Boekbespreking

Prof. dr. H. M. Kuitert en Prof. dr. E. Schillebeekx, Jezus van Nazareth en het heil van de wereld, 63 blz. ƒ 7, 50. Ten Have, Baarn 1975.

In dit boekje hebben we de tekst voor ons van de veelbesproken T.V.-uitzending 'Een laat uur theologie'. Aanleiding voor dit gesprek was de verschijning van het boek van Schillebeeckx, Jezus het verhaal van een Levende. Terecht schrijft Prof. Lammers in zijn 'woord vooraf' dat beide gesprekspartners in hun visie sterk met elkaar bleken overeen te stemmen. Een veel betekenende constatering! En wie de tekst van dit gesprek rustig doorleest moet constateren dat de gespreksleider. Prof. Veenhof inhoudelijk weinig inbreng heeft geleverd (heeft kunnen leveren? ) in dit debat.

Wie het grote boek van Schillebeeckx te machtig is, heeft hier een duidelijke inleiding voor zich inzake diens positie. Jezus is slechts te herkennen in een persoonlijke ervaring waarbij de kerk in de totstandkoming hiervan een wezenlijke rol vervult. Het christelijk antwoord op Jezus kan slechts gevonden worden in een kritisch dialoog met de eigen cultuur. De persoon van Jezus zelf, alsmede dien opstanding is van wezenlijke betekenis. Maar ten aanzien van 't lege graf is Schillebeeckx bijzonder vaag. Alles wordt dan toch weer getrokken in de sfeer van de paas-ervaring. Een typerende synthese van modem-wetenschappelijk bijbelonderzoek en r.k.theologie. Het is bijzonder te betreuren dat een duidelijk reformatorisch antwoord ontbreekt. Bepaald onthutsend is de manier - waarop Kuitert spreekt over de betekenis van de opstanding en het leven na dit leven. Van Jiet reformatorische 'Sola scriptura' valt nauwelijks nog iets te bespeuren.

A. Noordegraaf

Samenwerkingsschool. Discussienota van de commissie Samenwerkingsschool van de Raad voor de zaken van kerk en school.

De raad voor de zaken van kerk en school heeft het christelijk onderwijs een slechte dienst bewezen met bovengenoemde discussie-nota. De nota han delt over de samenwerkingsschool, een school waarin de 'zuilen', t.w. openbaar, r.-k. en prot.-christelijk onderwijs elkaar ontmoeten in één school, zij het dat er verschillende varianten ontstaan zijn.

Conclusie van het rapport is dat de Hervormde Raad positief dient te staan tegenover initiatieven tot het stichten van een samenwerkingsschool, als duidelijk blijkt dat de ouders en leden van de (kerkelijke) gemeente deze vorm wensen. Deze conclusie, die min of meer bedekt het stichten van samenwerkingsscholen stimuleert, is getrokken uit een geraffineerd opgezet betoog. Enkele argumenten mogen niet onvermeld blijven.

Allereerst proberen de schrijvers aan te tonen dat de verzuilingsgraad afneemt, d.w.z. dat het geloof als organisatieprincipe voor maatschappelijke instellingen zijn betekenis aan het verliezen is. Vooral hervormden en rooms-katholieken zouden zich open opstellen tegenover andere samenwerkingsmogelijkheden dan de traditionele. Vervolgens worden vooren nadelen van de bijzondere school tegen elkaar afgezet. Als één van de nadelen wordt genoemd: 'het bijzonder onderwijs gedraagt zich vaak antithetisch en sektarisch t.o.v. naar inhoud en beheersvorm niet verwante scholen en ouders'. En: 'godsdienstige minderheden kunnen op bijzondere scholen wel terecht met hun kinderen, maar niet met hun levensbeschouwing'. De schrijvers achten het ook een kwalijke zaak wanneer ouders die de grondslag van de school niet onderschrijven, niet dezelfde rechten hebben.

Men constateert niet ten onrechte binnen het prot.christelijk onderwijs een groot aantal richtingen die alle wegen gaan. Dan komt de conclusie dat afwijzing van de samenwerkingsschool op zg. principiële gronden van de Hervormde Raad niet mag worden verwacht (!). Neen, een genuanceerde benadering is nodig. Fraai wordt het betoog, wanneer de landelijke koepel van besturen (i.e. de Besturenraad prot.-christelijk onderwijs) tér sprake komt. Deze organisatie zou initiatieven tot stichten van een samenwerkingsschool op plaatselijk vlak doden en dat is in feite miskenning van nood (sic).

Welnu, de Raad van kerk en school moet aan de kant van de underdog, de verdachte, staan en er daarom op toezien dat deze plaatselijke initiatieven niet doodgedrukt worden.

De werkelijkheid is echter dat voorstanders van samenwerkingsscholen er niet voor terugschrikken als een pressiegroep een plaats te bewerken om zo de eigen idealen verwerkelijkt te krijgen. Dit lezen we echter niet in het rapport. Wel de oproep om een eigen landelijke bundeling, van samenwerkingsscholen te ondersteunen een wens die met name de PvdA in het jongste Kamerdebat over de begroting van Onderwijs en Wetenschappen naar voren bracht.

Voorzitter van de commissie 'Samenwerkingsschool' is de heer B. Buddingh', lid van de PvdA. Dit maakt de conclusie van het rapport duidelijker. Een slechte dienst aan kerk en christelijk onderwijs !

M. Burggraaf

Ds. L. Huisman: Wet en Evangelie; uitg. Drukkerij Verboom BV te Vlaardingen 1975; 93 blz. Bestelling' door overschrijving van f 16, — op gironummer 3 426 774 t.n.v. C. A. Neels, van Viandenstraat 1 te Vlaardingen.

In dit boekje zijn door een aantal leden van de gereformeerde gemeente te Vlaardingen zes preken gebundeld van hun vroegere predikant ds. L. Huisman, thans zendingspredikant van de gereformeerde gemeenten onder de Tswaastam in Zuid-Afrika. De preken zijn gekozen rondom het thema Wet en Evangelie.

In een Ten geleide herinnert ds. D. Rietdijk aan de centrale plaats die dit onderwerp in de loop van de eeuwen binnen de kerk heeft gehad, de vele geschriften die erover zijn verschenen en de strijd die erover is gevoerd. Hij wijst dan op de Galatenbrief waarin Paulus reeds de strijd tegen het misverstaan en het misbruik van de Wet moest aanbinden en het Evangelie van vrije genade verdedigde tegenover allen die naast dat Evangelie enige waarde toekennen aan het wettisch werken van de mens. Met deze heenwijzing naar de Galatenbrief zijn de preken in deze bundel treffend gekarakteriseerd. Alle eigen werk waarmee de mens iets voor God meent te kunnen zijn, zowel in de gestalte van zijn zondaar zijn, als in de vorm van naastenliefde als uitdrukkig van een verwettelijkt Evangelie, wordt radicaal afgebroken. Aan de mens wordt geen werkzaamheid en gestalte als verdienste gelaten opdat hij als verlorene aan Gods genade in Christus genoeg zal hebben, bij Wien de mens voor alles moet zijn, ook voor het onderwijs uit de wet over eigen verlorenheid en kennis van zonde. Deze appellerende preken — die in bepaalde opzichten aan Kohlbrugge doen denken — zijn één heenwijzing naar Christus, als de Zaligmaker van zondaren. Wie ds. Huisman leest voelt evenals bij het horen van zijn preken zijn drang en begeerte om zondaars tot Christus te brengen en ze te bouwen op Hem alleen als het enige fundament tot zaligheid. Hartelijk aanbevolen.

L. v. d. W.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen