De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Zijn woord

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Zijn woord

7 minuten leestijd

En Jezus, hun geloof ziende, zei tot de geraakte: Zoon ! uw zonden zijn u vergeven. Marcus 2 vs. 5.

Hun geloof. Dat was het geloof van die viermannen, die hun vriend, bij Jezus brachten. En wat die vijfde betreft, die verlamde zelf, hoe staat het met zijn geloof ? Wie weet ! We kunnen er niet veel van zeggen, omdat de man zwijgt. Er zal wel heel wat door hem heengegaan zijn. Laat hij zich zo maar meenemen, of ziet hij er geen heil in. Nogmaals, we weten het niet. Zullen wij het eens aan hem vragen: Man hoe ben je er onder, gebeurde het op je verzoek? En hoe heb je het er mee, aan de voeten van Jezus. Stil, geen vragen stellen, luisteren naar Zijn stem: zoon, uw zonden zijn u vergeven.

Had u dat verwacht? Zoon, dat klinkt heel vertrouwelijk en teer: Kind. Een groot mededogen spreekt er uit. Jezus ziet die man in zijn machteloosheid, hij kan gaan noch staan. Bij Hem is hij terecht zoon. Wie aan Zijn voeten ligt, drukt Hij aan Zijn hart. De vrienden horen het en krijgen weer hoop. De omstanders horen het ook zij horen er van op.

Uw, zonden zijn u vergeven. Dat krijgt hij zo maar te horen. Wegen die zonden deze zieke dan zo zwaar? Moeten we bij hem een kwellende kennis van zonden veronderstellen, en hoe ver strekt die dan. Velen zoeken dit woord van de Heere Jezus te grondvesten in de gesteldheid van deze man. Er zijn nu eenmaal methoden en systemen, die het ons gemakkelijk maken, zonder verdere kennis van zaken, te weten hoe het er naar toe gaat en in welke volgorde. Het evangelie wordt niet meer gelezen, de zaak is van te voren al bekeken en in kaart gebracht. Er is wat 'gereformeerde' prediking, die aan het Woord weinig eerbied bewijst, terwijl het tegendeel wordt beweerd. Er zijn wat 'goede' gemeenten, die daar gemakshalve genoegen mee nemen.

Als het Woord geopend wordt, zo hebben we daar niets aan toe te voegen, we lezen het bij het licht van de H. Geest en het boeit ons in toenemende mate. Het is heel aardig geredeneerd: Deze man is om zijn zonde ziek geworden en snakt naar vergeving, alleen, ik lees er niets van. Het gaat in het evangelie niet om de voorwaarden waaraan de mens moet voldoen. Ik zou eerst, en dan kan Christus pas spreken. Zouden we Hem zo de mond snoeren ? Nu, we letten er op wat Hij zegt. Uw zonden. Hij peilt met dat woord de diepste nood van ons mensen. Omdat Hij het zegt leren wij het beamen. Zonden, die zijn er. De zonde verstoort de gezondheid, de goede orde naar lichaam en ziel. Zonden. In een wereld waar nood en leed hoog opgestapeld liggen, vindt u ze zo maar, vlak voor uw voeten, u bent er in verstrikt. Het zijn uw eigen zonden, u deed ze, u kunt naar niemand wijzen, u bent die man, die vrouw. Dat is ontdekkend. Uw zonden, de boor van de tandarts raakt de zenuw en dat doet pijn.

Christus verklaart ons tot zondaren. Hij staat aan de kant van de wet. Vergeving is meer dan genezing. De zonde is erger dan de ziekte. Wat wij het allerleerst en het allermeest nodig hebben is vergeving. Wie wil daaraan ? We weten honderd en één dingen waar Jezus wat aan zou moeten doen. Wij doen er wat aan in de wereld van vandaag. Wij maken uit wat ten eerste en wat ten tweede. Daarvan trekt Hij zich niets aan. Hij roert de zonden aan. Hij werpt ons schema van prioriteiten overhoop.

Waar het evangelie van het Koninkrijk Gods gepredikt wordt komen de zonden aan de orde. Dat stond reeds in de regeringsverklaring. Het wonder van de genezing is ondergeschikt aan het Woord der vergeving. Wonderen zijn tekenen. Ze komen bij het woord en bevestigen het. Het eigenlijke woord is vergeving, omdat de eigenlijke ellende de zonde is. Het Koninkrijk der hemelen is het rijk van vergeving en verlossing. Vergeving is het verlossende woord. Dat mogen wij niet overslaan, anders slaan we Jezus over. Hij heet Jezus, om Zijn volk zalig te maken van hun zonden. U denkt misschien ook wel eens wat wrevelig: iedere preek handelt over de zonde ! Hij, de man op de preekstoel, en op bezoek, wil het mij aanpraten en ik moet het napraten. Maar ik word er helemaal niet door aangesproken; stel u voor, jn de wereld van vandaag, al die ellende, die haat, die angst, dan slaat het nergens op: vergeving.

Deze verlamde wordt er door aangesproken. De zonde verwoest het leven, zij verlamt ons. We kunnen niet komen waar we wezen moeten; we gaan de weg van Gods geboden niet. Daar moet u erg in krijgen, dat moet u horen. En dat wil er zo slecht bij ons in, dat wij het telkens weer moeten horen. De verhouding met God is in het geding, als levensorde. Die moet hersteld worden. De Heere Jezus legt de vinger bij de wonde plek. Zegt u ongeduldig: ga nu niet preken, help die lamme man nu maar, dan doet u Christus onrecht en uw naaste schade.

Uw zonden zijn u vergeven. Weggenomen, zoals een loodzware last wordt weggewenteld, een last waaronder u gebogen ging. Met dat Jezus het zegt. Zoon Alles in ons, alles van ons, dat zijn zonden. Het woord van Christus is een woord van vergeving. Een woord, boordevol genade. Waar de zonden worden vergeven, daar laat God niet alleen Zijn toorn varen, daar wil Hij ons heil geven, het volle heil. Worden u vergeven. Zijn woord is met macht. Dat is de volmacht van de Vader, door de Heilige Geest.

Hier bevinden wij ons in Zijn nabijheid: worden u vergeven. Dat moeten wij niet horen, om te horen, meer om er van te leven. Horen we het, dan zijn het woorden. Leven wij er van, dan doen de woorden wat; dan veranderen ze de werkelijkheid van ons leven, dan bevrijden ze ons van oordeel en dood. De man ligt stil naar Jezus te kijken, hij drinkt de woorden in; de schroeiende dorst wordt hier gelest. Zoon. Ik heb het zo goed met u voor. Ik schenk u vergeving, dat is het evangelie. Kan de man het verwerken? Hij mag het zich toeeigenen.

Gaat dat dan zo maar? En weer is er de argwaan, en weer gaan we aan die verlamde vragen stellen. Stel liever vragen aan Jezus. Heere Jezus, wilt u dat geven, weggeven? Is de vergeving van de zonden, de weldaad van uw genade? Ik kan er elders geen zekerheid over krijgen, maar u kunt er mij van verzekeren. Vrienden, die hem hierheen droegen is dit niet meer dan jullie bedoelden. Het is meer. Het is meer dan iemand voor mogelijk houdt. Daar is Jezus goed voor. Hij alleen. Wat Hij zegt, zegt Hij met gezag. En wat in Zijn naam gezegd wordt zegt ons alles of niets. De vergeving der zonden staat centraal in de bediening van Woord en Sacramenten. Zij komt niet alleen aan de orde, zij komt aan bod.

Wij doen er een leven lang over om dit woord te verstaan. Wat is u nodig te weten om in de troost van het evangelie te leven en te sterven ? Ellende: uw zonden. Verlossing: zijn u vergeven. Dankbaarheid, die de naaste zoekt. Uit dankbaarheid nemen we hem mee. Hij is verlamd, wat moeten wij er mee aan. Nemen we hem mee met matras en al. Klimmen we op het dak. En al wat ons te doen staat is: hem voor de voeten van Jezus neer te laten. Het woord is nu aan Hem.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 12 februari 1976

De Waarheidsvriend | 12 Pagina's

Zijn woord

Bekijk de hele uitgave van donderdag 12 februari 1976

De Waarheidsvriend | 12 Pagina's