ook dat geeft een gevoel van (verkeerde) opluchting.

Voor vernieuwing van de mens hebben we geen s.t. nodig maar, nogmaals gezegd, de werking van Gods Geest die ons tot nieuwe mensen maakt die nieuw functioneren tussen hun medemensen, die met hun agresssiviteit tot Jezus vluchten, die heilig willen leven zoals Hij heilig was en. die tot het eind van hun leven met de zwakheid van hun vlees kampen. 

Maar het zijn ook mensen die door genade mogen zeggen: in Jezus Christus zijn wij meer dan overwinnaars door Hem die ons heeft liefgehad. 'Want ik ben verzekerd dat noch dood, noch leven, noch engelen, noch machten, noch heden noch toekomst, noch hoogte noch diepte, noch enig ander schepsel ons zal kunnen scheiden van de liefde Gods, welke is in Christus Jezus, onzen Heere.' (Rom 8 : 37—39).

In gemeenschap met Hem oefenen we ons elke dag in de strijd tegen de zonde en kunnen we ook de strijd aan in de verstoorde verhoudingen met onze medemens. Dan leven we dagelijks als wedergeboren mensen en zullen we ook tot zegen voor anderen mogen zijn.

Elke andere weg is heilloos en eindigt in het moeras van zelfverbetering en zelfbevrediging. Maar zo hoeft het gelukkig niet: 'Het is volbracht' en daaruit leven wij !

Amersfoort

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen