Na al uw overwinningen...

Hoe komt het toch, dat zovelen in het westen verblind zijn voor de gevaren van het communisme, die ons via het marxisme bedreigen ? Het ene voor het andere land valt in de handen van het communisme. Dankzij de druk van de wereldopinie — niet in het minst ook gevoed door progressieve theologen — is Vietnam in communistische handen gevallen. Angola ging, na de 'bevrijdingsstrijd' dezelfde weg. En welke van de Afrikaanse landen en andere landen van de Derde wereld wacht, via de bevrijdingsbewegingen, die we vanuit het westen zo nodig moeten steunen, hetzelfde lot ? Toen prof. dr. W. H. Velema op een discussiedag van de Unie School en Evangelie de aanklacht liet horen, dat Angola mede door onze steun — althans de steun van velen, ook binnen de kerken — in communistische handen viel, riep dit de verontwaardiging wakker van het medeforumlid dr. J. J. Buskes. Maar was het niet de ontlading van een slecht geweten ? Want de feiten liggen er toch maar en we gaan unverfrohren door de bevrijdingsbewegingen te steunen. Op een vergadering in Zambia zei kanunnik Burgess Carr — die zich ook op de Wereldraad Assemblee duidelijk liet horen — dat God door het geweld van het kruis te accepteren in Jezus Christus ook. het geweld heeft aanvaard als een instrument om een betere samenleving tot stand te brengen. In dat verband riep hij de kerken op tot steun aan de zogenaamde bevrijdingsbewegingen. Welk een geweldige verminking van het Evangelie zit in een dergelijke revolutieprediking. Maar het bloed zal mede van onze hand worden geëist wanneer we, middels deze theologie, de landen rijp maken voor het communisme, langs de weg van geweld.

Dr. Byang Cato, de secretaris van de Afrikaanse evangelicals — een beweging van tien miljoen christenen — noemde dit alles een geweldige verminking van Christus' kruisdood. 'Hij stierf om een streep te halen door onze zondeschuld, die de uiteindelijke bron is van alle geweld'. "Waarom — zo vraagt men menselijk — nam God deze grote leider van de orthodoxe Afrikaanse christenheid zo vroegtijdig weg (we ontmoetten hem in Nairobi en vernamen, dat hij veertien dagen later door verdrinking om het leven kwam). Hij gaf andere wegen aan dan de marxistisch geïnfiltreerde (ver)leiders.

Getuigen

De werkelijke aard van het communisme kan zo langzamerhand ieder bekend zijn, nu onverdachte kroongetuigen de stilte hebben verbroken. Ik noem de moedige brief van de Russisch orthodoxe priesters uit Moskou aan de Wereldraadassemblee, waarin ze vroegen voor het forum van de wereld te protesteren tegen de golf van geloofsvervolgingen in Rusland.

Ik denk aan Solzhenitsyn, die in een dramatische waarschuwing aan de gehele wereld en aan de Amerikanen in het bijzonder, op 30 juni van het vorig jaar de werkelijke toestand in Rusland en de werkelijke aard van het communisme onthulde. Knechting, onderdrukking, vrijheidsberoving, manipulatie, martelingen (onder Stalin 40.000 doden per maand) ! Hij uitte een bewogen aanklacht tegen het westen, dat zichzelf ten onder brengt door zich geruisloos door het communisme te laten inpalmen. En hij zegt: 'Het Sowjetsysteem is zo gesloten, dat het bijna onmogelijk voor u (westerlingen) is het hier te begrijpen. En theoretici en studenten maar werken schrijven, waarin ze trachten uit te leggen, hoe de dingen daar plaatsvinden. Daar zijn zulke naïeve verklaringen bij uit de Verenigde Staten, dat ze voor de Sowjet-burgers werkelijk bespottelijk zijn.'

Woorden om over na te denken! Zei Lenin niet, dat men het westen niet zou behoeven te veroveren met wapens maar dat het slechts nodig zou zijn theologen en onderwijskrachten voor het marxistisch systeem te winnen ? Solzhenitsyn geeft in zijn aanklacht terzake nog enkele krachtdadige uitspraken van de communistische voortrekkers. Lehin zei, dat de westerse kapitalisten wel zouden bijdragen aan de Sowjet-economie: 'ze zullen met elkaar vechten om ons hun goederen goedkoper te verkopen en ze sneller verkopen, zó dat wij ze van de één eerder zullen kopen dan van de ander'. En op een partijmeeting in Moskou zei hij: 'Kameraden, zit er niet over in wanneer de dingen voor ons wat moeilijk zijn. Wanneer de dingen moeilijk zijn geven we een touw aan de bourgeoisie (bezittende klasse) en de bourgeoisie zal zichzelf met dit touw ophangen.' Zou de bourgeoisie dan voldoende touw hebben ? 'Dat zal ze ons zelf wel leveren.'

Zo heeft Lenin in alle toonaarden voorspeld, dat het westen zichzelf wel zou uitleveren aan het communisme. De voortekenen van de uitkomst van deze profetie zijn, als God het niet verhoedt, thans duidelijk zichtbaar. En ik herhaal: hoe komt dat toch, dat zovelen, die de mond vol hebben van democratisch recht en tot strijd oproepen wanneer democratische rechten geschonden worden, er blind voor zijn, dat de mensen — mede door hun inspanning — gebracht worden onder een totaal rechteloos systeem, dat zich niet ontziet geloofsgenoten (of zijn het misschien geen geloofsgenoten meer ? ) ter dood te brengen ?

Nóg een getuige

Een ander kroongetuige is Andrei Sacharov, de Russische geleerde, die de waterstofbom voor Rusland tot ontwikkeling bracht. Van zijn hand verscheen een opstel, getiteld Mijn land en de wereld, waarin hij stelt, dat Rusland geen meerpartijenstelsel kent en geen stakingsrecht, dat Rusland in 1975 'Paaszondag tot werkdag ontheiligde', dat er anderhalf miljoen mensen in gevangenissen zitten en kampen, dat er vervolgingen van christenen plaatsvinden. En tenslotte — volgens Time van 4 augustus 1975 — waarschuwde Sacharov een bepaald soort westerse intellectuelen, die hij beschuldigt van 'links-liberale buitennissigheden'. Hij zegt 'Deze linkse intellectuelen koesteren illusies over de ware aard van de Sowj etsamenleving en dringen bij hun regeringen aan op schenkingen en eenzijdige concessies — speciaal waar het de ontwapening betreft — in de naam van de ontspanning. Wat Vietnam betreft: De V.S. hadden krachtiger de USSR onder druk moeten zetten, geen wapens aan Noord-Vietnam te leveren. Maar een ernstiger verwijt verdienen de Westeuropese naties, Japan en de landen van de Derde wereld, die hun bondgenoot in de steek lieten bij zijn verzet tegen de totalitaire opmars in Zuidoost-Azië.'

Intellectuelen

Ook onder ons is er een intellectuele bovenlaag, die de marxistische passie preekt, met name ook aan de universiteiten, in studentenbewegingen. Er heeft zich nl. onder ons gemeld de beweging 'Christenen voor het socialisme', waarin actief participeert en leiding geeft ds. Rochus Zuurmond, de uit de algemene middelen van de kerk betaalde studentendominee, die weigert met zijn tegenstanders in discussie te treden, zo overtuigd is hij kennelijk van eigen gelijk.

'Christenen voor het socialisme' heeft een manifest uitgegeven, naar aanleiding van de oproep tot een Nieuwe Levensstijl van de Raad van Kerken. Nu kan men de Raad van Kerken moeilijk conservatisme verwijten, maar genoemde beweging acht het alles veel te gematigd. Het gaat om de strijd tegen het kapitalisme en om de internationale klassenstrijd. 'Wie socialisme zegt, heeft het over meer dan een idee of het programma van een politieke partij. Hij heeft het over een samenleving, die zich aankondigt, daar waar mensen niet langer laten knechten door de tyrannic van een blind, kapitalistisch systeem'. 'Het is de roeping van de christenen het slavenjuk van zich af te werpen en daar te zijn waar anderen het slavenjuk van zich werpen'. De strijd moet worden aangebonden tegen de grote industrie (vergeten wordt, dat daar duizenden en tienduizenden hun dagelijks brood verdienen; wat 'Christenen voor het socialisme' niet verhindert de 'verelendung' te bevorderen).

Men hekelt ook het lichamelijk en geestelijk uitputten van de arbeiders in Nederland (geldt dat alleen hén; niet b.v. de managers en andere hartinfarct oplopende mensen in onze stress-maatschappij ? ). Enfin, genoeg hierover.

Groeperingen als 'Christenen voor het socialisme' banen wegen, die Marx en Lenin al hebben voorzien, en waarlangs de marxistische heirlegers zullen voorttrekken. Men roept het marxisme te hulp om het kapitalisme te bevechten. Totdat... ? Het antwoord op die vraag ligt in een Russisch spreekwoord; dat luidt: 'Roep geen wolf te hulp tegen de honden. Als de honden u aanvallen vecht dan tegen de honden, en roep de wolven niet. Want als de wolven komen eten ze eerst de honden op maar ze nemen u er nog apart bij.' (Geciteerd naar Solzhenitsyn).

Hoop

We behoeven intussen niet te blijven steken in de vrees voor de dreiging van het communisme. Een communistisch leider vroeg aan een christen: wie zal overwinnen, het christendom of het communisme ? De christen antwoordde: u zult overwinnen maar na al uw overwinningen zal Christus overwinnen !

In Rusland blijkt, dat het geloof niet uit te roeien is. In toenemende mate horen we van herleving van de godsdienst juist onder jongeren. Solzhenitsyn zegt: 'Een nieuwe generatie groeit op, die standvastig is in de strijd tegen het kwaad, een generatie, die niet van plan is onprincipiële compromissen te accepteren, die er de voorkeur aan geeft alles te verliezen — leven, salaris, levensvoorwaarden, condities voor het bestaan — en die niet van plan is haar geweten op te offeren door gemene zaak te maken met het kwaad.'

Ik las een folder 'Een jonge Rus vertelt'. Afkomstig uit Siberië, waarheen ook zijn ouders verbannen waren en waar zij gedwongen waren tot zware mijnarbeid (over uitbuiting van arbeiders gesproken) kwam hij als jongen van vijftien jaar in een jeugdsamenkomst tot bekering. Bij zijn doop werd hem in het vooruitzicht gesteld beproeving en vervolging. Hij ging — ondanks verbod daartoe van de autoriteiten — evangeliseren in Siberië, met grote vrucht. Thans verricht hij van buiten Rusland radio-evangelisatiewerk. Hij zegt: 'Ik, die van die zegeningen getuige ben geweest, zou tegen u allen, geliefde broeders en zusters, willen zeggen wat de Heere eens zei tegen Zijn discipelen, toen Hij de scharen zag, die niets te eten hadden, namelijk: 'Geef gij hun te eten'.'

Na alle communistische  overwinningen zal Christus overwinnen !

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen