Neo-marxistisch taalgebruik

Op 1 juni van het vorige jaar verlieten in Wageningen 30 kerkgangers de kerkdienst waarin toen dr. G. H. ter Schegget voorging. Dit bericht Hervormd Wageningen. Naar wij vernamen stapte ook de organist op. Aanleiding tot dit alles was de vorm en de inhoud van de preek van dr. Ter Schegget. Wat de vorm betreft was het er dan ook naar. Het moest met Jezus 'wel op een teleurstelling uitlopen', 'hij moest wel op de blaren zitten'. Zijn leerlingen, jongens van 21 tot 30 jaar, langharig tuig, loopt het uit de klauw'. Verder vallen herhaaldelijk woorden als bek e.d. Toen Ter Schegget zich tenslotte vermande om de uitdrukking 'verd . . cynisme' te gebruiken, maakte een mevrouw tijdens de dienst een afwerend gebaar, waarop Ter Schegget reageerde met de opmerking, dat hij uitdrukkingen als deze goed op zijn plaats vond op de kansel.

De teneur van de preek — aldus Hervormd Wageningen — was verder duidelijk als bedacht wordt, dat Marx en Rosa Luxemburg (neo-marxist) met instemming werden geciteerd.

Het is niet bij een protest gebleven. Enkele Hervormde gemeenteleden uit Wageningen — waaronder W. D. Jagtenberg — legden de zaak voor aan de commissie voor het opzicht in de Hervormde kerk.

Hun vragen waren:

1. of uitdrukkingen, als hierboven geciteerd, in een dienst des Woords betamelijk zijn en of het toelaatbaar is, dat deze predikant, nog wel een doctor in de theologie, zich zulke ergerlijke uitdrukkingen op de kansel heeft veroorloofd;

2. of dit een behoorlijke vervulling van het ambt van predikant was, die strookt met de waardigheid en de belangen der Kerk;

3. of bij de zogeheten politieke prediking zulke laagstaande bewoordingen passen;

4. of het dr. Ter Schegget vrijstaat ook in het vervolg door zulke platvloerse en aanstootgevende taal de kansel te verontreinigen.

De commissie heeft nu geantwoord en daarom komt de zaak nu pas in de openbaarheid. De commissie merkt op, dat is komen vast te staan, dat dr. Ter Schegget inderdaad de genoemde uitdrukkingen heeft gebezigd. Verder merkt zij op, dat het taalgebruik van een predikant tijdens een kerkdienst in het algemeen voor ieder aanvaardbaar moet zijn, dat voor het taalgebruik de samenstelling van de gemeente een rol kan spelen en dat, als de voorganger zijn taal op een bepaald gehoor wil afstemmen, hij er zeker van moet zijn, dat uitsluitend dit gehoor aanwezig is.

Door dit laatste na te laten heeft dr. Ter Schegget een zodanige taal gebezigd, dat gemeenteleden de kerkdienst verlieten. De commissie billijkt dan het taalgebruik van dr. Ter Schegget niet, maar acht de ernst van de tekortkomingen niet zó zwaar, dat een maatregel van kerkelijke tucht geboden is, met name ook omdat niet is aangetoond, dat het hier om een politieke prediking (zoals in de klacht genoemd) ging.

Commentaar

Ons commentaar kan kort worden samengevat in de volgende punten.

1. Bepaalt het gehóór het toelaatbare van een bepaald taalgebruik of dienen in de prediking de taal van de Schrift en de waardigheid van de Schrift maatgevend te zijn? Dr. Ter Schegget sprak in een dienst, die onder verantwoordelijkheid stond van de Kommissie Hervormd Akademiewerk. Maar het was een kerkdienst waar de gemeente komt en niet een studentenparochie. En moet de gemeente niet aangesproken worden op het niveau van en op de wijze van het Woord?

2. Als de ernst van de tekortkomingen hier niet groot genoeg is voor een tuchtmaatregel, wanneer is die noodzaak er dan nog wel?

3. Wordt het niet tijd, dat binnen de Hervormde Kerk de bezinning eens geopend wordt over het verderfelijke van die politieke prediking, die zich laat vangen onder de naam van het politiek messianisme of van (christelijk) neo-marxisme, waarvan dr. Ter Schegget een 'waardig' en dus onwaardig vertegenwoordiger is? Er zijn in de loop van de tijd herderlijke brieven en kerkelijke nota's te over geweest over laakbare zaken in de maatschappij. Wanneer gaat hier de kerk eens pastoraal spreken, terwille van de zielen, die aan haar hoede zijn toevertrouwd en die onder de wettische prediking van de neo-marxisten worden geknecht?

4. Het siert de broeders in Wageningen, die deze kat een keer de bel aan hebben gebonden. Ze zijn mannelijk en met overtuiging voor de zaak des Heeren in de bres gesprongen. Tenslotte gaat het om het meest wezenlijke van het kerk zijn: de inhoud van de verkondiging.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen